Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



- Nabi Muhammad Sallallahu Alaihi Wasallam Sahabat Nabi Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam berada di gua hira’ bersama Abu Bakar, Umar, Utsman, Ali, Thalhah dan Zubair, tiba-tiba batu besar (yang mereka injak) bergetar
Hadith Search Results :
Total Hadith : 1
Hadith Representative
Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam berada di gua hira’ bersama Abu Bakar, Umar, Utsman, Ali, Thalhah dan Zubair, tiba-tiba batu besar (yang mereka injak) bergetar
Imam Tirmidzi : 3629

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَلَى حِرَاءَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعَلِيٌّ وَعُثْمَانُ وَطَلْحَةُ وَالزُّبَيْرُ فَتَحَرَّكَتْ الصَّخْرَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اهْدَأْ إِنَّمَا عَلَيْكَ نَبِيٌّ أَوْ صِدِّيقٌ أَوْ شَهِيدٌ وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ وَسَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَبُرَيْدَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ

Onyisowa ni [Qutaibah bin Sa'id] osenyisowa [Abdul Aziz bin Muhammad] kowuok kuom [Tamar bin Abu Salih] kowuok kuom [wuon-gi] kowuok kuom [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] ni ka Jaote mar Nyasaye ne ni e bur mar Hira, kod Alihaur, Zubair, apoya nono kidi maduong’ - ma ne giwuothoe - ne oyieng’, bang’e Jaote nowacho niya: ‘Bed gi chuny mamuol, nikech nitie kodu Jaote, kata Ash Siddiq, kata Shahid’. Kendo ei sula ni, nitie bende weche sigana mowuok kuom Uthman, Sa'id bin Zaid, Ibnu Abas, Sahl bin Sa'd, Anas bin Malik kod Buraidah. Abu Isa nowacho ni; ‘Hadith ni en hadith ma adier’.

Hadith Corroboration :

Imam Ahmad : 394, 1543, 1544, 1545, 1550, 1551, 1557, 1558, 9062, 11663, 21088, 21745, 21858
Imam Bukhari : 3399, 3410, 3423
Imam Muslim : 4438, 4439
Imam Abu Dawud : 4030, 4031, 4032
Imam Tirmidzi : 3629, 3630, 3632, 3680, 3681, 3690
Imam Nasa'i : 3552
Imam Ibnu Majah : 130, 131