Imam Abu Dawud : 1967
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُجَاءَتْ مِسْكِينَةٌ لِبَعْضِ الْأَنْصَارِ فَقَالَتْ إِنَّ سَيِّدِي يُكْرِهُنِي عَلَى الْبِغَاءِ فَنَزَلَ فِي ذَلِكَ{ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ }
Kuo ne talamai kiate kimautolu [ʻAhama pini ʻIpalahame] meia [Hajjaj] meia [Ibn Juraij], naʻá ne pehē; pea naʻá ne fakahā mai kiate au [ʻApu ʻAsi Supaili] naʻá ne fanongo ki he lea ʻa [Japir bin Abdullah]; naʻe haʻu ha fefine masiva ʻoku kau ki ha niʻihi ʻo e kau ansar ʻo ne pehē; ko hono mo‘oní kuo fakamālohi‘i au ‘e hoku ‘eikí ke u fe‘auaki. Pea neʼe hifo te veesi ʼo ʼuhiga mo te faʼahi ʼaia: ‘Pea ʼaua naʼa koutou fakamālohiʼi tau kaugana fafine ke nātou liliu ko he ʼu feʼauʼaki!’