Hadith Representative
Malaikat jibril datang kepada manusia untuk mengajarkan agama mereka yaitu iman, islam, ihsan, dan tanda-tanda kiamat
Imam Abu Dawud : 4075حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوَفَّقَ اللَّهُ لَنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ دَاخِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَفَقَّرُونَ الْعِلْمَ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَالْأَمْرَ أُنُفٌ فَقَالَ إِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَهُ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعْرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا نَعْرِفُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِيَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَذَكَرْنَا لَهُ الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ زَادَ قَالَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَا نَعْمَلُ أَفِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا أَوْ مَضَى أَوْ فِي شَيْءٍ يُسْتَأْنَفُ الْآنَ قَالَ فِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا وَمَضَى فَقَالَ الرَّجُلُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنَّ أَهْلَ النَّارِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ ابْنِ يَعْمَرَ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَالِاغْتِسَالُ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد عَلْقَمَةُ مُرْجِئٌ
Безгә [Убайдулла бин Муаз] әйтте, безгә [әтием] әйтте, безгә [Кәхмәс] әйтте, безгә [Ибн Бурайда] әйтте, [Яхья бин Я'мәр] әйтте: "Басра шәһәрендә язмыш мәсьәләсе турында беренче булып сөйләгән кеше Мә'бәд әл-Җүһәни иде. Хөмәйд бин 'Абдуррахман әл-Химьяри белән мин хаҗга яки гомрәгә бардык. Аннары без пышылдадык: "Әгәр без Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламнең бер сәхабәсен очратсак, аннан кешеләрнең язмыш турында нәрсә әйтүләре турында сорарбыз. Шуннан соң Аллаһ безгә [Абдулла бин Гомәр] мәчеткә керергә җыенганда аны очратырга язды, шуңа күрә дустым белән мин аның янына килдек. Мин дустымның миңа бу сөйләшүне тәкъдим итүен уйладым, шуңа күрә мин: "Әй Әбү Габдуррахман, безнең арабызда Коръән укучы һәм белем алуда тырыш кешеләр барлыкка килде, ләкин алар язмыш юк дип саныйлар, һәм вакыйгалар язмышның бернинди катнашысыз гына була!" - дидем. Шуннан соң Ибн Гомәр әйтте: «Әгәр син алар белән очрашсаң, мин алардан аерылдым дип әйт, алар да миннән аерылдылар». Габдуллаһ бин Гомәр үз исеме белән ант иткән Зат белән ант итәм, әгәр аларның Ухуд тавы кебек зур алтыннары булса һәм аны сарыф итсәләр, Аллаһ аларны язмышка ышанмаганчы кабул итмәячәк». Аннары ул әйтте: «[Гомәр ибнул Хәссәб] миңа әйтте, ул әйтте: «Без Рәсүлүллаһ белән булганда, кинәт ак кием кигән һәм чәчләре бик кара булган бер кеше килде. Аның озын сәяхәттә булуын күрсәтүче бернинди билге дә юк иде, ләкин безнең берсе дә аны белмәде». Аннары ул Пәйгамбәргә якын килде, тезләрен Пәйгамбәрнең тезләренә куйды һәм учларын ике ботына куйды. Шуннан соң ул: «Әй Мөхәммәд, миңа Ислам турында сөйлә?» – диде. Шуннан соң Рәсүлүллаһ җавап бирде: «Ислам – Аллаһтан башка гыйбадәт кылырга лаеклы илаһ юклыгына һәм Мөхәммәд Аның илчесе булуына шаһитлек бирүең». Син намаз укыйсың, зәкят түлисең, Рамазан аенда ураза тотасың һәм мөмкин булсаң, Бәйтуллаһка хаҗ кыласың. Теге кеше: "Син хаклы", - диде. Гомәр: "Без аңа гаҗәпләндек", - диде, һәм үзе дә раслады", - диде. Теге кеше тагын сорады: "Миңа иман турында сөйлә?" Ул җавап бирде: "Иман - ул Аллаһка, Аның фәрештәләренә, китапларына, Аның рәсүлләренә, Ахырәт көненә ышануың һәм язмышка ышануың; начарга да, яхшыга да", - диде. Теге кеше: "Син хаклы", - диде. Теге кеше дәвам итте: "Миңа ихсан нәрсә икәнен әйт?" Теге кеше: "Син Аллаһка Аны күргән кебек гыйбадәт кыласың, әгәр Аны күрмәсәң дә, Ул сине күрә", - дип җавап бирде. Теге кеше тагын сорады: "Кыямәт көне турында сөйлә?" Теге кеше: "Сорау алучы сораучыдан яхшырак белә дигән сүз түгел", - дип җавап бирде. Теге кеше: "Димәк, билгеләрен әйт?" - дип сорады. Теге кеше: "Әгәр кол хуҗасын тудырган булса, ялан аяклы кешеләрне - ярлыларны - һәм көтүчеләрне биек биналар төзү өчен ярышканнарын күрәсең", - дип җавап бирде. Гомәр әйтте: "Шуннан соң ул кеше китте, һәм мин өч көн тын калдым. Аннары ул: "Әй Гомәр, бу сорауны биргән кешенең кем икәнен беләсезме?" - диде. Мин: "Аллаһ һәм Аның Илчесе яхшырак белә", - дип җавап бирдем. Ул әйтте: "Бу Җәбраил, ул сезгә дини мәсьәләләрегезне өйрәтергә килде", - диде. Безгә [Мөсаддәд] әйтте, безгә [Яхья] әйтте [Госман бин Гыйятс] ул әйтте; миңа [Абдуллаһ бин Бурайда] әйтте [Яхья бин Йәгъмәр] һәм [Хөмәйд бин Абдуррахман] икесе дә әйтте: "Без [Абдуллаһ бин Гомәр] белән очраштык, аннары аңа язмыш һәм кешеләрнең аның турында нәрсә әйтүләре турында сөйләдек..." аннары ул хәдисне искә алды. Ләкин ул өстәде: "Шуннан соң Музайна яки Җүһайнадан бер кеше Пәйгамбәрдән: "Әй Аллаһның Илчесе, без ничек хәйрия эшләргә тиеш? Гамәл үткән язмышка нигезләнгәнме, әллә яңа нәрсәгә нигезләнгәнме?" - дип сорады." Ул җавап бирде: "Билгеләнгән нәрсәгә нигезләнеп". Теге кеше яки кайбер кешеләр тагын сорадылар: "Ни өчен без хәйрия эшлибез?" Ул җавап бирде: "Чыннан да, җәннәт әһеленә изге гамәлләр кылу җәннәт әһеленең гамәлләре белән җиңеләйтеләчәк, ә җәһәннәм әһеленә изге гамәлләр кылу җәһәннәм әһеленең гамәлләре белән җиңеләйтеләчәк". Безгә [Мәхмүд бин Халид] әйтте, безгә [Әл Фиряби] әйтте, безгә [Суфияннан] әйтте, безгә [Әлкамә бин Мәртсад] әйтте, безгә [Сөләйман бин Бурайда] әйтте, [Ибн Я'мәр] шул ук хәдис белән "арттыр һәм кимет" дип. Ул сорады: "Ислам нәрсә ул?" Ул җавап бирде: "Намаз укыгыз, зәкят түләгез, хаҗ кылыгыз, Рамазан аенда ураза тотыгыз һәм җүнепне юыныгыз". Әбү Давыт әйтте: "Әлкамә - мурҗиә".