Imam Abu Dawud : 905
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ قَالَصَلَّى بِنَا ابْنُ الزُّبَيْرِ فِي يَوْمِ عِيدٍ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ أَوَّلَ النَّهَارِ ثُمَّ رُحْنَا إِلَى الْجُمُعَةِ فَلَمْ يَخْرُجْ إِلَيْنَا فَصَلَّيْنَا وُحْدَانًا وَكَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ بِالطَّائِفِ فَلَمَّا قَدِمَ ذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَصَابَ السُّنَّةَ
Esan digu [Muhammad bin Tharif Al Bajali-k] [Al A'masy-tik] [Atha' bin Abu Rabah-ek] esan digula; [Ibnu Zubairrek] gurekin otoitz egin zuen ostiraleko jaiegunean, egunaren hasieran, gero ostiraleko otoitzak egitera joan ginen, baina ez zen etorri guri gidatzeko, azkenean banan-banan otoitz egin genuen, garai hartan [Ibnu Abbas] taif-en zegoen, etorri ondoren, hau esan genion, erantzun zuen: 'Berak - Ibnu Zubairrek - Sunnah benetan gauzatu du'.