Hədis
Larangan budak memanggil tuannya dengan sebutan tuhanku ganti dengan tuanku atau majikanku
Imam Abu Dawud : 4324حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ وَحَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ وَهِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ عَبْدِي وَأَمَتِي وَلَا يَقُولَنَّ الْمَمْلُوكُ رَبِّي وَرَبَّتِي وَلْيَقُلْ الْمَالِكُ فَتَايَ وَفَتَاتِي وَلْيَقُلْ الْمَمْلُوكُ سَيِّدِي وَسَيِّدَتِي فَإِنَّكُمْ الْمَمْلُوكُونَ وَالرَّبُّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ أَبَا يُونُسَ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي هَذَا الْخَبَرِ وَلَمْ يَذْكُرْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلْيَقُلْ سَيِّدِي وَمَوْلَايَ
Bizə [Musa ibn İsmayıl] dedi, bizə [Həmmədə] [Əyyub] və [Həbib ibn Asi Syahid] və [Hisyam] [Məhəmməd] [Əbu Hüreyrə]-dən Allah Rəsulunun belə dediyi xəbər verilib: “Heç vaxt Əbdi (kişi qulum) deməyin və qadın quluma baxın. Qullarım heç vaxt Rəbbi (kişi qəyyumum) və ya Rabbati (qadın qəyyumum) deməsinlər. Qoy ağalar ona fatayə (kişi qulum) və ya fatati (qadın qulum) desinlər, qullar isə ona seyidi (kişi ağam) və seyididi (qadın ağam) deməlidirlər. Çünki hamınız Məmlüksünüz (köləsiniz) və Rəbb (qayğı göstərən) yalnız Allahdır.” Bizə [İbn Əs Sərh] dedi, bizə [İbn Vəhb] dedi, mənə [Əmru ibn Əl Haris]-ə [Əbu Yunus]-un ona [Əbu Hüreyrə]-dən bu hədis haqqında dediyini xəbər verdi. Sadəcə o, Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm): “Qoy Seyidi (aləmi- ağamı) və Mövlayi- ağamı- desin” dediyini qeyd etməyib.