Akan keluar dari neraka yang mempunyai iman sebesar biji sawi

Imam Ahmad : 11710

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجْتَمِعُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُلْهَمُونَ ذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوْ اسْتَشْفَعْنَا عَلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَاحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا فَيَأْتُونَ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ خَلَقَكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِيَدِهِ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ وَعَلَّمَكَ أَسْمَاءَ كُلِّ شَيْءٍ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ يُرِيحُنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا فَيَقُولُ لَهُمْ آدَمُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ ذَنْبَهُ الَّذِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَيَقُولُ وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا فَإِنَّهُ أَوَّلُ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى الْأَرْضِ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ لَهُمْ خَطِيئَتَهُ وَسُؤَالَهُ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَا لَيْسَ لَهُ بِهِ عِلْمٌ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ بِذَلِكَ وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ فَيَأْتُونَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام عَبْدًا كَلَّمَهُ اللَّهُ وَأَعْطَاهُ التَّوْرَاةَ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ لَهُمْ النَّفْسَ الَّتِي قَتَلَ بِغَيْرِ نَفْسٍ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْ ذَلِكَ وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَكَلِمَتَهُ وَرُوحَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدًا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَأْتُونِي قَالَ الْحَسَنُ هَذَا الْحَرْفَ فَأَقُومُ فَأَمْشِي بَيْنَ سِمَاطَيْنِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ أَنَسٌ حَتَّى أَسْتَأْذِنَ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَيُؤْذَنَ لِي فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ أَوْ خَرَرْتُ سَاجِدًا إِلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي قَالَ ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ قُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ إِلَيْهِ الثَّانِيَةَ فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ وَقَعْتُ أَوْ خَرَرْتُ سَاجِدًا لِرَبِّي فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ قُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ إِلَيْهِ الثَّالِثَةَ فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ أَوْ خَرَرْتُ سَاجِدًا لِرَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الرَّابِعَةَ فَأَقُولُ يَا رَبِّ مَا بَقِيَ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ فَحَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَيَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ بُرَّةً ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ ذَرَّةً

