Hadith Representative
Kesaksian dua orang yang adil menjadi dasar dalam penegakan hukum
Imam Nasa'i : 4568أَخْبَرَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ مَرْوَانَ بْنِ الْهَيْثَمِ بْنِ عِمْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ حَمْزَةَ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ أَنَّ الزُّهْرِيَّ أَخْبَرَهُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ أَنَّ عَمَّهُ حَدَّثَهُ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ وَاسْتَتْبَعَهُ لِيَقْبِضَ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبْطَأَ الْأَعْرَابِيُّ وَطَفِقَ الرِّجَالُ يَتَعَرَّضُونَ لِلْأَعْرَابِيِّ فَيَسُومُونَهُ بِالْفَرَسِ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَهُ حَتَّى زَادَ بَعْضُهُمْ فِي السَّوْمِ عَلَى مَا ابْتَاعَهُ بِهِ مِنْهُ فَنَادَى الْأَعْرَابِيُّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسَ وَإِلَّا بِعْتُهُ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ نِدَاءَهُ فَقَالَ أَلَيْسَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ فَطَفِقَ النَّاسُ يَلُوذُونَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِالْأَعْرَابِيِّ وَهُمَا يَتَرَاجَعَانِ وَطَفِقَ الْأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَاهِدًا يَشْهَدُ أَنِّي قَدْ بِعْتُكَهُ قَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بِعْتَهُ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ لِمَ تَشْهَدُ قَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ شَهَادَةَ رَجُلَيْنِ
Dòppo aveine informou [o Al Haitsam bin Marwan bin Imran], o l'à dito; o n’à dito [o Mahomed bin Bakkar], o l’à dito; o ne l'à dito [Yahya saieiva à dî Ibn Hamzah] da [Az Zubaidi] che [Az Zuhri] o gh'à dito da ['Umarah bin Khuzaimah] che [o seu tio] o gh'à dito à lê ch'o l'ea un di compagni do Profeta e o l'é anæto apreuvo à lê pe piggiâ i dinæ, dapeu o Profeta o l'à accelerou o seu viægio. mentre o beduin o rallentava o seu viægio, alloa e gente an comensou à vegnî da-o beduin e à negoçiâ pe lê, no saveivan che o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'aiva accattou fin à quande un de loiatri o l'à aumentou o prexo a-o de là de quello ch'o l'aiva accattou, alloa o beduin o l'à ciammou o 'Profeta sallaihilam o l'à dito o l'ea altrimenti o vendiò, o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam o s’é levou in çimma quande o l’à sentio o ciammo do beduin, o l’à dito: ‘No l’ò? l'ò accattou da ti?» O l'à respòsto no, pe Allah no t'ò venduo, alloa o Profeta o l'à dito: «L'ò accattou da ti», alloa a gente a l'à comensou à arrecheuggese in gio a-o Profeta e a-o beduino, dapeu son tornæ tutti doî, o beduino o l'à dito che gh'ò coscì K bihubit Testimonio che l’æ venduo, alloa o Profeta o l’à açettou a testimoniansa Kuzaimah e o l’à dito: ‘Pe caxon de quello che ti testimoni,’ o l’à dito, creddendo ti, o Messaggê de Allah, o l’à dito alloa o Messaggê de Allah o l’à fæto doî testimonianse de Khuzaimah.