Al Muqaddim
Imam Abu Dawud : 649
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ{ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا }مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ{ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ }اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ لِي إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُورَتَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَإِذَا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَالْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ وَدَعَا نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي الدُّعَاءِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ الشَّيْءَ وَلَمْ يَذْكُرْ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ وَزَادَ فِيهِ وَيَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ وَابْنُ أَبِي فَرْوَةَ وَغَيْرُهُمَا مِنْ فُقَهَاءِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ فَإِذَا قُلْتَ أَنْتَ ذَاكَ فَقُلْ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَعْنِي قَوْلَهُ{ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ }
Һөйләне беҙгә [Ғөбәйҙулла бин Мөғәҙ] һөйләне беҙгә [атайым] һөйләне беҙгә [Ғабдул Әзиз бин Әбү Сәләмә] [уның абзыйынан, атап әйткәндә, Әл Мәжисүн бин Әбү Сәләмә] [Әбдүррәхмән Әл Әғраждан] [Ғөбәйҙулла бин Әбү Рәфилиәндән] [Ғүбәйҙулла бин Әбү Әбү Рәфиһүлиәндән] тигән; «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм намаҙ уҡырға теләһә, тәкбир әйтте, унан һуң уҡыны; 'ВАДЖЖАХТУ ВАЖХИЯ ЛИЛЛАДЗИИ ФӘТХӘРӘС САМААВАТИ ВАЛ АРДЛИ ХӘНИФАМ МӨСЛИМӘ ВАМАА АНА МИНАЛ МУСЫРИКИН, ИННӘ ШӘЛӘӘТИ ВӘ НУСУКИ ВА МАХЬЯАЯ ВА МАМААТИ ЛИЛЛӘҺИ РАББИЛ ЛӘҺҮӘЛӘӘИКӘМИ УМИРТУ ВА АНАА АВВАЛУЛ МӨСЛИМИН. АЛЛАҺУММА АНТАЛ МӘЛИК ЛӘИЛӘӘҺӘ ИЛЛӘ АНТА, АНТА РАББИ ВА АНАА ҒАБДУҠА ДЛӘЛӘМТУ НӘФСИИ ВӘТӘРӘФТҮ БИҘҘӘНБИИ ФӘҒФИРЛИИ ДҘҮНУБИ ДЖӘМИҒӘ ИННӘҺУ ЛӘЙӘ ЙӘҒФИРҮҘ ДҘҮНУБА ЛӘҺЛИНӘ ИЛЛӘҺИИИИ АНТА ЛИ АХСАНИХА ИЛЛА АНТА ВӘШРИФ ҒӘННИ СӘЙЙИ`АХАА ЛАА ЙӘШРИФ СӘЙЙИ`АХАА ИЛЛА АНТА. ЛӘББӘЙКӘ ВӘ СӘҒӘЙӘКӘ ВАЛ ХАЙРУ КУЛЛУХУ ФИИ ЯДАЙКА ВАС СЫАРРУ ЛӘЙСӘ ИЛӘЙКӘ АНА БИКӘ ВӘ ИЛӘЙКӘ ТӘБӘӘРӘКТӘ ВӘ ТӘҮӘЛӘЙТӘ ӘСТӘҒФИРҮКӘ ВӘ АТУУБУ ИЛӘЙКӘ. -Мин үҙемде буйһоноп, үҙемде тапшырып, күктәрҙе һәм ерҙе барлыҡҡа килтергән Аллаһ Тәғәләнең хозурына Йөҙөмдө тәҡдим итәм, ә мин мөшриктәрҙән түгелмен. Ысынлап та, минең доғам, ғибәҙәттәрем, йәшәүем һәм үлемем бөтә донъялар Раббыһы Аллаһ өсөн, Уның өсөн тиңдәш юҡ һәм шулай итеп миңә бойоролған, һәм мин мосолмандар төркөмөнән - үҙҙәрен тапшырғандар -. Йә Аллаһ, Һин минең Раббым һәм мин Һинең ҡолоң, мин үҙемә золом ҡылдым һәм хаталарымды таныным, шуға күрә минең бөтә гонаһтарымды ғәфү ит, Һинән башҡа бер кем дә гонаһтарымды ғәфү итә алмай. Миңә яҡшы әхлаҡ күрһәт, Һинән башҡа иң яҡшы әхлаҡты миңә бер кем дә күрһәтә алмаҫ. Һәм мине ерәнес әхлаҡтан йыраҡ тот, сөнки мине Һинән башҡа бер нәмә лә ерәнес әхлаҡтан алыҫлаштыра алмай, йә Аллаһ, Һинең саҡырыуыңды үтәйем, бойороҡтарыңа буйһонам, бөтә яҡшылыҡ Һинең ҡөҙрәтеңдә, шул уҡ ваҡытта яуызлыҡты Һиңә яҡынайтыу өсөн ҡулланып булмай. Мин Һинең менән