Hadith Representative
Tidaklah seorang hamba mengakui dosanya dan memohon ampun kecuali Allah mengampuninya
Imam Muslim : 4974حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الْأَيْلِيُّ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَالسِّيَاقُ حَدِيثُ مَعْمَرٍ مِنْ رِوَايَةِ عَبْدٍ وَابْنِ رَافِعٍ قَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ جَمِيعًا عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا ذَكَرُوا أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَلِكَ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ مَسِيرَنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوِهِ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ مِنْ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَحَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِيَ الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ قَالَتْ وَكَانَتْ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُهَبَّلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَحَلُوهُ وَرَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا وَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَتَيَمَّمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ وَظَنَنْتُ أَنَّ الْقَوْمَ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ قَدْ عَرَّسَ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَادَّلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَقَدْ كَانَ يَرَانِي قَبْلَ أَنْ يُضْرَبَ الْحِجَابُ عَلَيَّ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا يُكَلِّمُنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدِهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِيَ الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَ مَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ فِي شَأْنِي وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ وَلَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ فَذَاكَ يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَ مَا نَقَهْتُ وَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَلَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّنَزُّهِ وَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ بِنْتُ أَبِي رُهْمِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا ابْنَةُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ بْنِ عَبَّادِ بْنِ الْمُطَّلِبِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَبِنْتُ أَبِي رُهْمٍ قِبَلَ بَيْتِي حِينَ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا قَدْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوْ لَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ قَالَتْ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا إِلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ قُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَتَيَقَّنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ أَبْكِي وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ لَهُمْ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُمْ أَهْلُكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ مِنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ بَرِيرَةُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا قَطُّ أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ قَالَتْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَ أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ اجْتَهَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ وَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ بَكَيْتُ لَيْلَتِي الْمُقْبِلَةَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَأَبَوَايَ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي اسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ لِي مَا قِيلَ وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي بِشَيْءٍ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و
