Imam Abu Dawud : 3130
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ أَنَّ الْحَكَمَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَهُمْ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ أَنَّ عَمَّهُ حَدَّثَهُ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ فَاسْتَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَقْضِيَهُ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَشْيَ وَأَبْطَأَ الْأَعْرَابِيُّ فَطَفِقَ رِجَالٌ يَعْتَرِضُونَ الْأَعْرَابِيَّ فَيُسَاوِمُونَهُ بِالْفَرَسِ وَلَا يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَهُ فَنَادَى الْأَعْرَابِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسِ وَإِلَّا بِعْتُهُ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ نِدَاءَ الْأَعْرَابِيِّ فَقَالَ أَوْ لَيْسَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ لَا وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلَى قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ فَطَفِقَ الْأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَهِيدًا فَقَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَايَعْتَهُ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ بِمَ تَشْهَدُ فَقَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ بِشَهَادَةِ رَجُلَيْنِ
Muhammad bin Yahya bin Farisek [Al Hakam bin Nafi'k] esan ziela esan zigun ondoren, esan zuen; Syu'aibek [Az Zuhri]-k ['Umarah bin Khuzaimah]-k [jainkoak paz eta bénédiction gabe] eman digula jakinarazi digu, [bere osaba], sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren lagun batek, esan ziola behin Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, zaldi bat erosi ziola herriko arabiar bati, eta gero Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, herriko arabiarrari eskatu zion berarekin jarraitzeko, erosi zuen zaldia ordaindu ahal izateko. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam azkar ibili zen, herriko arabiarrak poliki. Ondoren, jendea herriko arabiarrarengana joan eta bere zaldiaren truke eskaini zuten, eta ez zekiten Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, erosi zuenik. Herriko arabiarra Profetarengana joan zen, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta esan zion: "Zaldi hau erosten baduzu, erosi ezazu; bestela, salduko dut". Herriko arabiarrak Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam deitzen entzun zuenean, jaiki eta esan zuen: "Ez al dizut erosi?". Herriko arabiarrak erantzun zuen: "Alaren izenean, ez! Ez dizut salduko". Orduan, Profetak sallallaahu 'alaihi wasallam esan zuen: "Bai, erosi dizut". Beraz, herriko arabiarrak esan zuen: "Eman lekuko bat". Orduan, Khuzaimah bin Thabitek esan zuen: "Lekukotzat hartzen dut saldu duzula". Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Khuzaimahi begiratu eta esan zion: "Zerrekin deklaratzen duzu?". Khuzaimahk erantzun zuen: "Zu baieztatuz, Ala-ren Mezularia!". Orduan, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek bi pertsonen testigantza berdina egin zuen Khuzaimah-en testigantza'.