Imam Abu Dawud : 429
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَإِنَّمَا كَانَ الْأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ وَالْإِقَامَةُ مَرَّةً مَرَّةً غَيْرَ أَنَّهُ يَقُولُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ فَإِذَا سَمِعْنَا الْإِقَامَةَ تَوَضَّأْنَا ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الصَّلَاةِقَالَ شُعْبَةُ لَمْ أَسْمَعْ مِنْ أَبِي جَعْفَرٍ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ يَعْنِى الْعَقَدِيَّ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُؤَذِّنِ مَسْجِدِ الْعُرْيَانِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْمُثَنَّى مُؤَذِّنَ مَسْجِدِ الْأَكْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Ti tene [Mohammed bin Bashyar] ti [Mohammed bin Ja’far] ti tene [Syu’bah] ti mo [Abu Ja’far] ti tene na [Musulman, Abu Al-Mutsanna] ti [Ibn Omar] lo tene; So iri ti sambela na ngoi ti Rasulullah sallallahu ‘alaihi wasallam ayeke fani use, fani use -même-, na iqamat fani oko, fani oko -odd-, gi lo -muezzin- la atene -na ngoi ti iqamat-; Qad kamatis shalaah Qad kamatis shalaah. Tongana e mä iqamah, e yeke sara ablution na pekoni e yeke sara sambela. Shuba atene; Mo mä mbeni hadith ti Ja’far pëpe gi hadith so. A tene na e so [Mohammed bin Yahya bin Faris] a tene na e [Abu Amir Al-Aqadi, Abdul Malik bin Amru] a tene na e [Syu’bah] ti [Abu Ja’far, muezdzin ti Mosquée Al-Uryan] so lo tene; Mo mä [Abu Al-Mutsanna, mokonzi ti Mosquée Al-Akbar] atene; Mo mä [Ibn Omar], na pekoni lo sala tënë ti hadith so.