Hadith Representative
Allah adalah maha penerima taubat
Imam Bukhari : 3956حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ عُمَرُ يُدْخِلُنِي مَعَ أَشْيَاخِ بَدْرٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِمَ تُدْخِلُ هَذَا الْفَتَى مَعَنَا وَلَنَا أَبْنَاءٌ مِثْلُهُ فَقَالَ إِنَّهُ مِمَّنْ قَدْ عَلِمْتُمْ قَالَ فَدَعَاهُمْ ذَاتَ يَوْمٍ وَدَعَانِي مَعَهُمْ قَالَ وَمَا رُئِيتُهُ دَعَانِي يَوْمَئِذٍ إِلَّا لِيُرِيَهُمْ مِنِّي فَقَالَ مَا تَقُولُونَ فِي{ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا }حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ أُمِرْنَا أَنْ نَحْمَدَ اللَّهَ وَنَسْتَغْفِرَهُ إِذَا نُصِرْنَا وَفُتِحَ عَلَيْنَا وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا نَدْرِي أَوْ لَمْ يَقُلْ بَعْضُهُمْ شَيْئًا فَقَالَ لِي يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَكَذَاكَ تَقُولُ قُلْتُ لَا قَالَ فَمَا تَقُولُ قُلْتُ هُوَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمَهُ اللَّهُ لَهُ{ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ }فَتْحُ مَكَّةَ فَذَاكَ عَلَامَةُ أَجَلِكَ{ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا }قَالَ عُمَرُ مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلَّا مَا تَعْلَمُ
بىزگە [ئەبۇ نۇئمان] بىزگە [ئەبۇ ئەۋانە] دىن [ئەبۇ بىسىر] دىن [سەئىد بىن جۇبەير] دىن [ئىبنى ئابباس] دىن رەزىيەللاھۇ ئەنھۇما، ئۆمەر بىر قېتىم مېنى چوڭلار يىغىلىشىغا تەكلىپ قىلغان، شۇڭا بەزى ساھابىلەر: «نېمىشقا بۇ كىچىك بالىنى قوشتۇڭلار، بىزنىڭمۇ ئۇنىڭغا ئوخشاش كىچىك بالىلىرىمىز بار؟» دەپ سورىغان. ئۆمەر جاۋابەن: «بىلىسىلەر، بۇ بالىنىڭ ئۆزىگە خاس «خۇسسىيىتى» بار» دېگەن. ئىبنى ئۆمەر مۇنداق دېگەن، شۇڭا بىر كۈنى ئۆمەر ئۇلارنى تەكلىپ قىلىپ مېنى ئېلىپ كەتكەن. مېنىڭ ئېسىمدە قېلىشىچە، ئۆمەر مېنى ئۇلارغا بىلىمىمنىڭ سۈپىتىنى كۆرسىتىش ئۈچۈنلا تەكلىپ قىلغان. ئاندىن ئۆمەر: «ئەگەر ئاللاھنىڭ ياردىمى ۋە غەلبە كەلسە -1- ۋە كىشىلەرنىڭ توپ-توپ بولۇپ ئاللاھنىڭ دىنىغا كىرىدىغانلىقىنى كۆرسەڭلار -2-» دېگەن ئايەتكە قانداق باھا بېرىسىلەر؟ -سۈرەتنىڭ ئاخىرىغىچە -سۈرەتنىڭ 1-3-ئايەتلىرى. بەزى ساھابىلەر: «بۇنى تەكلىپ قىلدىم» دەپ جاۋاب بەرگەن. «بىزنىڭ بىلىشىمىزچە، بۇ ئايەتكە كەلسەك، بىزگە ياردەم ۋە غەلىبە بېرىلگەندە ئاللاھقا ھەمدۇسانا ئېيتىش ۋە ئۇنىڭدىن كەچۈرۈم سوراش بۇيرۇلغان». يەنە بەزىلەر: «ئەگەر بىز بىلمىگەن بولساق» دېدى. ياكى ھېچقانداق پىكىر بەرمەسلىك كېرەك ئىدى. ئاندىن ئۆمەر مەندىن: «ئى ئىبنى ئابباس، ئالدىنقى ئايەتكە مۇشۇنداق جاۋاب بەردىڭىزمۇ؟» دەپ سورىدى. «ياق» دەپ جاۋاب بەردىم. ئۇنداقتا سىزنىڭ پىكرىڭىز نېمە؟» دەپ سورىدى. ئۆمەردىن سوراڭ. ئىبنى ئابباس جاۋاب بەردى: «بۇ خەت رەسۇلۇللاھنىڭ ۋاپاتىنىڭ يېقىنلاشقانلىقىنىڭ بەلگىسى، ئاللاھ ئۇنىڭغا ئايەت ئارقىلىق: «ئەگەر ئاللاھنىڭ ياردىمى ۋە غەلبىسى كەلگەن بولسا»، بۇ مەككىنىڭ پەتھى قىلىنىشىنى بىلدۈرىدۇ، بۇ سىزنىڭ ئۆلۈمىڭىزنىڭ بەلگىسى - مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام، شۇڭا «پەرۋەردىگارىڭىزنى ھەمدۇسانا قىلىش بىلەن ئۇلۇغلاڭ ۋە كەچۈرۈم سوراڭ، ئۇ ھەقىقەتەن تەۋبە-ئىبادىتنى قوبۇل قىلغۇچىدۇر» دېدى. ئۆمەر: «مەن بۇ ئايەتنىڭ تەبىرىنى سىز - ئىبنى ئابباس - بىلىدىغانلىرىڭىزدىن باشقا بىلمەيمەن» دېدى.