حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ مُزَيْنَةَ مِمَّنْ يَتَّبِعُ الْعِلْمَ وَيَعِيهِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَنَحْنُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ فَحَدَّثَنَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهَذَا حَدِيثُ مَعْمَرٍ وَهُوَ أَتَمُّ قَالَزَنَى رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ وَامْرَأَةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ اذْهَبُوا بِنَا إِلَى هَذَا النَّبِيِّ فَإِنَّهُ نَبِيٌّ بُعِثَ بِالتَّخْفِيفِ فَإِنْ أَفْتَانَا بِفُتْيَا دُونَ الرَّجْمِ قَبِلْنَاهَا وَاحْتَجَجْنَا بِهَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْنَا فُتْيَا نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَائِكَ قَالَ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ مَا تَرَى فِي رَجُلٍ وَامْرَأَةٍ زَنَيَا فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ كَلِمَةً حَتَّى أَتَى بَيْتَ مِدْرَاسِهِمْ فَقَامَ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أَحْصَنَ قَالُوا يُحَمَّمُ وَيُجَبَّهُ وَيُجْلَدُ وَالتَّجْبِيهُ أَنْ يُحْمَلَ الزَّانِيَانِ عَلَى حِمَارٍ وَتُقَابَلُ أَقْفِيَتُهُمَا وَيُطَافُ بِهِمَا قَالَ وَسَكَتَ شَابٌّ مِنْهُمْ فَلَمَّا رَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَتَ أَلَظَّ بِهِ النِّشْدَةَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِذْ نَشَدْتَنَا فَإِنَّا نَجِدُ فِي التَّوْرَاةِ الرَّجْمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا أَوَّلُ مَا ارْتَخَصْتُمْ أَمْرَ اللَّهِ قَالَ زَنَى ذُو قَرَابَةٍ مِنْ مَلِكٍ مِنْ مُلُوكِنَا فَأَخَّرَ عَنْهُ الرَّجْمَ ثُمَّ زَنَى رَجُلٌ فِي أُسْرَةٍ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ رَجْمَهُ فَحَالَ قَوْمُهُ دُونَهُ وَقَالُوا لَا يُرْجَمُ صَاحِبُنَا حَتَّى تَجِيءَ بِصَاحِبِكَ فَتَرْجُمَهُ فَاصْطَلَحُوا عَلَى هَذِهِ الْعُقُوبَةِ بَيْنَهُمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنِّي أَحْكُمُ بِمَا فِي التَّوْرَاةِ فَأَمَرَ بِهِمَا فَرُجِمَاقَالَ الزُّهْرِيُّ فَبَلَغَنَا أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِيهِمْ{ إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا }كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ

Esan digu [Muhammad bin Yahyak] esan zuela, esan digu [Abdurrazaqek] esan zuela, esan digu [Ma'marrek] [Az Zuhritik] esan zuela, esan digu [Muzainah gizonak]. -beste modu batean aipatzen da- Esan digu [Ahmad bin Salihk] esan zuela, esan digu [Anbasahek] esan zuela, esan digu [Yunusek] esan zuela; [Muhammad bin Muslimek] esan zuela; Entzun nuen [gizon bat] Muzainah, arduraz aztertu eta memorizatu zuen pertsona bat, biak - Ma'mar eta Yunus - gero ados jarri ziren, Sa'id Ibnul Musayyaben ondoan geundela, esan zuen; esan digu [Abu Hurairahtik] -eta hau Ma'marren haditha da, eta osoagoa da-, esan zuen, 'Judu batek adulterioa egin zuen emakume batekin. Orduan batzuek beste batzuei esan zieten: «Goazen Profeta honengana - Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam -, erosotasuna ekartzeko bidalitako Profeta bat da, geroago harrikatzeaz besteko zigorrarekin fatwa bat ematen badigu, onartu dezagun, orduan froga gisa erabiliko dugu Alaren aurrean. 'Hau zure Profeten artean dagoen Profeta baten fatwa bat da'». Hark - narratzaileak - esan zuen: «Azkenean, meskitan bere lagunekin eserita zegoen Profeta sallallahu 'alaihi wasallam-engana iritsi ziren. Esan zuten: 'O Abul Qasim, zer iruditzen zaizu gizon batek eta emakume batek adulterioa egiten badute?' Ez zien erantzun hitz bakar bat ere eman Korana errezitatzen ari ziren arte. Ondoren, atearen aurrean jarri eta esan zuen: «Zin egiten dizuet Moisesi Tora errebelatu zion Alaren izenean, zer zigor aurkitzen duzue zuen liburu santuan ezkondutako adulteriogileentzat?» Erantzun zuten: «Aurpegia ikatzez zikindu zioten, gero himarrek altxatu zuen -elkarri bizkarra emanez-, eta gero desfilatu eta jipoitu egin zuten». Gazte bat isildu egin zen. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak gaztea isilik zegoela ikusi zuenean, zina indartu zion erantzun bat eman zezan. Esan zuen, halaber: «-O Ala-, zuk -Muhammad- zin bat egiten badiguzu, orduan, Toran harrikatzearen zigorra aurkitzen dugu». Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: «Orduan, nor arindu zenuen lehenik Alaren zigorretik -harrikatzea-?». Gazteak erantzun zuen: «Gure erregearen senide batek adulterioa egiten duenean, harrikatzearen zigorra eten egiten da. Orduan, herri bateko gizon batek adulterioa egiten duenean eta harrikatzearen zigorra ezarri behar zaionean, bere jendeak esku hartzen du hura eragozteko. Esan zuten: «Gure laguna ez da harrikatuko zu zure lagunarekin etorri arte harrikatuak izatera -elkarrekin-». «Beraz, azkenean denek onartu zuten zigor hau». Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: «Toran adierazitako moduan zigortuko dut». Ondoren, biak harrikatzeko agindu zuen, eta biak harrikatu zituzten. Az Zuhrik esan zuen: «Berri hau iritsi zaigu haiei buruz agerian utzi dela: 'Egia esan, Toraren Liburua bidali dugu -hor dago- gida eta argia -argitzen duena-, eta horrekin judu herriaren kasua erabaki zuten Alari amore eman zioten profetek...' eta sallallaahu 'alaihi wasallam profeta horietako bat izan zen».