Χαντίθ
Rasulullah menyerahkan kebun Khaibar kepada penduduknya untuk digarap dengan biaya mereka sendiri, dengan bagian separuh dari hasilnya
Imam Tirmidzi : 1304حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَنَسٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَجَابِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ لَمْ يَرَوْا بِالْمُزَارَعَةِ بَأْسًا عَلَى النِّصْفِ وَالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ وَاخْتَارَ بَعْضُهُمْ أَنْ يَكُونَ الْبَذْرُ مِنْ رَبِّ الْأَرْضِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ وَكَرِهَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْمُزَارَعَةَ بِالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ وَلَمْ يَرَوْا بِمُسَاقَاةِ النَّخِيلِ بِالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ بَأْسًا وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيِّ وَلَمْ يَرَ بَعْضُهُمْ أَنْ يَصِحَّ شَيْءٌ مِنْ الْمُزَارَعَةِ إِلَّا أَنْ يَسْتَأْجِرَ الْأَرْضَ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ
Ο [Ισχάκ μπιν Μανσούρ] μας αφηγήθηκε, ο [Γιάχια μπιν Σαΐντ] μας αφηγήθηκε από τον [Ουμπάιντουλάχ] από τον [Νάφι] από τον [Ιμπν Ούμαρ] ότι ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) έδωσε μισθούς στους κατοίκους του Χαϊμπάρ τη μισή σοδειά των χουρμάδων ή άλλων καλλιεργειών. Είπε: Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει ένα παρόμοιο χαντίθ από τον Άνας, τον Ιμπν Αμπάς, τον Ζάιντ μπιν Θαμπίτ και τον Τζαμπίρ. Ο Αμπού Ισά είπε: Αυτό το χαντίθ είναι χασάν σαχίχ και αποτελεί κατευθυντήρια γραμμή για καλές πράξεις, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές από τους συντρόφους του Προφήτη (ειρήνη και ευλογίες σε αυτόν) και άλλους. Επιτρέπουν στο θέμα της μουζαράα το μισό, το ένα τρίτο ή το ένα τέταρτο, αλλά μερικοί από αυτούς προτιμούν την άποψη που ορίζει ότι ο σπόρος ανήκει στον ιδιοκτήτη της γης, αυτή είναι η γνώμη του Άχμαντ και του Ισχάκ. Ενώ ορισμένοι μελετητές θεωρούν μουζαράα έως και το ένα τρίτο ή το ένα τέταρτο της μακρούχ, επιτρέπουν τη μουσακά των χουρμαδιών έως και το ένα τρίτο ή το ένα τέταρτο. Αυτή είναι η άποψη του Abdul Malik bin Anas και του Asy Syafi'i. Μερικοί από αυτούς είναι της άποψης ότι ούτε το παραμικρό από τα αποτελέσματα της μουζαράα δεν είναι έγκυρο, εκτός αν η γη παράγει χρυσό ή ασήμι.