Hadith Representative
Pembagian ghanimah yang adil oleh pemimpin (Kasus perintah Nabi kepada Khalid)
Imam Muslim : 3297و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ رَجُلًا مِنْ الْعَدُوِّ فَأَرَادَ سَلَبَهُ فَمَنَعَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَكَانَ وَالِيًا عَلَيْهِمْ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لِخَالِدٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ سَلَبَهُ قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ادْفَعْهُ إِلَيْهِ فَمَرَّ خَالِدٌ بِعَوْفٍ فَجَرَّ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَنْجَزْتُ لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلًا أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَحَيَّنَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَهُ وَتَرَكَتْ كَدْرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدْرُهُ عَلَيْهِمْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ مَنْ خَرَجَ مَعَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ وَرَافَقَنِي مَدَدِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ يَا خَالِدُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي اسْتَكْثَرْتُهُ
Agus dúirt sé liom [Abu At Thahir Ahmad bin 'Amru bin Sarh] gur inis [Abdullah bin Wahb] dom [Mu'awiyah bin Salih] ó [Abdurrahman bin Jubair] óna [athair] ó ['Auf bin Malik] dúirt sé, 'Mharaigh fear ón treibh Himyar namhaid, ansin theastaigh uaidh maoin an namhad a mharaigh sé a thógáil, ach chuir Khalid bin Walid cosc air, mar gurbh é ceannasaí an fhir é. Ansin thuairiscigh 'Auf bin Malik do Theachtaire Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, agus dúirt sé: 'Cad é do chúis gan an chreach a thabhairt dó?' D'fhreagair Khlaid, 'Thug mé go leor dó, a Theachtaire Allah!' Dúirt sé: 'Tabhair a sciar dó!' Nuair a chuaigh Khalid os comhair 'Auf, ansin tharraing 'Auf a éadach go docht agus dúirt sé, 'Nach chuala tú an méid a chuir mé in iúl ó bhreith an Fháidh sallallaahu 'alaihi wasallam?' Tharla gur chuala Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam a chuid focal 'Auf, ansin tháinig fearg air agus dúirt sé: 'A Khalid, ná tabhair dó, ná tabhair dó!' Ansin dúirt sé le 'Auf: 'Cén fáth nach dtugann tú cúrsaí na gceannasaí a cheap mé domsa? An t-aon rud is féidir leat a úsáid ná a bparabal, cosúil le haoire camaill nó gabhair lena ainmhithe innilte, nuair a thagann an t-am le hól, tugann sé na hainmhithe chuig an loch, ansin téann na hainmhithe isteach sa loch agus ólann siad uisce glan, go dtí nach bhfuil fágtha ach uisce salach. Uisce glan duitse agus uisce salach dóibhsean'. Dúirt sé liom [Zuhair bin Harb] gur inis sé dúinn [Al Walid bin Muslim] gur inis sé dúinn [Shafwan bin 'Amru] ó [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] óna [athair] ó ['Auf bin Malik Al Asyja'i] a dúirt sé; Chuaigh mé amach le Zaid bin Haritsah le linn cath Mu'tah, agus go tobann tháinig grúpa saighdiúirí ón Éimin chun cabhrú liomansin lean sé ar aghaidh leis an hadith mar atá sa hadith thuas, ach deirtear sa hadith, '[Dúirt Auf], 'Mar sin dúirt mé, 'A [Khalid], nach bhfuil a fhios agat gur chinn Teachtaire Allah sallallaahu 'alaihi wasallam go bhfaighidh duine a mharaíonn creach an namhad a mharaigh sé? D'fhreagair Khalid, 'Sea, ach thug mé go leor'.