Hadith Representative
Seorang berbuat dosa kemudian dia berwudhu dan membaguskan wudhunya, shalat dua rakaat dan memohon ampun kepada Allah kecuali pasti Allah akan mengampuni dosanya
Imam Tirmidzi : 371حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَال سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُإِنِّي كُنْتُ رَجُلًا إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَأَنَسٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَمُعَاذٍ وَوَاثِلَةَ وَأَبِي الْيَسَرِ وَاسْمُهُ كَعْبُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَرَوَى عَنْهُ شُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ فَرَفَعُوهُ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمِسْعَرٌ فَأَوْقَفَاهُ وَلَمْ يَرْفَعَاهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مِسْعَرٍ هَذَا الْحَدِيثُ مَرْفُوعًا أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِأَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ حَدِيثًا مَرْفُوعًا إِلَّا هَذَا
הא ט אונד ז דערצײלט , געזאגט ; האט אונז דערציילט [אבו אוואנה] פון [עותמאן בין על מוגהירה] פון [עלי בן רבי'ה] פון [אסמא בין על הכאם אל פאזארי] האט ער געזאגט; 'איך האָב געהערט [עלי] זאָגן; 'טאקע, איך בין אַ מענטש וואס, אויב איך הערן אַ האַדיטה פון די מעסינדזשער פון אַלאַ סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, דעמאָלט מיט אים אַלאַ וועט געבן מיר בענעפיץ מיט די וועט פון אַלאַ געבן מיר בענעפיץ. און אויב איינער פון די באַגלייטער פון די שליח פון אַלאַ דערציילט מיר אַ האַדיטה, דעמאָלט איך פרעגן אים צו שווערן, אויב ער האט שווערד דעמאָלט איך גלויבן אים. [אבו בכר] - ער איז געווען אַן ערלעכער מענטש - האָט מיר אַמאָל געזאָגט, האָט ער געזאָגט; 'איך געהערט די מעסינדזשער פון אַלאַ סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם זאָגן: 'עס איז נישט אַ מענטש וואס קאַמיץ אַ זינד, דעמאָלט שטייט אַרויף און מתפלל, דעמאָלט ער פרעגט אַלאַ פֿאַר מחילה סייַדן אַלאַ וועט באשטימט פאַרגעבן אים'. דערנאָך האָט ער געלייענט דעם פּסוק: -און -אויך- די, וואָס, ווען זיי טוען זיך שוואכע מעשים אָדער זיך אומרעכט, געדענקן זיי אללה, דאַן בעט מען מחילה פאַר זייערע זינד- ביזן סוף פונעם פּסוק'. ער האט געזאגט; 'אין דעם קאַפּיטל עס זענען אויך דערציילונגען פון אבן מסעוד, אבו דרדאַ, אַנאַס, אבו אומאמה, מואַדז און וואַצילאַה. דער נאמען פון אבו אל יאסר איז געווען כעאב בן עמרו. אבו איסא האט געזאגט; 'עלי'ס חדית איז אין די מידה פון חסן, און מיר ווייסן נישט דערפון פון דער שורה, אחוץ פון די חדיטה פון ותמאן בן אל מוגהירה. [סיו'בה] און אנדערע האבן דערציילט דעם חדיט פון [עותמאן בן אל מוגה], און זיי האבן עס אויסגעטייטשט אלס די חדיטה פון אבו עוואנה. [צופיאן אץ צאורי] און [מיסאר] האבן עס אויך דערצײלט, אבער בײדע האבן זײ עס נאר דערצײלט אויף א װײםער אופן און נישט איבערגעגעבן צו דעם נביא םאללאלאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאא. און דעם חדת איז אויך דערציילט געוואָרן פון מיסר אין מרפו’, און מיר האָבן קיינמאָל ניט געוווּסט, אַז אסמא’ בן על הקם האָט געהאַט אַ מרפא’ חדית חוץ דעם.