Hadith Representative
Beruntunglah seorang muslim yang dengan hartanya dia memberi orang orang miskin, anak yatim dan ibnu sabil (musafir yang kehabisan bekal)
Imam Bukhari : 1372حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَلَسَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنِّي مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ فَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ قَالَ فَمَسَحَ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ فَقَالَ أَيْنَ السَّائِلُ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضْرَاءِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ وَرَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ مَا أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ شَهِيدًا عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Һөйләне беҙгә [Мөғәҙ бин Фәҙләһ] һөйләне беҙгә [Хисйәм] [Йәһйә] нән [Хилал бин Әбү Мәймүнә] һөйләне беҙгә ['Атха бин Ясар], тип ишеткән [Әбү Сәғит Әл Худрий радлиаллаһу әнһү] һөйләй, тип пәйғәмбәребеҙ саллаллаллаһу ғәләйһиәһүә — тип әйтте: «Ысынлап та, мин үлгәндән һуң һинең менән нимә булыр тип борсолғандар араһында донъяның матурлығы һәм уның аҫылташтары һиңә асылғанда ла бар», — тигән. Ҡапыл бер кеше: «Эй, Аллаһ илсеһе, яҡшылыҡ яуызлыҡ килтерә аламы?» Шулай итеп, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһисаллам шымып ҡалды. Алдан һораған кешегә әйтелгән; — Һин нимә эшләнең, пәйғәмбәребеҙҙе һүҙгә саҡырҙың, был уны һинең менән һөйләшмәне. Шулай итеп, беҙ Уға вәхи төшкәнен күрҙек. Әбү Сәйет: «Ул тирен күпләп һөрттө лә: «Ҡайҙа элек һораған кеше?» Шунан һуң: «Яҡшылыҡ яуызлыҡ килтермәҫ», — тип әйткәндә Аллаһты маҡтауы күренде. Ысынында, яҙ үҫтерелгән нәмә үлемде юҡ итә йәки яҡынайта ала, йәшел япраҡ ашаған малдарҙан башҡа, улар туйғас ҡояшҡа ҡараясаҡ, һуңынан эс китер, һуңынан һейҙек ҡыуып, һуңынан йәнә көтөүгә китәсәк -тағы ла ашаясаҡ. Ә ысынлап та хазина татлы йәшел япраҡтар кеүек. Шул тиклем бәхетле мосолман, ул үҙенең байлығы менән ярлыларға, етемдәргә һәм Ибн Сабилға - ризығы бөткән сәйәхәтселәргә - бүләк итә. Йәки Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм әйткәнсә: «Ә ысынлап та, кем донъя хазиналарын хаҡһыҙ ала, ул ашаған, әммә бер ҡасан да туймаған кеше кеүек, һәм ул хазина ҡыямат көнөндә уға дәғүә итеүсе шаһит буласаҡ».