Imam Abu Dawud : 3860

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ مُزَيْنَةَ مِمَّنْ يَتَّبِعُ الْعِلْمَ وَيَعِيهِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَنَحْنُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ فَحَدَّثَنَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهَذَا حَدِيثُ مَعْمَرٍ وَهُوَ أَتَمُّ قَالَزَنَى رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ وَامْرَأَةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ اذْهَبُوا بِنَا إِلَى هَذَا النَّبِيِّ فَإِنَّهُ نَبِيٌّ بُعِثَ بِالتَّخْفِيفِ فَإِنْ أَفْتَانَا بِفُتْيَا دُونَ الرَّجْمِ قَبِلْنَاهَا وَاحْتَجَجْنَا بِهَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْنَا فُتْيَا نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَائِكَ قَالَ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ مَا تَرَى فِي رَجُلٍ وَامْرَأَةٍ زَنَيَا فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ كَلِمَةً حَتَّى أَتَى بَيْتَ مِدْرَاسِهِمْ فَقَامَ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أَحْصَنَ قَالُوا يُحَمَّمُ وَيُجَبَّهُ وَيُجْلَدُ وَالتَّجْبِيهُ أَنْ يُحْمَلَ الزَّانِيَانِ عَلَى حِمَارٍ وَتُقَابَلُ أَقْفِيَتُهُمَا وَيُطَافُ بِهِمَا قَالَ وَسَكَتَ شَابٌّ مِنْهُمْ فَلَمَّا رَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَتَ أَلَظَّ بِهِ النِّشْدَةَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِذْ نَشَدْتَنَا فَإِنَّا نَجِدُ فِي التَّوْرَاةِ الرَّجْمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا أَوَّلُ مَا ارْتَخَصْتُمْ أَمْرَ اللَّهِ قَالَ زَنَى ذُو قَرَابَةٍ مِنْ مَلِكٍ مِنْ مُلُوكِنَا فَأَخَّرَ عَنْهُ الرَّجْمَ ثُمَّ زَنَى رَجُلٌ فِي أُسْرَةٍ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ رَجْمَهُ فَحَالَ قَوْمُهُ دُونَهُ وَقَالُوا لَا يُرْجَمُ صَاحِبُنَا حَتَّى تَجِيءَ بِصَاحِبِكَ فَتَرْجُمَهُ فَاصْطَلَحُوا عَلَى هَذِهِ الْعُقُوبَةِ بَيْنَهُمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنِّي أَحْكُمُ بِمَا فِي التَّوْرَاةِ فَأَمَرَ بِهِمَا فَرُجِمَاقَالَ الزُّهْرِيُّ فَبَلَغَنَا أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِيهِمْ{ إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا }كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ

Sinabi sa amin [Muhammad bin Yahya] sinabi, sinabi sa amin [Abdurrazaq] sinabi, sinabi sa amin [Ma'mar] mula kay [Az Zuhri] sinabi, sinabi sa amin [ang lalaking si Muzainah]. (sa ibang linya ay nakasaad) Sinabi sa amin [Ahmad bin Salih] sinabi, sinabi sa amin [Anbasah] sinabi, sinabi sa amin [Yunus] sinabi niya; [Muhammad bin Muslim] sinabi niya; Narinig ko [ang isang lalaking] si Muzainah, isang taong masigasig na nag-aral at nagsaulo nito, silang dalawa (Ma'mar at Yunus) ay sumang-ayon, habang kami ay nasa tabi ni Sa'id Ibnul Musayyab, sinabi niya; ay nagsabi sa atin mula kay [Abu Hurairah] - at ito ang hadith ni Ma'mar, at ito ay mas kumpleto -, aniya, "Isang lalaking Hudyo ang nangalunya sa isang babae. Pagkatapos, ang ilan sa kanila ay nagsabi sa ilan sa iba, "Puntahan natin ang Propetang ito (Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam), siya ay isang Propeta na isinugo nang may kaginhawahan, kung sa kalaunan ay bibigyan niya tayo ng fatwa na may parusang iba sa pagbato, tanggapin natin ito, pagkatapos ay gamitin natin ito bilang argumento sa panig ni Allah na 'Ito ay isang fatwa mula sa isang Propeta sa Inyong mga Propeta'." Sinabi niya (ang tagapagsalaysay), "Sa wakas ay lumapit sila sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na nakaupo sa moske kasama ang kanyang mga kasama. Sinabi nila, "O Abul Qasim, ano sa palagay mo kung ang isang lalaki at isang babae ay nangalunya?" Hindi niya sila binigyan ng kahit isang salita ng sagot hanggang sa makarating siya sa kanila kung saan sila ay nagbabasa ng Koran. Pagkatapos ay tumayo siya sa harap ng pinto at nagsabi: "Sumusumpa ako sa inyo sa ngalan ng Allah na nagpahayag ng Torah kay Moises, anong parusa ang makikita ninyo sa inyong banal na aklat para sa mga may-asawang mangangalunya?" sagot nila, "Ang kanyang mukha ay pinahiran ng uling, pagkatapos ay inilagay siya sa isang himar (nang magkadikit ang kanyang likod), pagkatapos ay ipinarada at hinagupit." Isang binata ang natahimik. Kaya nang makita ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na tahimik ang binata, pinatibay niya ang kanyang panunumpa dito upang makapagbigay siya ng sagot. Sinabi rin niya, "(O Allah), kung ikaw (Muhammad) ay manumpa sa amin, kung gayon ay tunay ngang matatagpuan namin sa Torah ang isang parusa ng pagbato." Sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Kung gayon, sino ang unang pinagaan ninyo sa parusa ng Allah (pagbato)? Sumagot ang binata, "Kapag ang isa sa mga kamag-anak ng aming hari ay nangalunya, ang sentensya ng pagbato ay sinuspinde." Pagkatapos, kapag ang isa sa mga kalalakihan ng isang bayan ay nangalunya at ang hatol na pagbato ay ipapataw sa kanya, ang kanyang mga tao ay mamagitan upang pigilan siya. Sinabi nila, "Ang aming kaibigan ay hindi babatuhin hangga't hindi ka sumama sa iyong kaibigan upang batuhin (nang magkasama). ' Kaya't sa wakas ay sumang-ayon silang lahat sa parusang ito." Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Parurusahan ko ayon sa nakasaad sa Torah." Pagkatapos ay iniutos niya (na silang dalawa ay batuhin), kaya silang dalawa ay binato." Sinabi ni Az Zuhri, "Ang balita ay dumating sa amin na ang talatang ito ay ipinahayag tungkol sa kanila: '(Katotohanan, ipinadala Namin ang Aklat ng Torah kung saan (mayroong) patnubay at liwanag (na nagbibigay-liwanag), kung saan ang Aklat ay nagpasiya sa mga bagay-bagay para sa mga Hudyo sa pamamagitan ng mga propetang sumuko kay Allah...)' at ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay isa sa mga Propetang ito."