Hadith Representative
Kecintaan Sa'ad bin Mu'adz untuk Berperang di Jalan Allah Melawan Kaum Quraisy yang Mendustakan dan Mengusir Rasulullah
Imam Muslim : 3315و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ نُمَيْرٍ قَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ رَمَاهُ فِي الْأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَعُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْخَنْدَقِ وَضَعَ السِّلَاحَ فَاغْتَسَلَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنْ الْغُبَارِ فَقَالَ وَضَعْتَ السِّلَاحَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَاهُ اخْرُجْ إِلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ فَأَشَارَ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ فَقَاتَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحُكْمَ فِيهِمْ إِلَى سَعْدٍ قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ فِيهِمْ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ وَتُقْسَمَ أَمْوَالُهُمْ و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ قَالَ أَبِي فَأَخْبَرْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйибәгә] һәм [Мөхәммәт бин Әл-Ғәлә Әл-Хәмдәнигә] икеһенә лә [Ибнү Нүмәирҙән] әйтелгән, [Ибнү Ғәлә] әйтте; беҙгә һөйләгән [Ибн Нөмәйер] беҙгә [Хисәйәмде] [атаһынан] [Ғәйсәнән] һөйләгән, ул әйткән: «Һуғыш ваҡытында Хәндәк Сәғдте Ибн Ғәриҡә исемле Ҡөрәйеш кешеһе уҡ менән ата, уға тап тамырҙарына уҡ тейә. Ниһайәт, пәйғәмбәребеҙ уға мәсеткә яҡын урынлашҡан тирмә ҡора, теләһә ниндәй ваҡытта уға килә ала. Хандаҡ һуғышынан ҡайтҡас, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм шунда уҡ ҡоралдарын һала, йыуынып, тәнен таҙартып ултырғанда, Джибрил килеп, башынан туҙанды осора. Йәбрил: «Һин ҡоралдарыңды һалдыңмы -татыулашыу өсөн-?» Аллаһ менән ант итәм, ҡоралдарыбыҙҙы һалып, сығып, улар менән һуғышырға тейеш түгелбеҙ». Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Ҡайҙа сығырға?» Шунан һуң Джибрил уға Бәни Ҡурайжа йәһүдтәренең ауылына барырға ишара бирә. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм мосолмандар менән бергә улар менән һуғышҡан. Ниһайәт, улар баш һала һәм Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмдең ҡарарына буйһона, әммә Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ҡарарҙы Сәғдкә тапшыра. Шунан Сәғд: «Ысынлап та, мин һуғышта ҡатнашҡандарҙы үлтерергә, балаларҙы һәм ҡатын-ҡыҙҙарҙы әсирлеккә алырға, уларҙың мөлкәтен бүлергә ҡарар иттем», — тигән. Беҙгә [Әбү Ҡурайб] әйтте [Ибн Нумайр] беҙгә [Һишамға] әйтте, тине; [атайым] әйтте: «Мин уға Аллаһ Илсеһенең: «Ысынлап та, һин уларҙы Аллаһ ҡануны менән хөкөм иттең», — тигәнен хәбәр иттем.