Hadith Representative
Membuka batu penutup gua, dengan tawasul kebaikan yang pernah dilakukan
Imam Bukhari : 2063حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَرَجَ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ يَمْشُونَ فَأَصَابَهُمْ الْمَطَرُ فَدَخَلُوا فِي غَارٍ فِي جَبَلٍ فَانْحَطَّتْ عَلَيْهِمْ صَخْرَةٌ قَالَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ادْعُوا اللَّهَ بِأَفْضَلِ عَمَلٍ عَمِلْتُمُوهُ فَقَالَ أَحَدُهُمْ اللَّهُمَّ إِنِّي كَانَ لِي أَبَوَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَرْعَى ثُمَّ أَجِيءُ فَأَحْلُبُ فَأَجِيءُ بِالْحِلَابِ فَآتِي بِهِ أَبَوَيَّ فَيَشْرَبَانِ ثُمَّ أَسْقِي الصِّبْيَةَ وَأَهْلِي وَامْرَأَتِي فَاحْتَبَسْتُ لَيْلَةً فَجِئْتُ فَإِذَا هُمَا نَائِمَانِ قَالَ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُمَا وَالصِّبْيَةُ يَتَضَاغَوْنَ عِنْدَ رِجْلَيَّ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ دَأْبِي وَدَأْبَهُمَا حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا فُرْجَةً نَرَى مِنْهَا السَّمَاءَ قَالَ فَفُرِجَ عَنْهُمْ وَقَالَ الْآخَرُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي كُنْتُ أُحِبُّ امْرَأَةً مِنْ بَنَاتِ عَمِّي كَأَشَدِّ مَا يُحِبُّ الرَّجُلُ النِّسَاءَ فَقَالَتْ لَا تَنَالُ ذَلِكَ مِنْهَا حَتَّى تُعْطِيَهَا مِائَةَ دِينَارٍ فَسَعَيْتُ فِيهَا حَتَّى جَمَعْتُهَا فَلَمَّا قَعَدْتُ بَيْنَ رِجْلَيْهَا قَالَتْ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَفُضَّ الْخَاتَمَ إِلَّا بِحَقِّهِ فَقُمْتُ وَتَرَكْتُهَا فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا فُرْجَةً قَالَ فَفَرَجَ عَنْهُمْ الثُّلُثَيْنِ وَقَالَ الْآخَرُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي اسْتَأْجَرْتُ أَجِيرًا بِفَرَقٍ مِنْ ذُرَةٍ فَأَعْطَيْتُهُ وَأَبَى ذَاكَ أَنْ يَأْخُذَ فَعَمَدْتُ إِلَى ذَلِكَ الْفَرَقِ فَزَرَعْتُهُ حَتَّى اشْتَرَيْتُ مِنْهُ بَقَرًا وَرَاعِيهَا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَعْطِنِي حَقِّي فَقُلْتُ انْطَلِقْ إِلَى تِلْكَ الْبَقَرِ وَرَاعِيهَا فَإِنَّهَا لَكَ فَقَالَ أَتَسْتَهْزِئُ بِي قَالَ فَقُلْتُ مَا أَسْتَهْزِئُ بِكَ وَلَكِنَّهَا لَكَ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا فَكُشِفَ عَنْهُمْ
Һөйләне беҙгә [Йәҡүб бин Ибраһим] беҙгә һөйләне [Әбү Әшим] беҙгә һөйләне [Ибн Джүрәйж] әйтте, миңә [Муса бин Ғөҡбә] [Нәфи] нән [Ибн Ғүмәр радлиаллаһу әнһүмә] Пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу һәм ғәләйһи ғәләйһи үәлиәһүә был кешеләр әйтте: өсәүһе тауҙағы мәмерйәгә ингән, әммә һуңынан уларҙы ҡаялар ҡаплаған». Ул дауам итте; — Шунан береһе икенсеһенә: Һеҙҙең иң мөһим ғәмәлдәрегеҙ аша Аллаһтан һорағыҙ. Улар араһында беренсе кеше; Эй Хоҙайым, минең ике оло йәштәге атайым менән әсәйем бар. Бер көн көтөүсегә һөт алырға сыҡтым, шунан һөт менән килдем, шунан ата-әсәйемә бирҙем, шунан икеһе лә эстеләр, шунан бәпесемә, ғаиләмә, ҡатыныма бирҙем. Бер төндә, ҡайтҡас һөт эҙләп йөрөгәндә, улар янына килдем, икеһе лә йоҡлай. Ул әйтә; Балам ас тип аяҡ аҫтында илап ятҡанда, икеһен дә һөт эсергә уятырға тартындым. Таң атҡансы минең дә, атай-әсәйемдең дә ғәҙәте шулай булды. Йә Аллаһ, әгәр ҙә Һин минең эшемдең Һинең ризалығыңды эҙләү генә икәнен белһәң, беҙгә ҡояшты күрерлек тишек ас», — тине. Ул саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Шунан һуң улар өсөн бәләкәй генә бушлыҡ асылды. Икенсе кеше: «Эй, Аллаһ, һин ысынлап та беләһең: мин ҡатын-ҡыҙҙы, абзыйымдың ҡыҙын, күпселек ирҙәр ҡатын-ҡыҙҙы яратҡан кеүек, яратҡан кешемен», — тине. Бер көндө, йөҙ динар бирмәһәң, ала алмаясаҡмын, тине. Шулай эшләп, аҡса йыйыуға өлгәштем. Мин уның менән йөҙгә-йөҙ осрашып, уның менән енси мөнәсәбәткә инергә йыйынғанда, ул әйтте; Аллаһтан ҡурҡығыҙ, ҡыҙлығығыҙҙы хаҡ менән генә тартып алмағыҙ. Шулай итеп, тороп, ҡатынды ҡалдырып киттем. Йә Аллаһ, әгәр ҙә Һин минең ҡылған эштәремдең Һинең ризалығыңды эҙләү генә икәнен белһәң, беҙгә бер тишек ас». Ул саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте: «Шунан һуң мәмерйә ишеген япҡан таштың өстән ике өлөшө асылды. Шунан өсөнсө кеше әйтте: Йә Аллаһ, һин ысынлап та беләһең, мин бер ваҡыт үҫемлек орлоғон ҡарарға берәүҙе ялланым да, һуңынан уға эш хаҡы бирҙем, әммә ул ҡабул итергә теләмәне. Шунан орлоҡто аңлы рәүештә үҫтерҙем, унан һыйыр, көтөүсе алырмын. Шунан бер көндө теге кеше миңә килеп әйтте; — Эй, Ғабдуллаһ, элекке сауапымды бир! Шунан мин әйттем; Кил һыйырҙы һәм уның көтөүсеһен ҡара, барыһы ла һинеке'. Ул: «Һин минән мыҫҡыл итмәйһең!» Ул: «Мин әйтәм: Мин һинән мыҫҡыл итмәйем, әммә барыһы ла һинеке. Йә Аллаһ, әгәр ҙә Һин минең ҡылған эштәремдең Һинең ризалығыңды эҙләү генә икәнен белһәң, беҙгә бер тишек ас». Ниһайәт, улар мәмерйәнән азат булды».