Harta yang ditinggalkan adalah untuk keluarganya, dan hutang orang yang meninggal menjadi tanggungan Nabi Shallallahu 'alaihi wasalam
Imam Abu Dawud : 2902
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ الْعَسْقَلَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُصَلِّي عَلَى رَجُلٍ مَاتَ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ فَأُتِيَ بِمَيِّتٍ فَقَالَ أَعَلَيْهِ دَيْنٌ قَالُوا نَعَمْ دِينَارَانِ قَالَ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ فَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ هُمَا عَلَيَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ فَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا فَعَلَيَّ قَضَاؤُهُ وَمَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِوَرَثَتِهِحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ رَفَعَهُ قَالَ عُثْمَانُ و حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ اشْتَرَى مِنْ عِيرٍ تَبِيعًا وَلَيْسَ عِنْدَهُ ثَمَنُهُ فَأُرْبِحَ فِيهِ فَبَاعَهُ فَتَصَدَّقَ بِالرِّبْحِ عَلَى أَرَامِلِ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَقَالَ لَا أَشْتَرِي بَعْدَهَا شَيْئًا إِلَّا وَعِنْدِي ثَمَنُهُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুতাৱাক্কিল আল আছকালানী], আমাক [আব্দুৰাজ্জাক] কৈছে, আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ঋণত থকা অৱস্থাত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তিৰ বাবে নামাজ পঢ়া নাছিল। তাৰ পাছত তেওঁৰ মুখামুখি হ’ল কোনোবা এজনৰ মৃত্যু, আৰু তেওঁ সুধিলে: ‘তেওঁৰ কিবা ঋণ আছেনে?’। তেওঁলোকে ক’লে; হয় দুদিনাৰ। তেওঁ ক’লে: ‘আপোনাৰ বন্ধুসকলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰক!’ তেতিয়া আবু কাতাদা আল আনছাৰীয়ে ক’লে; দুয়োটা মোৰ দায়িত্ব, হে আল্লাহৰ ৰাছুল! জাবিৰে ক’লে; তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ বাবে নামাজ দিলে। তাৰ পিছত যেতিয়া আল্লাহে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক বিজয় দিলে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে, ‘মই তেওঁতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ - অধিক অধিকাৰী - মুমিনসকলৰ বাবে। যিয়ে ঋণ এৰিব তেওঁ মোৰ দায়িত্ব হ’ব, আৰু যিয়ে সম্পত্তি এৰিব তেওঁ উত্তৰাধিকাৰীৰ বাবে হ’ব। আমাক [উছমান বিন আবু ছাইবা?], আৰু [কুটাইবা বিন ছাইদ], [ছিয়াৰিক]ৰ পৰা [চিমাক]ৰ পৰা, [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা কৈছে আৰু তেওঁ বুজি পাইছে। [উছমানে] ক’লে; আৰু আমাক [ৱাকি’] [শ্বাৰিক]ৰ পৰা, [চিমাক]ৰ পৰা, [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা, [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা তেনেকৈয়ে কৈছে। তেওঁ ক’লে; তেওঁ কাৰাভানৰ পৰা এবছৰীয়া গৰু এটা কিনিলে, আনহাতে তেওঁৰ হাতত তাৰ বাবে ধন নাছিল। তাৰ পিছত তেওঁ লাভ কৰিলে আৰু বিক্ৰী কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ লাভৰ ধন বানি আব্দুল মুথতালিবৰ বিধৱা সকলক দান কৰে। তেওঁ ক’লে; তাৰ পিছত এনেকুৱা নাছিল যে মই কিবা এটা কিনিলোঁ, কিন্তু দামৰ বাবে মোৰ হাতত টকা আছিল।