Hadith Representative
Malaikat jibril datang kepada manusia untuk mengajarkan agama mereka yaitu iman, islam, ihsan, dan tanda-tanda kiamat
Imam Abu Dawud : 4075حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوَفَّقَ اللَّهُ لَنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ دَاخِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَفَقَّرُونَ الْعِلْمَ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَالْأَمْرَ أُنُفٌ فَقَالَ إِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَهُ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعْرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا نَعْرِفُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِيَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَذَكَرْنَا لَهُ الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ زَادَ قَالَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَا نَعْمَلُ أَفِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا أَوْ مَضَى أَوْ فِي شَيْءٍ يُسْتَأْنَفُ الْآنَ قَالَ فِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا وَمَضَى فَقَالَ الرَّجُلُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنَّ أَهْلَ النَّارِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ ابْنِ يَعْمَرَ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَالِاغْتِسَالُ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد عَلْقَمَةُ مُرْجِئٌ
A fɔra an ye [Ubaidullah bin Mu’adz] ko, a fɔra an ye [N fa] ko, a fɔra an ye [Kahmas] ka bɔ [Ibn Buraidah] ka bɔ [Yahya bin Ya’mar] a ko, ‘Mɔgɔ min ye kuma fɔlɔ danbe ko kan Basrah dugu kɔnɔ, o ye Mahani ye’. Ne ni Humaid bin Abdurrahman Al Himyari tagara hiji wala umra kɛ. An y’o kɔ ka murumuru ko: ‘N’an ye Rasulullah sallallahu ‘alaihi wasallam teriw dɔ kunbɛn, an bena a ɲininga mɔgɔw be min fɔ danbe koo la. O kɔ, Ala y’a latigɛ ko an ka [Abdullah bin Umar] kunbɛn tuma min na a tun be ɲini ka don misiri kɔnɔ, o la, ne ni n tericɛ gwɛrɛla a la. N tun b’a miiri ko n tericɛ lo bena baro yira n na, o la n ko: ‘E Abu Abdurrahman, mɔgɔ dɔw bɔra an cɛma minw be alikurana kalan ani u be jijalibaw kɛ lɔnniya ɲini na, nka u lanin b’a la ko danbe tɛ yen, ani ko koow be kɛ dɔrɔn k’a sɔrɔ danbe tɛ u bali!’ Ibn Umar ko o kɔ, n’i y’u kunbɛn o tuma na, a fɔ ko ne farala u kan, olu fana farala ne la. Ani, Abdullah bin Umar be kali min tɔgɔ la, ni sanu b’u bolo i n’a fɔ Uhud kulu, n’u y’a sara, o tuma na, Ala tɛna sɔn o ma fɔɔ n’u lara danbe la’. O kɔ, a ko: ‘[Umar Ibnul Khaththab] y’a fɔ n ye, a ko: ‘An tun be ni Rasulullah ye, yɔrɔnin kelen, cɛɛ dɔ nana, a tun ka fani gwɛman lo kosɔbɛ, a kunsigi tun ka gwɛ kosɔbɛ. Tagamasiɲɛ si tun tɛ yen min b’a yira ko a be tagama jan na, nka an si tun t’a lɔn. O kɔ, a gwɛrɛla cira sallallaahu ‘alaihi wasallam la, a y’a gɛrɛnw sinsin cira