Imam Abu Dawud : 1967
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُجَاءَتْ مِسْكِينَةٌ لِبَعْضِ الْأَنْصَارِ فَقَالَتْ إِنَّ سَيِّدِي يُكْرِهُنِي عَلَى الْبِغَاءِ فَنَزَلَ فِي ذَلِكَ{ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ }
Esan zigun [Ahmad bin Ibrahim]-ek [Hajjaj-etik] [Ibn Juraij-etik], esan zuen; eta jakinarazi zidan [Abu Az Zubairi] entzun zuela [Jabir bin Abdullah] esaten; ansar batzuena zen emakume pobre bat etorri eta esan zuen: egia esan, nire nagusiak behartu nau prostituitzera. Orduan, bertso hau jaitsi zen honi buruz: 'Eta ez behartu zure emakumezko esklaboak prostituitzera!'