Hadith Representative
Pembagian ghanimah yang adil oleh pemimpin (Kasus perintah Nabi kepada Khalid)
Imam Muslim : 3297و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ رَجُلًا مِنْ الْعَدُوِّ فَأَرَادَ سَلَبَهُ فَمَنَعَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَكَانَ وَالِيًا عَلَيْهِمْ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لِخَالِدٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ سَلَبَهُ قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ادْفَعْهُ إِلَيْهِ فَمَرَّ خَالِدٌ بِعَوْفٍ فَجَرَّ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَنْجَزْتُ لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلًا أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَحَيَّنَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَهُ وَتَرَكَتْ كَدْرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدْرُهُ عَلَيْهِمْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ مَنْ خَرَجَ مَعَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ وَرَافَقَنِي مَدَدِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ يَا خَالِدُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي اسْتَكْثَرْتُهُ
Һәм миңә әйтте [Әбү Әт Саһир Әхмәт бин Әмру бин Сәрх] беҙгә әйтте [Ғабдулла бин Вахб] миңә [Мөғәвиә бин Сәлих] [Ғабдуррахман бин Джүбәйерҙән] [атаһынан] [Әүф бин Маликтан] ул әйтте: «А кеше ванбейрн ан ул е кимде, ул әйтте. үҙе үлтергән дошмандың мөлкәте, әммә Халид бин Вәлид уға ҡамасаулай, сөнки ул кешенең командиры була. Шунан һуң Әүф бин Мәлик Аллаһ Рәсүленә хәбәр итә, шуға күрә ул: «Һинең уға ғәнимәтте бирмәүеңдең сәбәбе нимәлә?» Хлайд: «Мин уға күп бирҙем, эй, Аллаһ Рәсүле!» Ул: «Уға үҙ өлөшөн бирегеҙ!» Бер тапҡыр Халид Әүфтең алдынан үтеп китте, шунан Әүф туҡымаһын ныҡ итеп тартты ла: “Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең хөкөмөнән мин нимә еткерҙем, шуны ишетмәнегеҙме?” Баҡтиһәң, Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм уның «Әүф» тигән һүҙҙәрен ишетеп ҡалған, шунан уға асыуланып: «Эй, Халид, бирмә уны, бирмә!» Шунан Әүфкә: «Ниңә һин мин тәғәйенләгән командирҙарҙың эштәрен генә миңә тапшырмайһың? Берҙән-бер нәмә ҡулланырға мөмкин уларҙы ҡисса, дөйә йәки кәзә көтөүсе кеүек, үҙенең көтөү малдары менән, ҡасан эсергә ваҡыт еткәс, ул малдарҙы күлгә алып китә, малдар һуңынан күлгә инеп, таҙа һыу эсә, тик бысраҡ һыу ғына ҡала. Һеҙҙең өсөн таҙа һыу һәм улар өсөн бысраҡ һыу'. Һөйләне миңә [Зөһәйр бин Хәрб] беҙгә [Әл Вәлид бин Мөслим] һөйләне [Шәфүән бин Әмру] [Ғәбдүррәхмән бин Джүбәйер бин Нөфәйерҙән] [атаһынан] [Әүф бин Малик Әл-Асыджайҙан] ул әйтте; Мин Зәйет бин Харисах менән Мөғәтә һуғышында сыҡтым, ҡапыл Йәмәндән бер төркөм һалдат миңә ярҙамға килде...шунан ул өҫтәге хәҙистәге кеүек хәҙисте дауам итте, әммә хәҙистә былай тиелә: «[Әүф] әйтте: «Шулай итеп, мин әйттем: «Эй [Хәлид], һин белмәйһеңме, Аллаһ Тәғәләнең Мәссиһиләмдең сәйәһүәле барлығын». үлтергән кеше үҙе үлтергән дошмандың ғәнимәтен аласаҡ тип? Халид: «Эйе, әммә мин күп бирҙем», — тип яуап бирә.