Hadith Representative
Larangan budak memanggil tuannya dengan sebutan tuhanku ganti dengan tuanku atau majikanku
Imam Abu Dawud : 4324حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ وَحَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ وَهِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ عَبْدِي وَأَمَتِي وَلَا يَقُولَنَّ الْمَمْلُوكُ رَبِّي وَرَبَّتِي وَلْيَقُلْ الْمَالِكُ فَتَايَ وَفَتَاتِي وَلْيَقُلْ الْمَمْلُوكُ سَيِّدِي وَسَيِّدَتِي فَإِنَّكُمْ الْمَمْلُوكُونَ وَالرَّبُّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ أَبَا يُونُسَ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي هَذَا الْخَبَرِ وَلَمْ يَذْكُرْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلْيَقُلْ سَيِّدِي وَمَوْلَايَ
[मूसा बिन इस्माइल] अस्मान् अवदत्, [हम्मद] अस्मान् [अय्यूब] इत्यस्मात् [हबीब बिन अश शहीद] इत्यस्मात् अपि च [हिशाम] [मुहम्मदतः] [अबू हुरैरा] इत्यस्मात् अवदत् यत् अल्लाहस्य दूतः (अल्लाहस्य अल्लाहस्य आशीर्वादः तस्य उपरि भवतु) उक्तवान् यत् - 'भवतः दासानाम् अब्दी - मम पुरुष दासः - इति कदापि न आह्वयन्तु तथा च पश्यन्तु - मम महिला दासः -।' तथा च कदापि भवतः दासं रब्बी - मम पुरुष-रक्षकं - रब्बतीं वा - मम स्त्री-पालकं - न वदन्तु। स्वामी तं फतया - मम पुरुषं भृत्यम् - फतति वा - मम स्त्रीभृत्यम् - इति वदेत्, दासः च तं सययिदि - मम पुरुषं स्वामिम् - सय्यदतिम् - मम स्त्री स्वामिनी - इति आह्वयेत्। यतः यूयं सर्वे ममलुकाः - दासाः - रब्बः - रक्षकः च - अल्लाहः एव अस्ति।' [इब्न अस सरः] अस्मान् अवदत्, [इब्न वहब] अस्मान् अवदत् यत् सः अवदत्; मम [अम्रु बिन् अल हरिथ] इत्यनेन सूचितं यत् [अबू युनुस्] [अबू हुरैरा] इत्यस्मात् अस्य हदीसस्य विषये तस्मै कथितवान्। केवलं सः न उक्तवान् यत् नबी, ईश्वरः तस्मै आशीर्वादं ददातु, शान्तिं च ददातु, अवदत्- 'सः सैय्यदी -मम स्वामी- मौलया च -मम स्वामी- इति वक्तव्यः' इति।