Imam Abu Dawud : 429
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَإِنَّمَا كَانَ الْأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ وَالْإِقَامَةُ مَرَّةً مَرَّةً غَيْرَ أَنَّهُ يَقُولُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ فَإِذَا سَمِعْنَا الْإِقَامَةَ تَوَضَّأْنَا ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الصَّلَاةِقَالَ شُعْبَةُ لَمْ أَسْمَعْ مِنْ أَبِي جَعْفَرٍ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ يَعْنِى الْعَقَدِيَّ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُؤَذِّنِ مَسْجِدِ الْعُرْيَانِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْمُثَنَّى مُؤَذِّنَ مَسْجِدِ الْأَكْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
[Muhammad bin Bashyarrek] esan digu [Muhammad bin Ja'farrek] [Syu'bahk] esan digu: [Abu Ja'farrek] [Muslim, Abu Al-Mutsannarengandik] [Ibn Umarrengandik] esan duela entzun dut: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en garaian otoitzerako deia bi aldiz zela, bi aldiz -bikoitia-, eta iqamat behin, behin -bakoitia-, berak bakarrik -muezzinak- esaten zuela -iqamat-ean zehar-; Qad qamatis shalaah qad qaamatis shalaah. Iqama entzuten dugunean, abluzioa egiten dugu eta gero otoitza egiten dugu. Shu'bahk esan zuen: Ez dut Ja'farrengandik beste hadithik entzun, hadith hau izan ezik. Esan digu [Muhammad bin Yahya bin Faris] esan digu [Abu 'Amir Al-'Aqadik, Abdul Malik bin Amruk] esan digu [Syu'bahk] [Abu Ja'far-ek, Al-Uryan meskitako muezdzina] esan duela; Entzun dut [Abu Al-Mutsanna-k, Al-Akbar meskitako muezdzina] esaten; Entzun dut [Ibn Umar], eta gero hadith hau aipatu du.