Принять ислам, нажмите здесь
Yslam Al-Haq: Gurhan we Hadys
(Hakyky Yslam)



- Nabi Muhammad Sallallahu Alaihi Wasallam Sahabat Nabi Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam berada di gua hira’ bersama Abu Bakar, Umar, Utsman, Ali, Thalhah dan Zubair, tiba-tiba batu besar (yang mereka injak) bergetar
Hadys gözleg netijeleri :
Jemi hadys : 1
Wekilçilikli hadys
Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam berada di gua hira’ bersama Abu Bakar, Umar, Utsman, Ali, Thalhah dan Zubair, tiba-tiba batu besar (yang mereka injak) bergetar
Imam Tirmidzi : 3629

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَلَى حِرَاءَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعَلِيٌّ وَعُثْمَانُ وَطَلْحَةُ وَالزُّبَيْرُ فَتَحَرَّكَتْ الصَّخْرَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اهْدَأْ إِنَّمَا عَلَيْكَ نَبِيٌّ أَوْ صِدِّيقٌ أَوْ شَهِيدٌ وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ وَسَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَبُرَيْدَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ

Bize [Kutaýba bin Said] bize [Abdul Aziz bin Muhammed]-den [Suhaýl bin Abu Salih]-den [kakasyndan] [Abu Hureýra razyýallahu anhu]-dan şeýle gürrüň berdi: Allahyň Resuly sallallahu aleýhi wesellem Hira gowagynda Abu Bekr, Omar, Osman, Ali, Talha we Zubeýr bilen bolanda, olaryň basýan uly gaýasy birden sarsdy, soňra Pygamber sallallahu aleýhi wesellem: "Sakyn boluň, sebäbi siziň ýanyňyzda Pygamber ýa-da Aş Siddyk ýa-da Şehit bar" diýdi. Bu bapda Osman, Said bin Zaid, Ibnu Abbas, Sehl bin Sad, Anas bin Malik we Bureýdanyň taryhlary hem bar. Abu Isa: "Bu hadys ygtybarly hadysdyr" diýdi.

Berkidiji hadyslar :

Imam Ahmad : 394, 1543, 1544, 1545, 1550, 1551, 1557, 1558, 9062, 11663, 21088, 21745, 21858
Imam Bukhari : 3399, 3410, 3423
Imam Muslim : 4438, 4439
Imam Abu Dawud : 4030, 4031, 4032
Imam Tirmidzi : 3629, 3630, 3632, 3680, 3681, 3690
Imam Nasa'i : 3552
Imam Ibnu Majah : 130, 131