Hadith
Sesungguhnya Allah telah membebaskan Makkah dari pembunuhan, atau pasukan gajah
Imam Bukhari : 109حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ خُزَاعَةَ قَتَلُوا رَجُلًا مِنْ بَنِي لَيْثٍ عَامَ فَتْحِ مَكَّةَ بِقَتِيلٍ مِنْهُمْ قَتَلُوهُ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْقَتْلَ أَوْ الْفِيلَ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ كَذَا قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ وَاجْعَلُوهُ عَلَى الشَّكِّ الْفِيلَ أَوْ الْقَتْلَ وَغَيْرُهُ يَقُولُ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُؤْمِنِينَ أَلَا وَإِنَّهَا لَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ بَعْدِي أَلَا وَإِنَّهَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ أَلَا وَإِنَّهَا سَاعَتِي هَذِهِ حَرَامٌ لَا يُخْتَلَى شَوْكُهَا وَلَا يُعْضَدُ شَجَرُهَا وَلَا تُلْتَقَطُ سَاقِطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ فَمَنْ قُتِلَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُعْقَلَ وَإِمَّا أَنْ يُقَادَ أَهْلُ الْقَتِيلِ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اكْتُبُوا لِأَبِي فُلَانٍ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَّا الْإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي بُيُوتِنَا وَقُبُورِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَ إِلَّا الْإِذْخِرَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ يُقَالُ يُقَادُ بِالْقَافِ فَقِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَيُّ شَيْءٍ كَتَبَ لَهُ قَالَ كَتَبَ لَهُ هَذِهِ الْخُطْبَةَ
Na ka treguar [Ebu Nuaim Al Fadl bin Dukain] se; na ka treguar [Shaibani] nga [Jahja] nga [Ebu Seleme] nga [Ebu Hurejra] se fisi Khaza'ah kishte vrarë një burrë nga Beni Laits në ditën e çlirimit të Mekës, në hakmarrje për vrasjen e një burri prej tyre - fisit Laits -. Ngjarja iu transmetua më pas Profetit (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të), ai hipi në automjetin e tij dhe mbajti një predikim: 'Vërtet Allahu e ka shpëtuar Mekën nga vrasja, ose nga trupat e elefantëve'. Ebu Ubaidullah tha: 'Siç e tha Ebu Nuaim, ata hezituan midis 'vrasjes' dhe 'elefantit'. Ndërsa të tjerët thanë: 'Elefant.' Pastaj Allahu e fitoi Profetin (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) dhe besimtarët mbi ta. Ai tha: 'Dijeni se toka e Mekës nuk ishte hallall për askënd para meje ose pas meje, dijeni se ishte me të vërtetë hallall për mua për një moment një ditë.' Dije, dhe në këtë kohë është bërë haram; gjembat nuk duhen prerë, pemët nuk duhen prerë, sendet e gjetura nuk duhen marrë përveçse nëse njoftohen dhe pronari nuk kërkohet. Pra, kushdo që vritet, do të marrë një nga dy gjërat e mira; të kërkojë shpërblim ose të kërkojë hakmarrje nga familja e viktimës. Pastaj një banor jemenas erdhi dhe tha: 'O i Dërguar i Allahut, shkruaje për mua?' ai pastaj tha; 'Shkruani për Ebu filanin'. Një burrë kurejsh tha pastaj: 'Përveç pemës Idzhir, o i Dërguar i Allahut, sepse ne e përdorim atë pemë në shtëpitë dhe varret tona'. Kështu që Profeti (salallahu alejhi ue selem) tha: 'Përveç pemës Idzhir, përveç pemës Idzhir'. Pastaj iu tha Ebu Abdullahut: 'Çfarë u shkrua për të?' Ai u përgjigj: 'Ajo predikim'.