Imam Abu Dawud : 387
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ تَمَّامِ بْنِ بَزِيعٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سُلَيْمٍ الْبَاهِلِيُّ عَنْ أَبِي الْوَلِيدِ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَعَنْ الْحَصَى الَّذِي فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مُطِرْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ فَأَصْبَحَتْ الْأَرْضُ مُبْتَلَّةً فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَأْتِي بِالْحَصَى فِي ثَوْبِهِ فَيَبْسُطُهُ تَحْتَهُ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ قَالَ مَا أَحْسَنَ هَذَا
Esan digu [Sahl bin Tammam bin Bazi'-k [Umar bin Sulaim Al Bahili'-k] [Abu Al Walid]-engandik esan digunez, behin [Ibnu Umar] galdetu nion meskitan zeuden harri-koskorrei buruz? Hark erantzun zuen: Gau batean euria egin zigun, meskitaren lurra busti - lokaztu - beraz, gizon batek harri-koskorrak eraman zituen arropetan eta azpian zabaldu zituen. Gero, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak otoitza amaitu zuenean, esan zuen: 'Zein ona den hau'.