gɛrɛnw kan k’a bolokunnadenw bila a seen fila bɛɛ kan. O kɔ, a ko: «E Muhamadu, silamɛya fɔ n ye wa?» O kɔ, Rasulullah y’a jaabi ko: ‘Silamɛya ye k’i ka seereya kɛ ko ala si tɛ yen min ka kan ni batoli ye fɔɔ Ala ani Muhamadu ye a ka ciden ye. I be delili kɛ, i be zaka sara, i be sunɔgɔ ramadan wagati la ani i be hiji kɛ Baitullah fɛ n’i be se’. Cɛɛ ko: ‘I ka tiɲɛ lo’. Umar ko : ‘An kabakoyara a la, a y’a ɲininga ani a yɛrɛ y’o sɛmɛntiya’. Cɛɛ y’a ɲininga tugun ko: ‘I ka limaniya koo fɔ n ye wa?’ A y’a jaabi ko: ‘Lanaya ye ka la Ala la, a ka mɛlɛkɛw la, a ka gafew la, a ka cidenw na, laban loon na ani ka la danbe la; min ka jugu wala min ka ɲi’. Cɛɛ ko: ‘I ka tiɲɛ lo’. Cɛɛ y’a fɔ tugun ko: ‘I k’a fɔ n ye ihsan ye mun lo ye?’ A y’a jaabi ko: ‘Aw be Ala bato i n’a fɔ aw b’a yera, n’aw tɛ se k’a ye, tiɲɛ na, a be se k’aw ye’. Cɛɛ y’a ɲininga tugun ko: ‘I ka kiti loon fɔ n ye wa?’ A y’a jaabi ko: ‘O tɛ ko mɔgɔ min ɲiningara, ale lo b’a lɔn ka tɛmɛ ɲiningalikɛla kan’. Cɛɛ y’a ɲininga ko: ‘O tuma na, i ka tagamasiɲɛw fɔ n ye wa?’ A y’a jaabi ko: ‘Ni jɔn dɔ y’a matigi wolo, o tuma na, i be mɔgɔw ye senw gwansanw ye - fantanw - ani sagadɛndɛlaw be ɲɔgɔn sɔsɔra ka boon janw lɔ’. Umar ko: «O kɔ, cɛɛ bɔra, n’ ma foyi fɔ tile saba kɔnɔ. O kɔ, a ko: E Umar, i b’a lɔn mɔgɔ min ye nin ɲiningali kɛ, o ye jɔn ye wa? N y’a jaabi ko: ‘Ala n’a ka ciden lo b’a lɔn ka tɛmɛ. A ko: ‘O ye Gabiriyɛli ye, a nana i fɛ k’i kalan i ka diinankow la’. A y’a fɔ an ye [Musaddad] ko, a y’a fɔ an ye [Yahya] ka bɔ [Usman bin Giyats] la a ko; a y’a fɔ n ye ko [Abdulla bin Buraida] ka bɔ [Yahya bin Yamar] la ani [Humaid bin Abdurrahman] u fila bɛɛ ko: ‘An ye ɲɔgɔn kunbɛn ni [Abdulla . bin Umar], o kɔ, an y’a fɔ a ye danbe koo la ani mɔgɔw be min fɔ o koo la.... o kɔ, a ye hadisi kofɔ. Nka a y’a fara a kan, a ko ‘O tuma na, mɔgɔ dɔ bɔra Muzainah walima Juhainah la, a ye kira ɲininga ko: ‘E Ala ka ciden, an ka kan ka saraka kɛ cogo di? Yala o kɛcogo basiginin lo danbe min tɛmɛna wala a basiginin lo koo kura dɔ lo kan wa?’ a y’a jaabi ko: ‘A basiginin lo koo dɔ kan min latigɛra’. O cɛɛ, walima mɔgɔ dɔw y’a ɲininga tugun ko: ‘O tuma na, mun na an be sarakabɔ kɛ?’ A y’a jaabi ko: ‘Tiɲɛ na, a bena nɔgɔya sankolo mɔgɔw ma ka koɲuman kɛ sankolo mɔgɔw ka kɛwalew fɛ, jahanama mɔgɔw fana bena nɔgɔya jahanama mɔgɔw ka kɛwalew fɛ’. A y’a fɔ an ye [Mahmudu bin Khalid] ko, a y’a fɔ an ye [Al Firyabi] ka bɔ [Sufyan] la a ko; a y’a fɔ an ye [Alqama bin Martsad] ka bɔ [Suliman bin Buraida] fɛ ka bɔ [Ibn Ya’mar] fɛ ni hadisi kelen ye, ‘ka caya ani ka dɔgɔya’. A y’a ɲininga ko: ‘O tuma na, silamɛya ye mun ye?’ A y’a jaabi ko: ‘Aw ka seli kɛ, ka zaka sara, ka hiji kɛ, ka sunɔgɔ ramadan kalo kɔnɔ, ka Junub ko’. Abu Dawuda ko: «Alqama ye murjiya ye».