Hadith Representative
Malaikat jibril datang kepada manusia untuk mengajarkan agama mereka yaitu iman, islam, ihsan, dan tanda-tanda kiamat
Imam Abu Dawud : 4075حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوَفَّقَ اللَّهُ لَنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ دَاخِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَفَقَّرُونَ الْعِلْمَ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَالْأَمْرَ أُنُفٌ فَقَالَ إِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَهُ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعْرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا نَعْرِفُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِيَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَذَكَرْنَا لَهُ الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ زَادَ قَالَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَا نَعْمَلُ أَفِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا أَوْ مَضَى أَوْ فِي شَيْءٍ يُسْتَأْنَفُ الْآنَ قَالَ فِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا وَمَضَى فَقَالَ الرَّجُلُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنَّ أَهْلَ النَّارِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ ابْنِ يَعْمَرَ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَالِاغْتِسَالُ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد عَلْقَمَةُ مُرْجِئٌ
Ne l'é stæto dito [o Ubaidullah bin Mu'adz] o l'à dito, o ne l'é stæto dito [Me poæ] o l'à dito, o ne l'é stæto dito [o Kahmas] da [Ibn Buraidah] da [Yahya bin Ya'mar] ch'o l'à dito, 'A persoña ch'a l'à parlou pe-a primma vòtta in sciâ costion do destin inta çittæ de Basrah a l'ea Mahani'. O Humaid bin Abdurrahman Al Himyari e mi semmo anæti pe l'Hajj ò l'Umrah. Noi gh’emmo donca mormoròu: «Se incontremmo un di compagni do Rasulullah, gh’emmo domandou quello che a gente a dixe in sciô destin». Dapeu Allah o n'à destinou à incontrâ [o Abdullah bin Umar] quande o l'ea apreuvo à intrâ inta moschea, coscì che mi e o mæ amigo s'emmo avvixinæ à lê. Pensava che o mæ amigo o m'avieiva rappresentou a conversaçion, donca ò dito: «O Abu 'Abdurrahman, tra de nòsci gh'é compario de persoñe che lezan o Coran e son diligente into anâ apreuvo a-a conoscensa, ma creddan che no ghe segge o destin, e e cöse succedan solo sensa nisciuña interferensa da-o destin!» O Ibn Omar o l’à dito aloa: «Se ti î incontri aloa di che mi son separou da loiatri e anche loiatri se son separæ da mi». E pe Quello che o Abdullah bin Umar o giura into Seu nomme, se gh'an de l'öo grande comme o Monte Uhud, e dapeu ô spendan, aloa Allah o no l'açetta fintanto che no creddan into destin». Dapeu o l’à dito: ‘[O Umar Ibnul Khaththab] o m’à dito, o l’à dito: ‘Mentre eimo co-o Rasulullah, tutt’assemme l’é vegnuo un òmmo ch’o l’aiva di vestî ben ben gianchi e i seu cavelli ean ben ben neigri. No gh'ea di segni ch'o l'ea in viægio longo, ma nisciun de nòi o ô conosceiva. Dapeu o s’é avvexinou a-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam, o s’é appoggiou e zenogge in scê zenogge do Profeta e o l’à misso e palme de moen in scê doe seu cosce. Dòppo quello o l’à dito: «O Muhammad, dimme de l’Islam?» O Rasulullah o l’à respòsto dapeu: ‘L’Islam o l’é che ti testimoni che no gh’é nisciun dê degno de ëse venerou feua che Allah e o Mahomed o l’é o seu messaggê. Ti fai e preghee, ti paghi o zakat, ti digieni into Ramadan e ti fai o peregrinaggio à Baitullah se ti peu'. L'òmmo o l'à dito: «T'æ raxon». O Umar o l'à dito: «Semmo stæti sorpreixi, o l'à domandou e lê mæximo o l'à confermou». L’òmmo o l’à domandou torna: «Dimme de fede?» O l’à respòsto: ‘A fede a l’é che ti credde inte Allah, inti seu angeli, inti seu libbri, inti seu Messaggê, inte l’Urtimo Giorno e ti credde into destin; o mâ ò o bon'. L'òmmo o l'à dito: «T'æ raxon». L'òmmo o l'à continuou: «Dimme cös'o l'é ihsan?» O l’à respòsto: «Ti adori Allah comme se o veddesse, se no ti peu veddelo, de fæto o peu vedde ti». L’òmmo o l’à domandou torna: «Dimme do Giorno do Giudiçio?» O l'à respòsto: «No l'é che a persoña ch'a l'é domandâ a conosce megio che a persoña ch'a domanda». L'òmmo o l'à domandou: «Alloa dimme i segni?» O l'à respòsto: «Se un scciavo o l'à partorio o seu patron, aloa se vedde de gente co-i pê nudi – pövei – e di pastoî de pegoe che competan pe tiâ sciù di edifiçi erti». Omar o l’à dito: «L’òmmo o l’é anæto dapeu, e mi son restou mutto pe trei giorni». Dapeu o l’à dito: «O Umar, ti sa chi l’ea l’òmmo ch’o l’à fæto quella domanda?» Mi ò respòsto: «Allah e o seu Messaggê san megio». O l’à dito: ‘Quello o l’é Gabriele, o l’é vegnuo da ti pe mostrâte e vòstre costioin religiose’. O n’à dito [o Musaddad] o l’à dito, o n’à dito [o Yahya] da [Otman bin Ghiyats] o l’à dito; o m'à dito [o Abdullah bin Buraidah] da [Yahya bin Ya'mar] e [Humaid bin Abdurrahman] an dito tutti doî: «Semmo incontræ co-o [Abdullah bin Umar], dapeu gh’emmo dito do destin e de quello che a gente a ne dixe.... alloa o l’à mensunou o hadith. Ma o l’à azzonto, o l’à dito ‘Dòppo gh’ea un òmmo de Muzainah ò Juhainah ch’o l’à domandou a-o Profeta, ‘O Messaggê de Allah, comme dovieivamo fâ a caitæ? A prattica a se basa in sciô destin ch'o l'é passou ò a se basa in sce quarcösa de neuvo?» o l’à respòsto: «In sciâ base de quarcösa ch’o l’é stæto determinou». L’òmmo, ò quarchedun o l’à domandou torna: «Alloa perché femmo a caitæ?» O l’à respòsto: «De fæto, o pòpolo do çê o saià ciù façile fâ de boñe açioin pe-e açioin do pòpolo do çê, e o pòpolo de l’inferno o saià ciù façile fâ de boñe açioin pe-e açioin do pòpolo do çê». O n’à dito [o Mahmud bin Khalid] o l’à dito, o n’à dito [o Al Firyabi] da [o Sufyan] o l’à dito; o n’à dito [Alqamah bin Martsad] da [Sulaiman bin Buraidah] da [Ibn Ya’mar] co-o mæximo hadith, ‘aumento e diminuçion’. O l'à domandou: «Alloa quæ o l'é l'Islam?» O l'à respòsto: «Fâ de preghee, pagâ o zakat, fâ o Hajj, digiunâ into mê de Ramadan, e fâ o bagno do Junub». O Abu Dawud o l'à dito: «Alqamah o l'é un murjiah».