Hadith Representative
Kalian akan ditanya tentang nikmat yang pernah diterima di hari kiamat
Imam Muslim : 3799حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَا الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلًا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ فُلَانٌ قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنْ الْمَاءِ إِذْ جَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي قَالَ فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ يَعْنِي المُغِيرَةَ بْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَيْنَا أَبُو بَكْرٍ قَاعِدٌ وَعُمَرُ مَعَهُ إِذْ أَتَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَقْعَدَكُمَا هَاهُنَا قَالَا أَخْرَجَنَا الْجُوعُ مِنْ بُيُوتِنَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ خَلَفِ بْنِ خَلِيفَةَ
Hevur sagt okkum [Ábú Bakr bin Ábú Sjaibah]; Hevur sagt okkum [Khalaf bin Khalifa] frá [Yazid bin Kaisan] frá [Abu Hazim] frá [Abu Hurairah] hann segði; Ein dagin ella eina nátt fór Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam út úr húsinum, knappliga møtti hann Abu Bakr og 'Umar. Síðan spurdi hann: »Hví fert tú úr húsinum hesa náttartíðina?« Teir svaraðu; »Vit eru svong, o sendiboð Allahs! ' Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Við Allah, í hvørs hondum sál mín er, fór eg eisini út, tí eg var svangur sum tú. Koma!' Teir fóru at fylgja honum til hús vinmannsins hjá Ansar - Abu Haitsam bin At Taihan -. Men tíverri var hann ikki heima. En er kona hans sa rasullah koma, sagdi hon; 'Vælkomin-'. So spurdi rasullah: 'Hvar er Fulan - Abu Haitsam -?'' Kona hansara svaraði; „Hann heintaði feskvatn til okkum“. Knappliga kom maður hennara og sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og hansara báðar fylgjarar, so segði hann; 'Gud havi lov, eingin er glaðari enn eg í dag, orsakað av komuni av einum edlum gesti'. Síðani tók hann rúgvur av dadlum, sum enn vóru ungar, sum vóru farnar at búnast, og summar vóru ordiliga búnar. Hann mælti; 'Vinarliga et hetta'. Meðan hann tók knívin. Profeturin segði: 'Slakta ikki nakran, sum hevur mjólk'. So slaktaði hann ein geit, so ótu teir geitin, ótu rúgvur av dadlum og drukku. Eftir at øll vóru mett og mett við at eta og drekka, segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við Abu Bakr og 'Umar: 'Við Allah, hvørs hondum sál mín er, verða tit spurd á uppreisnardegnum um tær signingar, tit hava fingið. Tú fert úr húsinum, tí tú ert svangur og kemur heim eftir at hava fingið hesa signing'. Hevur sagt mær [Ishaq bin Mansur]; Hevur upplýst okkum [Abu Hisham] nevniliga Al Mughirah bin Salama; Hevur sagt okkum ['Abdul Wahid bin Ziyad]; Hevur sagt okkum [Yazid]; Eftir at hava sagt okkum [Abu Hazim] segði hann; Eg hoyrdi [Abu Hurairah] siga; Tá Abu Bakr og Umar sótu, kom knappliga Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam til teirra, hann spurdi: 'Hví sita tit her?' Teir svaraðu; 'Vit vóru svong, til vit fóru úr húsinum'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Við Allah í hvørs hondum sál mín er,...' síðani nevndi hann eina Hadith sum líkist Hadith Khalfa bin Khalifah.