генә йәшәй алам һәм Һиңә ҡайтасаҡмын, Һин бәхетле һәм Юғары, ғәфү үтенәм һәм Һинән тәүбә итәм'. Баш эйгәндә уҡыған; 'АЛЛАҺУММА ЛАҠА РАҠАҒТУ ВӘБИКӘ ААМАНТУ ВАЛАКА ӘСЛӘМТӨ ХӘСЯҒА ЛАҠА СӘМ'ИИ ВА БАШАРИИ ВА МУХХИИ ВА 'ИДЗААМИИ ВА 'АШАБИИ -Йә Аллаһ, Тебе мин нервылар баш эйәм', Тебе я верю, Тебе я подчиняюсь, и Тебе си мой мой костя тапшырырға-'. Буш торғанда әйтә; 'СӘМИ'АЛЛАХУ ЛИМАН ХӘМИДӘ, РАББАНАА ВАЛАКАЛ ХӘМДУ МИЛ`УС САМААВАТИ ВАЛ АРДЛИ ВА МИЛ`У МАА БАЙНАХУМА ВӘМИЛ`У МАА СЫИ`ТА МИН СЯИ`ИН БА'ДУ -Аллаһ ишетә, кем Уны маҡтай, О, ул бөтәһе лә маҡтай, О беҙҙең бөтә Рабб ерҙе, күктәрҙең һәм ерҙең бөтә йөкмәткеһен һәм унан һуң Һин теләгәндең барыһын да-'. Сәждәгә киткәндә, ул әйтте; 'АЛЛАХУММА ЛАҠА САЖАДТУ ВА БИКӘ ААМАНТУ ВАЛАКА ӘСЛӘМТУ, САЖАДА ВАЖХИЯ ЛИЛЛАДЗИИ ХАЛАҠАҺУ ВА ШАУВАРАХУ ФА АХСАНА ШУУРАТАХУ ВА СЯҠҠА СӘМӘҺУ ВА БАШАРАХУ ВА ТАБААРАҠАЛЛАХАУ ИЛЛАХАУЛАХУЛАХУЛАХУ ИЛЛАХАУЛ ышан, Тап Һиңә буйһонам, йөҙөм уны барлыҡҡа килтергән һәм иң яҡшы форма менән формалаштырған, ишеттергән һәм күргән, ижадсылар араһында иң яҡшыһы Аллаһ тарафынан фатихаланғанға сәждә итә-'. Сәләм биреп бөткәс, тине; 'АЛЛАҺУММАҒФИРЛИ МАА ҠАДДАМТУ ВА МАА АХХАРТУ ВАМА АСРАРТУ ВАМА А'ЛАНТУ ВАМА АСРАФТУ ВАМА АНТА А'ЛАМУ БИХИ МИННИ АНТАЛ МУҠАДДИМ ВАЛ МУ`АХХИР ЛАА ИЛААХА ИЛЛА АНТА -О меня the the sin, for the the the God гонаһтар, улар аңлашылмаған һәм гонаһтар, улар асыҡ, һәм гонаһтар, улар тик Һин генә белә, Һин өҫтөнлөк бирә һәм кисектерә, юҡ и һинән башҡа-'. Һөйләне беҙгә [Әл Хәсән бин Али] беҙгә һөйләне [Сөләймән бин Дауыт Әл Хәсими] беҙгә һөйләне [Ғабдуррахман бин Әбү Әз Зиннәд] [Муса бин Ғөҡба] нан [Ғабдулла бин Әл Фадл бин Рәбиғә бин Әл Харис бин Ғабдул Мутхалиб] нан [Әл Уҡбәлиб] . Әбү Рафиғ] от [Али бин Әбү Талиб] от Рәсүлуллаһу саллаллаһу ғәләйһи вә салләм тип; 'Ҡасан ул фарыз намаҙ уҡырға теләй, ул ҡулдарын күтәрә параллель уның елкәһенә, ул быны эшләй, ҡасан ул Ҡөрьән уҡып бөткән, атап әйткәндә, ҡасан ул теләй, ул шулай уҡ эшләй, ҡасан ул тороп рукунан -i'tidal-, һәм ул бер ҡасан да ҡулдарын күтәрә, ҡасан ул wants намаҙҙа күтәрелә, ул икенсегә күтәрелә. ҡулдарына һалып, тәкбир яһай ҙа, һуңынан намаҙ уҡый...» — тип әйтелә Ғәбдел Әзиз риүәйәт иткән хәҙистә. Уның доғаһында өҫтәүҙәр һәм алыуҙар бар, әммә ул телгә алмай; 'ВАЛ ХАЙРУ КУЛЛУХУ ФИИ ЯДАЙКА ВАС СЯРРУ ЛАЙСА ИЛАЙКА' әйтелешендә өҫтәү бар; 'Ҡасан ул тамамланы, ул әйтте: 'АЛЛАҺУММАҒФИРЛИ МАА ҠАДДАМТУ ВА МАА АХХАРТУ ВАМАА АСРАРТУ ВАМАА А'ЛАНТУ АНТА ИЛАХИ ЛАИЛААХА ИЛЛА АНТА -Эй, Аллаһ, мине ғәфү ит, һәм булған гонаһтар асыҡ, гонаһтар, тип, Һин генә, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, гонаһтар, тип, тураһында белергә, Һин өҫтөнлөк биргән һәм кисектереп торған кеше, Һинән башҡа илаһ юҡ-'. Һөйләне беҙгә Ғәмру бин Усман беҙгә һөйләне Сүрәх бин Йәзид миңә Сөйәиб бин Әбү Хәмзә әйтте ул әйтте; Мәҙинә фуҡаһаһынан Мөхәммәт бин Әл Мөнкәдир, Ибн Әбү Фәрүә һәм башҡалар миңә әйткән; — Әгәр ҙә ифтитә намаҙын уҡыһағыҙ, «ВӘ ӘНӘ МИНӘЛ МӨСЛИМИН» тип әйтегеҙ, был -урынына- лафаҙ «ВӘ ӘНӘ ӘҮВӘЛУЛ МӨСЛИМИН».