Larangan mendatangi dukun, mempercayai suara burung (tathayyur)

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُمُورًا كُنَّا نَصْنَعُهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ كُنَّا نَأْتِي الْكُهَّانَ قَالَ فَلَا تَأْتُوا الْكُهَّانَ قَالَ قُلْتُ كُنَّا نَتَطَيَّرُ قَالَ ذَاكَ شَيْءٌ يَجِدُهُ أَحَدُكُمْ فِي نَفْسِهِ فَلَا يَصُدَّنَّكُمْ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنِي حُجَيْنٌ يَعْنِي ابْنَ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا مَالِكٌ كُلُّهُمْ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَ مَعْنَى حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّ مَالِكًا فِي حَدِيثِهِ ذَكَرَ الطِّيَرَةَ وَلَيْسَ فِيهِ ذِكْرُ الْكُهَّانِ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ مُعَاوِيَةَ وَزَادَ فِي حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ قُلْتُ وَمِنَّا رِجَالٌ يَخُطُّونَ قَالَ كَانَ نَبِيٌّ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ يَخُطُّ فَمَنْ وَافَقَ خَطَّهُ فَذَاكَ

مینوں دسیا گیا اے کہ [ابو عث ثاہر] تے [حرملہ بن یحییٰ] دونے نے کہیا؛ سانوں [ابنو وہب] آگاہ کیتا اے مینوں [یونس] نوں [ابن شہاب] توں [ابوسلمہ بن عبد الرحمن بن عوف] توں [معاویہ بن الحکم عاص سلامی] توں آگاہ کیتا اے اوہنے آکھیا؛ 'میں اک بار رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم تو‏ں پُچھیا؛ 'ہاں رسول اللہ! جاہلیت دے دور وچ اسیں کئی کم کیتے جنہاں وچوں اسیں کسے جادوگر کول جاندے ساں۔ اوہ کیویں سی؟' اس نے جواب دتا: 'نہیں! اوس جادوگر کول فیر نہ آؤ'۔ معاویہ نے فیر پچھیا؛ 'اسیں وی پنچھیاں دی آواز نوں برائی جاں چنگیائی دی نشانی مندے ہاں۔' رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے جواب دتا: ایہ صرف اک قیاس اے ۔ ایس لئی ایس گل نوں اپنے کاروبار دے راہ وچ نہ آن دیو'۔ تے مینوں [محمد بن رفیع] دسیا اے؛ نے مینوں [حجین] یعنی ابن المتصنہ دسیا اے؛ [عقیل] توں سانوں [اللیتس] روایت کیتی اے؛ اسی طرح اک دوسرے راستے تو‏ں منقول اے، تے سانو‏ں دسیا اے [اسحاق بن ابراہیم] تے [عباد بن حمید] دونے نے کہیا اے ؛ سانوں اطلاع دتی اے [عبدور رزاق]؛ سانوں [معمر] مطلع کیتا اے; اسی طرح دوسری راہ تو‏ں منقول اے تے اس نے سانو‏ں [ابو بکر بن ابو سیابہ] بیان کیتا اے ؛ سانوں دسیا اے [سیابابہ بن سووار]؛ سانوں دسیا اے [ابن ابو ذیعب]؛ ايس‏ے طرح دوسرے راستے تو‏ں روایت اے، تے نے مینو‏ں [محمد بن رفیع] دسیا اے؛ سانوں [اسحاق بن عیسیٰ] اطلاع دے دتی اے؛ اس راستے دے ذریعے [از زہری] تو‏ں سانو‏ں [ملک] نو‏‏ں مکمل طور اُتے آگاہ کیتا اے جو حدیث یونس دے معنی تو‏ں ملدا جلدا ا‏‏ے۔ سوائے مالک دے، اوہ اپنی حدیث وچ تتھیور -پرندےآں- دے بارے وچ ذکر کردے نيں تے جادوگراں دا ذکر نئيں کردے نيں۔ تے سانو‏ں دسیا گیا اے [محمد بن اش شبہ] تے [ابوبکر بن ابو سیابہ] دونے نے فرمایا اے ؛ نے سانوں [اسماعیل] یعنی ابن علیہ نوں [حجاج اش شواف] توں دسیا اے؛ اسی طرح اک دوسرے راستے تو‏ں روایت اے، تے سانو‏ں [اسحاق بن ابراہیم] نے دسیا اے ؛ سانوں اطلاع دتی اے [عیسیٰ بن یونس]؛ نے سانوں [العزائی] دوناں توں [یحییٰ بن ابو کتصر] توں [ہلال بن ابو میمونہ] توں [عثا بن یسار] توں [معویہ بن الحکم السلامی] توں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم توں دسیا اے جہڑا کہ ابو سلامہ محمد توں ازہری دی حدیث دے نال اے۔ تے یحییٰ بن ابو کثیر د‏‏ی حدیث وچ اک اضافہ اے، انہاں نے فرمایا؛ تے ساڈے وچ کجھ اجیہے لوک وی نیں جیہڑے کجھ پتہ لگان لئی لکیراں کھچدے سن؟ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'اک دفعہ اک نبی سی جس نے اک لکیر کھچی، جس د‏‏ی لکیر اس لکیر دے نال ہی سی اوہ صحیح سی'۔