Harta yang ditinggalkan adalah untuk keluarganya, dan hutang orang yang meninggal menjadi tanggungan Nabi Shallallahu 'alaihi wasalam

Imam Ahmad : 9471

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنَا عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ الْمُتَوَفَّى عَلَيْهِ دَيْنٌ فَيَسْأَلُ هَلْ تَرَكَ لِذَلِكَ مِنْ قَضَاءٍ فَإِنْ قَالُوا نَعَمْ إِنَّهُ تَرَكَ وَفَاءً صَلَّى عَلَيْهِ وَإِلَّا قَالَ لِلْمُسْلِمِينَ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْفُتُوحَ قَامَ فَقَالَ أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَمَنْ تُوُفِّيَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ فَتَرَكَ دَيْنًا فَعَلَيَّ قَضَاؤُهُ وَمَنْ تَرَكَ مَالًا فَهُوَ لِوَرَثَتِهِ

আমাক কৈছে [হাজাজে] ক’লে; আমাক কৈছে [লাইতছে] আমাক [উকাইলে] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আবু চালামা বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে; যেতিয়া কোনোবা এজনৰ মৃতদেহ যিজনৰ এতিয়াও ঋণ আছিল, তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰা হ’ল, তেতিয়া তেওঁ সুধিলে: ‘মৃতদেহটো পৰিশোধ কৰিবলৈ কোনো সম্পত্তি এৰি থৈ গ’ল নেকি?’ যদি বন্ধুসকলে উত্তৰ দিয়ে; ‘হয়, সেইটো পৰিশোধ কৰিবলৈ কিবা এটা এৰি থৈ গ’ল,’ গতিকে তেওঁৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। কিন্তু যদি নহয়, তেন্তে তেওঁ মুছলমানসকলক ক’লে: ‘আপোনাৰ বন্ধুসকলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰক’। যেতিয়া আল্লাহে তেওঁক বিজয় দিলে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে, ‘মোৰ নিজতকৈ মুছলমানৰ ওপৰত অধিক অধিকাৰ আছে, যিয়ে মুছলমানৰ মাজত মৃত্যুবৰণ কৰি ঋণ এৰি থৈ যায়, মই সেই ঋণ পৰিশোধ কৰিম, আৰু যিয়ে ধন-সম্পত্তি এৰিব, তেওঁৰ সম্পত্তি তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ হাতলৈ যাব’।