Meminta-minta hanya halal bagi tiga golongan: penanggung beban diyat, tertimpa musibah yang menghabiskan harta, dan orang fakir yang disaksikan tiga orang bijak
इमाम अबू दाऊद : 1397
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ رِئَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي كِنَانَةُ بْنُ نُعَيْمٍ الْعَدَوِيُّ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ الْهِلَالِيِّ قَالَتَحَمَّلْتُ حَمَالَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَقِمْ يَا قَبِيصَةُ حَتَّى تَأْتِيَنَا الصَّدَقَةُ فَنَأْمُرَ لَكَ بِهَا ثُمَّ قَالَ يَا قَبِيصَةُ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَحِلُّ إِلَّا لِأَحَدِ ثَلَاثَةٍ رَجُلٍ تَحَمَّلَ حَمَالَةً فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَهَا ثُمَّ يُمْسِكُ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ جَائِحَةٌ فَاجْتَاحَتْ مَالَهُ فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ قَالَ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ فَاقَةٌ حَتَّى يَقُولَ ثَلَاثَةٌ مِنْ ذَوِي الْحِجَى مِنْ قَوْمِهِ قَدْ أَصَابَتْ فُلَانًا الْفَاقَةُ فَحَلَّتْ لَهُ الْمَسْأَلَةُ فَسَأَلَ حَتَّى يُصِيبَ قِوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ ثُمَّ يُمْسِكُ وَمَا سِوَاهُنَّ مِنْ الْمَسْأَلَةِ يَا قَبِيصَةُ سُحْتٌ يَأْكُلُهَا صَاحِبُهَا سُحْتًا
हे आम्हाला [मुसद्दद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद बिन ज़ैद] यांच्याकडून, [हaroon बिन रिआब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: त्याने सांगितले; [किनानाह बिन नु'आयम अल-अदावी] यांनी मला [काबिशह बिन मुखाऱिक अल-हिलाली] यांच्याकडून सांगितले, त्यांनी सांगितले; मी दंडाच्या जबाबदारीत होतो, म्हणून मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आलो आणि त्यांना त्याबद्दल विचारले. मग तो म्हणाला: "उठ, हे काबिशा, जोपर्यंत आम्हाला जकात मिळत नाही तोपर्यंत थांब; मग आम्ही ते तुला देण्याचा आदेश देऊ." मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "हे काबिशा, खरंच दान तीन लोकांसाठीच कायदेशीर आहे, म्हणजे: ज्याच्यावर दंड आकारला गेला आहे, ज्यासाठी मागणे कायदेशीर आहे, मग तो ते मिळवलेपर्यंत मागेल, त्यानंतर तो मागणे सोडेल; आणि एक माणूस ज्याला अशी आपत्ती आली आहे की त्याचे धन नष्ट झाले आहे, त्याच्यासाठी मागणे कायदेशीर आहे; मग तो उपजीविकेचे साधन मिळवलेपर्यंत मागेल, त्यानंतर तो मागणे सोडेल." आणि एक माणूस जो इतक्या गरीबीने ग्रस्त आहे की त्याच्या समाजातील तीन विद्वान लोक साक्ष देतात की फलाना गरीबीने ग्रस्त झाला आहे. मग त्याला उपजीविकेचे साधन मिळवलेपर्यंत भिक मागणे परवानगी आहे, आणि त्यानंतरचे भिक मागणे, हे काबिशाह, निषिद्ध कृत्य आहे, ज्याचे उत्पन्न करणारा निषिद्ध गोष्टीप्रमाणेच खातो."