עס איז געווען דערציילט אונדז [יחיא בין סעיד] האט געזאגט, עס איז געווען דערציילט אונדז [אבן אבו אַרובה] געזאגט, עס איז געווען דערציילט אונדז [קאָטאַדאַה] פון [אַנאַס בין מאַליק] פון דער נביא סאַללאַלאַהו 'עליהי וואַסאַלאַם, ער האט געזאגט: 'אין דעם טאָג פון המתים די געגלויבט קלייַבן זיך און זיי זענען ינספּייערד אַזוי זיי זענען ינספּייערד; 'מיר זאלן בעטן השתדלות פון אונזער רבי'ן 'עזה וואדזשאלא' כדי מיר זאלן קענען רירן פון וואו מיר זענען יעצט'. דענצמאָל זײַנען זײ געקומען צו אָדָם עָלָי סַלָם, און האָבן געזאָגט; 'אָ אדם, דו ביסט דער פאטער פון מענטשהייַט, אַלאַ באשאפן איר מיט זיין אייגן הענט און געמאכט זיינע מלאכים בויגן אַראָפּ צו איר, און אויך געלערנט איר די נעמען פון אַלע זאכן, אַזוי פרעגן אונדזער רבי עזזאַ וואַדזשאַלאַ פֿאַר השתדלות אַזוי אַז ער רימוווז אונדז פון אונדזער פּלאַץ! האָט אדם געזאָגט; 'עס איז נישט מיר דו מיינסט', דעמאלט האט אדם דערמאנט די זינד וואס ער האט באגאנגען, ביז די זינד האבן אים געמאכט שעמען פאר אללה, דעמאלט האט אדם געזאגט; 'קום צו נוה 'עליהיס סאַלאַם ווייַל ער איז געווען דער ערשטער שליח אַז אַלאַ געשיקט צו די פּנים פון דער ערד,' דעמאָלט זיי געקומען צו נוה 'עליהיס סאַלאַם, דעמאָלט נח האט געזאגט; 'ניט מיר מיינט איר', דעמאלט האט ער ארויסגעזאגט זיינע טעותים און בקשות צו זיין האר אן וויסן, ביז ער האט זיך געשעמט מיט זיין האר; 'אָבער געקומען אַבראַהים 'עליהיס סאַלאַם ליבהאָבער פון אַר רחמן 'אַזזאַ וואַדזשאַלאַ' אַזוי זיי געקומען צו אים, דעמאָלט אַבראַהים געזאגט; 'דו מיינסט נישט צו מיר, נאר דו קומסט צו מוסא 'עליהיס סאלאם, א קנעכט מיט וועמען אללא האט דירעקט גערעדט און געגעבן די תורה'. און זײ זײַנען געקומען צו משהן, און משה האָט אױך געזאָגט; 'דו מיינסט נישט מיך', בשעת ער דערמאנט עמעצן וואס ער האט אומגעברענגט אן א גילטיקע סיבה, אזוי אז עס האט אים געמאכט שעמען מיט זיין רבין; 'אבער איר קומען צו יאָשקע 'אַלאַהיס סאַלאַם, קנעכט פון אַלאַ און זיין מעסינדזשער, זיין ווערטער און גייסט'. און זיי זענען געקומען צו יאָשקע, און יאָשקע האט געזאגט; 'עס איז ניט מיר איר מיינען, אָבער איר קומען צו מוכאַמאַד, אַ קנעכט וועמענס זינד זענען פארגעבן דורך אַלאַ, ביידע פאַרגאַנגענהייַט און צוקונפֿט'. און זײ זײַנען געקומען צו מיר, האָט אַל-חסן געזאָגט; 'אין די אַוצקערץ פון דעם. דעמאלט בין איך אויפגעשטאנען און בין געגאנגען צווישן די צוויי גרופעס פון געגלויבט,' האט אנאס געזאגט; 'אזוי האב איך געבעטן רשות פון מיין רבי'ן עזזא וואדזשאלא, דאן האט מען מיר ערלויבט. אז איך האב דערזען מיין רבי'ן, בין איך תיכף געפאלן צו מיין רבי'ן עזזא וואדזשאלא, דעמאלט האט ער מיך געלאזט זיך וויינען ווי ער האט געוואלט, האט ער געזאגט: דעמאלט האט מען געזאגט; 'וועקן אַרויף, אָ מוכאַמאַד! רעד און איר וועט געהערט ווערן! בעט און עס וועט דיר געגעבן ווערן! און בעט פאר השתדלות דעמאלט וועט מען דיר געבן -די רעכט צו השתדלות-'. דערפאר האב איך אויפגעהויבן מיין קאפ און אים געלויבט מיט די שבחים וואס ער האט מיר געלערנט, דאן האב איך זיך אריינגעלאזט און ער האט מיר געגעבן גרענעצן, דאן האב איך אריינגעגעבן מענטשן אין הימל. דערנאָך האָב איך זיך צום צווייטן מאָל אומגעקערט צו מיין רבי’ן, און ווען איך האָב געזען מיין רבי’ן בין איך תיכף געפאלן צו מיין רבי’ן, דערנאָך האָט ער מיר געלאָזט זיך אַראָפּוואַרפן ווי ער האָט געוואָלט. דערנאך האט עס געזאגט; 'וועקן אַרויף, אָ מוכאַמאַד! רעד און איר וועט געהערט ווערן! בעט און עס וועט דיר געגעבן ווערן! און בעט פאר השתדלות דעמאלט וועט מען דיר געבן -די רעכט צו השתדלות-'. דערפאר האב איך אויפגעהויבן מיין קאפ און אים געלויבט מיט די שבחים וואס ער האט מיר געלערנט, דאן האב איך זיך אריינגעלאזט און ער האט מיר געגעבן גרענעצן, דאן האב איך אריינגעגעבן מענטשן אין הימל'. דעמאלט בין איך צוריקגעקומען צו מיין רבי'ן דאס דריטע מאל, און ווען איך האב געזען מיין רבי'ן בין איך תיכף אראפגעפאלן און זיך געפלויגן צו מיין רבי'ן, דאן האט ער מיר געלאזט זיך פארווארפן ווי ער האט געוואלט. דערנאך האט עס געזאגט; 'וועקן אַרויף, אָ מוכאַמאַד! רעד און איר וועט געהערט ווערן! בעט און עס וועט דיר געגעבן ווערן! און בעט פאר השתדלות דעמאלט וועט מען דיר געבן -די רעכט צו השתדלות-'. האָב איך אױפֿגעהױבן מײַן קאָפּ און אים געלויבט מיט די שבחים וואס ער האט מיר געלערנט, דאן בין איך אהער און ער גיט מיר גרענעצן, דאן לייג איך אריין מענטשן אין גן עדן'. דעמאלט בין איך צוריק צום פערטן מאל צו מיין רבי'ן עזזא וואדזשאלא, דאן האב איך געזאגט: 'אוי רבי, ס'איז גארנישט געבליבן אחוץ די וואס ווערן געשטערט פון קוראן'. אַנאַס בין מאַליק דערציילט אונדז אַז דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם האט געזאגט: 'דעמאָלט קומען אויס פון גענעם די וואס זאָגן; 'LAA ILAAHA ILLALLAH' כאָטש אין זיין האַרץ עס איז בלויז גוטסקייט די גרייס פון ווייץ. דעמאלט קומען ארויס פון גיהנום די וואס זאגן; 'LAA ILAAHA ILLALLAH' כאָטש אין זיין האַרץ עס איז בלויז גוטסקייט די גרייס פון ווייץ. דאן קומט ווידער ארויס פון גיהנום דער וואס זאגט; 'לאא אילאהא ילללה' כאטש אין זיין הארצן איז נאר גוטסקייט אזוי ווי א קארן קערן'.