Hadith Representative
Al Hakim
Imam Abu Dawud : 4518حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَأَنَّ نَفَرًا مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ قَالُوا يَا ابْنَ عَبَّاسٍ كَيْفَ تَرَى فِي هَذِهِ الْآيَةِ الَّتِي أُمِرْنَا فِيهَا بِمَا أُمِرْنَا وَلَا يَعْمَلُ بِهَا أَحَدٌ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمْ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ وَالَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُمْ مِنْ الظَّهِيرَةِ وَمِنْ بَعْدِ صَلَاةِ الْعِشَاءِ ثَلَاثُ عَوْرَاتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلَا عَلَيْهِمْ جُنَاحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ }قَرَأَ الْقَعْنَبِيُّ إِلَى{ عَلِيمٌ حَكِيمٌ }قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ اللَّهَ حَلِيمٌ رَحِيمٌ بِالْمُؤْمِنِينَ يُحِبُّ السَّتْرَ وَكَانَ النَّاسُ لَيْسَ لِبُيُوتِهِمْ سُتُورٌ وَلَا حِجَالٌ فَرُبَّمَا دَخَلَ الْخَادِمُ أَوْ الْوَلَدُ أَوْ يَتِيمَةُ الرَّجُلِ وَالرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ فَأَمَرَهُمْ اللَّهُ بِالِاسْتِئْذَانِ فِي تِلْكَ الْعَوْرَاتِ فَجَاءَهُمْ اللَّهُ بِالسُّتُورِ وَالْخَيْرِ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا يَعْمَلُ بِذَلِكَ بَعْدُقَالَ أَبُو دَاوُد حَدِيثُ عُبَيْدِ اللَّهِ وَعَطَاءٍ يُفْسِدُ هَذَا الْحَدِيثَ
Ба мо [Абдуллоҳ ибни Маслама] гуфта шуд, ки ба мо [Абдул Азиз] - яъне Абдулазиз ибни Муҳаммад - аз [Амр ибни Абу Амр] аз [Икрима] гуфта шудааст, ки чанд нафар аз мардуми Ироқ буданд, ки гуфтанд: «Эй [Ибни Аббос], дар бораи ин оят чӣ назар доред? Ба мо амр шудааст, ки он чиро, ки дар он мавҷуд аст, амал кунем, аммо касе намехоҳад, ки онро амалӣ кунем? Ин аст каломи Худо: -Эй касоне, ки имон овардаед, бандагон - мардону заноне, ки дар ихтиёр доред ва онон, ки аз шумо ба балоѓат нарасидаанд, бояд се бор дар як рўз аз шумо иљозат бипурсанд, яъне пеш аз намози бомдод, ваќте ки либоси берунии худро дар нисфирузї ва баъд аз намози хуфтан пушидед. -Ин аст- се қисм барои шумо. Ба ҷуз ин се бор бар ту ва бар онҳо гуноҳе нест ». Ал-Қаънабӣ онро бихонд, то суханаш-: ' Донову ҳаким-' -Қ. Ан-Нур: 58- Ибни Аббос (р) гуфт: «Албатта, Худо бар мӯъминон ҳалим ва меҳрубон аст. Аллоҳ таъоло дӯст медорад, ки оби дигаронро пӯшонад. Зимнан, дар он замон мардум дар хонаҳояшон рӯйпӯш ё ҳиҷоб надоштанд, аз ин рӯ, имкон дошт, ки хидматгори мард ё кӯдак ё зани ятим ҳангоми алоқаи ҷинсӣ бо занаш ба хона ворид шавад. Пас, Худованд фармуд, ки дар ин вақтҳо рухсат бипурсанд. Худованд шариати ҳиҷоб ва меҳрубонӣ ба наздашон омад, аммо ҳеҷ касро надидам, ки чунин кунад». Абу Довуд гуфт: Хадиси Убайдуллоҳ ва Ато ин ҳадисро нобуд мекунад.