Imam Abu Dawud : 387

حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ تَمَّامِ بْنِ بَزِيعٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سُلَيْمٍ الْبَاهِلِيُّ عَنْ أَبِي الْوَلِيدِ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَعَنْ الْحَصَى الَّذِي فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مُطِرْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ فَأَصْبَحَتْ الْأَرْضُ مُبْتَلَّةً فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَأْتِي بِالْحَصَى فِي ثَوْبِهِ فَيَبْسُطُهُ تَحْتَهُ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ قَالَ مَا أَحْسَنَ هَذَا

Qalilna [Sahl bin Tammam bin Bazi'] qalilna [Umar bin Sulaim Al Bahili] mingħand [Abu Al Walid], Darba staqsejt lil [Ibnu Umar] dwar iċ-ċagħaq fil-moskea? Huwa wieġeb; Lejla waħda niżlet ix-xita fuqna, u għamlet l-art tal-moskea mxarrba - tajn - għalhekk raġel ġarr ċagħaq fi ħwejġu u firexhom taħthom. Imbagħad meta l-Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam spiċċa jitlob, qal: 'Kemm hu tajjeb dan'.