Hadith Representative
Sesungguhnya Allah telah membebaskan Makkah dari pembunuhan, atau pasukan gajah
Imam Bukhari : 109حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ خُزَاعَةَ قَتَلُوا رَجُلًا مِنْ بَنِي لَيْثٍ عَامَ فَتْحِ مَكَّةَ بِقَتِيلٍ مِنْهُمْ قَتَلُوهُ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْقَتْلَ أَوْ الْفِيلَ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ كَذَا قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ وَاجْعَلُوهُ عَلَى الشَّكِّ الْفِيلَ أَوْ الْقَتْلَ وَغَيْرُهُ يَقُولُ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُؤْمِنِينَ أَلَا وَإِنَّهَا لَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ بَعْدِي أَلَا وَإِنَّهَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ أَلَا وَإِنَّهَا سَاعَتِي هَذِهِ حَرَامٌ لَا يُخْتَلَى شَوْكُهَا وَلَا يُعْضَدُ شَجَرُهَا وَلَا تُلْتَقَطُ سَاقِطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ فَمَنْ قُتِلَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُعْقَلَ وَإِمَّا أَنْ يُقَادَ أَهْلُ الْقَتِيلِ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اكْتُبُوا لِأَبِي فُلَانٍ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَّا الْإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي بُيُوتِنَا وَقُبُورِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَ إِلَّا الْإِذْخِرَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ يُقَالُ يُقَادُ بِالْقَافِ فَقِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَيُّ شَيْءٍ كَتَبَ لَهُ قَالَ كَتَبَ لَهُ هَذِهِ الْخُطْبَةَ
सानु [अबू नु'आइम अल फद्दल बिन दुकैन] ने आख्या है, सानु [सैबान] नू [याह्या] तों [अबू सलामाह] तों [अबू हुरैराह] तों दस्सेया गया है, कि खजाआ कबीले ने मक्का दी मुक्ति दे दिन बनू लैट्स दे इक आदमी नू मार दित्ता सी, उन्हां विचों इक आदमी -लैत कबीले- दी हत्या दे बदले विच। इस घटना गी उसदे बाद नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी पजाया गेआ, ओह् फिरी अपनी गड्डी च बैठी गे ते प्रचार कीता: 'वास्तव च अल्लाह ने मक्का गी हत्या, या हाथियें दी फौज थमां मुक्त करी दित्ता ऐ'। अबू उबैदुल्लाह ने आख्या, 'जिवें अबू नु'आइम ने आख्या, ओह 'हत्या' ते 'हाथी' दे बीच संकोच करदे रेह। इस बीच दूजे बंदे ने कहा, हाथी। फिर अल्लाह ने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ते मुसलमानें गी उंदे उप्पर जीत हासल कीती। उन्हां ने आख्या: 'जान लओ कि मक्का दी धरती मेरे तों पहलां ते मेरे बाद किसे वी नू हलाल नहीं सी, जान लवो कि असल विच इक दिन मेरे वास्ते इक पल वास्ते हलाल सी। जानिए, ते इस समें च एह् हरम बनी गेदा ऐ; कांटे नेईं कटना चाहिदा, बूह्टे नेईं कटना चाहिदा, पाई गेदी चीजें गी उसलै तकर नेईं लैना चाहिदा जिसलै तकर उंदी घोशणा नेईं कीती जंदी ते मालिक दी तलाश नेईं कीती जंदी। इस आस् ते जेके गी मारी दित्ता जा, उसी दो भ़ले चीजें च इक गै मिलग; फिरौती मंगना या पीड़ित परिवार कोला बदला मंगना'। फिर इक यमन दा निवासी आया ते आख्या, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, मेरे वास्ते लिखो?' उसने ऩशरे कशा- 'अबू फलाॊ के लरए लरखें'। इक कुरैश आदमी ने फिर आख्या, 'इज्जिर दे पेड़ दे सिवा ए अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्योंकि असीं उस पेड़ दा इस्तेमाल अपने घरां विच ते अपनी कब्र विच करदे हां'। तो नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'इज्जिर दे पेड़ गी छोड़िये, इज्जिर दे पेड़ गी छोड़िये'। फिर अबू अब्दुल्ला गी आखेआ गेआ जे उंदे आस्तै केह् लिखेआ गेदा हा? उसने जवाब दित्ता, 'ओह प्रवचन'।