Harta yang ditinggalkan adalah untuk keluarganya, dan hutang orang yang meninggal menjadi tanggungan Nabi Shallallahu 'alaihi wasalam

Imam Abu Dawud : 2565

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِأَهْلِهِ وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيَاعًا فَإِلَيَّ وَعَلَيَّ

আমাক [মুহাম্মাদ বিন কাথিৰ] কৈছে, [জা’ফৰ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা, [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা আমাক [ছুফিয়ান] কৈছে, তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘মই সেইজন যিজন মুমিনসকলৰ বাবে নিজতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ - অধিক অধিকাৰী -, যিয়ে ধন এৰি যায় তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ যায়, আৰু যিয়ে ঋণ আৰু পৰিয়াল এৰি যায় তেতিয়া ই মোৰ ওপৰত ঘূৰি আহে আৰু ই মোৰ দায়িত্ব’।