Hadith Representative
Sesungguhnya Allah telah membebaskan Makkah dari pembunuhan, atau pasukan gajah
Imam Bukhari : 109حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ خُزَاعَةَ قَتَلُوا رَجُلًا مِنْ بَنِي لَيْثٍ عَامَ فَتْحِ مَكَّةَ بِقَتِيلٍ مِنْهُمْ قَتَلُوهُ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْقَتْلَ أَوْ الْفِيلَ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ كَذَا قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ وَاجْعَلُوهُ عَلَى الشَّكِّ الْفِيلَ أَوْ الْقَتْلَ وَغَيْرُهُ يَقُولُ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُؤْمِنِينَ أَلَا وَإِنَّهَا لَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ بَعْدِي أَلَا وَإِنَّهَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ أَلَا وَإِنَّهَا سَاعَتِي هَذِهِ حَرَامٌ لَا يُخْتَلَى شَوْكُهَا وَلَا يُعْضَدُ شَجَرُهَا وَلَا تُلْتَقَطُ سَاقِطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ فَمَنْ قُتِلَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُعْقَلَ وَإِمَّا أَنْ يُقَادَ أَهْلُ الْقَتِيلِ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اكْتُبُوا لِأَبِي فُلَانٍ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَّا الْإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي بُيُوتِنَا وَقُبُورِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَ إِلَّا الْإِذْخِرَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ يُقَالُ يُقَادُ بِالْقَافِ فَقِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَيُّ شَيْءٍ كَتَبَ لَهُ قَالَ كَتَبَ لَهُ هَذِهِ الْخُطْبَةَ
מען האָט אונדז געזאָגט [אבו נועים על פדל בן דוקאין] האָט געזאָגט, עס איז אונדז [סיעבן] געזאָגט געוואָרן פון [יחיא] פון [אבו סאלאמה] פון [אבו חורירה], אַז דער חז"א שבט האָט דערהרגעט אַ מענטש פון די בנו לאיץ אין דעם טאָג פון דער באַפרייונג פון מעכה, אין נקמה פאַרן מאָרד. דעם אינצידענט איז דעמאָלט קאַנווייד צו דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, ער דעמאָלט גאַט אויף זיין פאָרמיטל און אנגעזאגט: 'טאקע, אַלאַ האט באפרייט מעקאַ פון מאָרד, אָדער טרופּס פון עלאַפאַנץ'. אבו ובאידוללה האט געזאגט, 'ווי אבו נואים האט עס געזאגט, זיי כעזיטייטיד צווישן 'מאָרד' און 'עלפאַנד'. דערווייל האָט דער אַנדערער געזאָגט: העלפאַנד. דעמאָלט אַלאַ וואַן דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און די געגלויבט איבער זיי. ער האט געזאגט: 'וויסן אַז די לאַנד פון מכה איז נישט חלאַל פֿאַר ווער עס יז איידער מיר אָדער נאָך מיר, וויסן אַז אין פאַקט עס איז געווען חלאַל פֿאַר מיר פֿאַר אַ מאָמענט איין טאָג. וויסן, און אין דעם צייַט עס איז געווארן חרם; די דערנער טאר מען נישט שניידן, די ביימער טאר מען נישט אפשניידן, די געפונענע זאכן טאר מען נישט נעמען, סיידן מען מודיע זיי און מען זוכט דעם בעל הבית. אזוי ווער סע ווערט געהרגעט, ער וועט באַקומען איינער פון צוויי גוט זאכן; בעט פאר אויסלייז אדער בעט א נקמה פון די פאמיליע פון דעם קרבן'. דעמאלט איז געקומען א יעמענישער איינוואוינער און האט געזאגט, 'אוי שליח פון אללה, שרייב עס פאר מיר?' ער האט דאן געזאגט: 'שרייב עס פאר אבו אזוי און אזוי'. א קוראזשמאן האט דעמאלט געזאגט, 'חוץ דער אידזשיר בוים, שליח פון אללה, ווייל מיר נוצן דעם בוים אין אונזערע הייזער און אין אונזערע קברים'. אַזוי דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם האט געזאגט: 'חוץ די ידזשיר בוים, חוץ די ידזשיר בוים'. דעמאלט האט מען געזאגט צו אבו עבדאללה: וואס איז פאר אים געשריבן? האָט ער געענטפערט, 'די דרשה'.