حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ أَخْبَرَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ أَيُّوبَ يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ الْمِصْرِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَاحْتَلَمْتُ فِي لَيْلَةٍ بَارِدَةٍ فِي غَزْوَةِ ذَاتِ السُّلَاسِلِ فَأَشْفَقْتُ إِنْ اغْتَسَلْتُ أَنْ أَهْلِكَ فَتَيَمَّمْتُ ثُمَّ صَلَّيْتُ بِأَصْحَابِي الصُّبْحَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا عَمْرُو صَلَّيْتَ بِأَصْحَابِكَ وَأَنْتَ جُنُبٌ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي مَنَعَنِي مِنْ الِاغْتِسَالِ وَقُلْتُ إِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ يَقُولُ{ وَلَا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا }فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَقُلْ شَيْئًاقَالَ أَبُو دَاوُد عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ مِصْرِيٌّ مَوْلَى خَارِجَةَ بْنِ حُذَافَةَ وَلَيْسَ هُوَ ابْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ وَعَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِي قَيْسٍ مَوْلَى عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ كَانَ عَلَى سَرِيَّةٍ وَذَكَرَ الْحَدِيثَ نَحْوَهُ قَالَ فَغَسَلَ مَغَابِنَهُ وَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ التَّيَمُّمَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَى هَذِهِ الْقِصَّةَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ قَالَ فِيهِ فَتَيَمَّمَ

[Ibn Al-Mutsannak] esan zigun [Wahb bin Jarir-ek] esan zigun [Nire aitak] esan zigun; Entzun diot [Yahya bin Ayyub-i] [Yazid bin Abi Habib-engandik] [Imran bin Abi Anas-engandik] [Abdurrahman bin Jubair Al-Mishri] [Amru bin Al-'Ash]-engandik hadith bat kontatzen; Behin, gau batean, amets heze bat izan nuen, hain hotza zena Dzatus Salasil gerran, ezen dutxatzen banintz hilko ote nintzen beldur nintzen. Gero, *tayammum* esan nuen eta gero Fajr otoitza egin nuen lagunekin. Orduan, hau jakinarazi zioten Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i, eta esan zuen: 'Oi Amru, zure lagunekin otoitz egiten al duzu *junub* egoeran?' Beraz, bainatzea eragozten zidana esan nion eta esan nuen; Izan ere, behin entzun nion Ala-ri esaten: 'Eta ez hil zeuen buruak, egia esan, Ala Errukitsuena da zuekin'. -QS. ANnisa'; 29-, Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek barre egin eta ez zuen ezer esan. Abu Dawudek esan zuen: Abdurrahman bin Jubair Al-Mishri Kharijah bin Hudzafah-en lagun ohia da, eta ez da Jubair bin Nufair. [Muhammad bin Salamah Al-Muradi]-k esan digu [Ibn Wahbek] [Ibn Lahi'ah]-engandik eta [Amr bin Al-Harith-engandik] [Yazid bin Abi Habib]-engandik [Imran bin Abi Anas]-engandik [Abdurrahman bin Jubair]-engandik [Abu Qais, Amr bin Al-'As-en esklabo ohia] [Amr bin Al-'As] gerra batera bidali zutela, eta bertan ez zuela parte hartu. Ondoren, goikoaren antzeko hadith bat aipatu zuen. Aipatu zuen: bere gorputzaren tolesturak garbitu zituela eta abluzioa egin zuela eta gero haiekin otoitz egin zuela, eta gero antzekoak aipatu zituen tayammum aipatu gabe. Abu Dawudek esan zuen; Eta istorio hau [Al-Auza'ik] [Hasan bin 'Atiyyah]-engandik kontatu da, eta honek aipatu zion; Gero, tayammum egin zuen.