Беҙгә [Хиббан бин Муса] Һөйләне [Ғабдулла бин Әл-Мөбәрәк] Һөйләне [Юныс бин Йәзид Әл-Әйли] Шулай уҡ икенсе юлдан риүәйәт ителә, Беҙгә [Исхаҡ бин Ибраһим Әл-Ханжәли] һәм [Мөхәммәт бин Әл-Рәфиғ] һәм [Хөхәммәт бин Абағ биғ] һөйләне. Ибн Рафиғ әйтте; Беҙгә һөйләгән. Ә башҡалар әйткән; Беҙгә хәбәр итте [Ғәбдүррәзаҡ] Беҙгә [Мәғмәргә] хәбәр итте, уның хәҙис һыҙығы — Ғәбд һәм Ибнү Рафи тарихы. Юныс менән Мәғмәр әйттеләр; тулыһынса [Әз Зөһриҙән] Миңә [Сәғит бин Әл Мөсәййәб] һәм [Урва бин Зөбәйер], [ӘлҠама бин Вәҡкәш], [Ғөбәйҙулла бин Абдулла бин Үтба бин Мәсғүд] [Ғәйсәһә ғәләйһиссәләмдең хәҙистәренән] хәбәр итте, ҡасан Рәсүлләһиләһиәһүд халҡының ҡатыны булған. ялған имеш-мимештәр үҙҙәре әйткән һүҙҙәре менән нимә теләй, шуны әйтә, Шул саҡта Аллаһ Тәғәлә был ғәйепләүҙәрҙең сафлығын аңлата. Был ваҡиға тураһында һөйләүселәр бер төркөм булды, ҡайһы берҙәре был ваҡиғаның тарихын башҡаларҙан ҡабул итте, хикәйә көслө кеүек тойолдо, улар һөйләгән һәр нәмәнең һүҙҙәрен ятлап, ҡайһы бер хикәйәләр башҡаларҙы раҫлағансы. Урвахтан ул миңә Ғәйсәнән һөйләне, пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм сәйәхәт итергә теләһә, ҡатындары араһында йәрәбә тарта. Кем лотерея тарта, шул Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән бара. Ғәйшә әйтте; — Шунан һуң ул беҙҙең арала һуғышта йәрәбә һалды һәм минең уҡтарым йәрәбә менән сыҡты, шуға күрә мин Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән киттем. Был ваҡиға хиджаб тураһындағы аят төшкәндән һуң була. Шунан мине икенсеһенә алдылар. Сәйәхәт уртаһында пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм бер һуғыш тамамлап, Мәҙинәгә ҡайтҡансы төштөм. Бер кис мин бер төркөм мосолман менән булдым. Улар йоҡлап киткәс, тороп, уларҙан алда барғансы атланым. Эшемде алып барып бөткәс, мосолман төркөмөнә ҡушылырға ҡайттым. Күкрәгемде тотҡас, Йәмәндең Жафар ҡалаһынан килгән муйынсағым өҙөлгән булып сыҡты. Шулай итеп, ҡайтып муйынсаҡымды эҙләнем, эҙләү һуңлатып ебәрҙе. Ә, йәшәү ҡанымды йөрөткән кешеләр төркөмө киткән ине, улар ғәҙәттә атланған дөйәмә йәшәү ҡанымды һалып атланы. Улар мине инде унда тип уйланылар'. Ғәйшә әйтте; — Ул ваҡытта ҡатындары ябыҡ, еңел ине, сөнки бер ҡасан да ит ашаманылар. Әммә улар еңел ризыҡ ҡына ашай. Тимәк, улар атлап килеп күтәргәндә, шул ялтырап торған һыҙаттың ауырлығына бер кем дә шикләнмәҫ ине. Етмәһә, ул ваҡытта бәләкәй инем әле. Ниһайәт, дөйәләрен алып, йәйәүләп киттеләр -юлдарын дауам иттеләр-. Муйынсаҡты ғәскәр үткәс алдым. Шулай итеп, улар ултырған урынға барһам, бер кем дә шылтыратманы, бер кем дә яуап бирмәне. Шунан үҙем ултырған урыныма ҡайттым. Кемдер - мосолман ғәскәренән - мине табып, ҡайтып алыр тип ышанам. Үҙемдең урыныма ултырғас, йоҡом килеп йоҡлап китте. Шул арала Шәфүән бин Мөғәттәл Әссүләми һәм Дзаквандың кешеләре ғәскәрҙәр артында ҡала - берәйһе ҡалғанмы икәнен тикшерә -. Кис иртүк йәйәү йөрөп, иртәнсәк минең урынға килеп еттеләр. Шәфүән бин әл-Мөғәттәл Әссүләми әле йоҡлап ятҡан кешене күрҙе, шуға күрә ул минең янға килде һәм ул мине күргәс таныны. Сөнки ул мине өҫтөмдә хиджаб кейергә тейеш булғанға тиклем күргән. Ҡапыл уянып киттем һәм уның рестирджағ -иннә лилләһи үә иннә иләйһи тип әйткәнен ишеттем. raaji'un- минең турала белгәс. Шунда уҡ хиджабым менән битемде ҡапланым. Валлаһи, ул бер һүҙ ҙә әйтмәне һәм мин уның истиржәенән башҡа бер һүҙ ишетмәнем. Ахырҙа ул дөйәһен төшөрҙө, мин уға мендем. Шунан ул барып, дөйәне - мин атланған - Әҙжәриә ярында ял иткәндән һуң мосолман ғәскәрҙәрен ҡыуып еткәнсе етәкләне. Минең эштәремде ҡаршы фекер йөрөткәндәргә ҡайғы. Ул ваҡытта тәкәбберлеге иң ныҡ күренгән кеше Ғабдуллаһ бин Үбай бин Сәлүл була. Ниһайәт, Мәҙинәгә килеп еттем. Беҙ килгәндән һуң, мин ҡапыл бер айға яҡын ауырып киттем, шул уҡ ваҡытта кешеләр ғәйепләүҙәр тураһында һөйләшеүен дауам итте - миңә тигеҙләнгән -, хатта мин был турала әҙ генә лә тоймаһам да. Тимәк, ул да минең ауырыуыма шикләнгән. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләмдең быға тиклем унан күргән йомшаҡлығын хәҙер белмәйем. Ауырып ятҡанда Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм килеп инде лә сәләм бирҙе һәм һораны; 'Һинең хаҡта?' Әйтерһең дә, ул ваҡытта, мин үҙемде шул насар эште эшләгән кеүек тоймаһам да, ул миңә шикләнгән. Мин үҙемде һауыға башлаған кеүек тойғандан һуң, Өммө Мистә менән ябыҡ урынға дефекацияға сыҡтым, төндән башҡа бер ҡасан да сыҡманыҡ, тик тағы төн еткәнсе. Был ябыҡ урындар беҙҙең йорттар эргәһендә булдырылды. Беҙҙең бизнес беҙҙең ғәрәп предшественниктары кеүек, беҙ, ғәҙәттә, өйҙә дефекация өсөн ябыҡ урын эшләйбеҙ. Һуңынан Умм Мистах һәм мин - ул Әбү Рухми бин әл-Мөтәллиб бин Әбди Мәнәфтең ҡыҙы һәм әсәһе Шәхр бин Әмирҙең ҡыҙы, уның еңгәһе Әбү Бәкер аш Шидиҡ һәм уның улы Мистах бин Үтсәбах бин Аббад бин әл-Мөтәллибтың минең эшебеҙҙе тамамлағандан һуң - беҙҙең эште тамамлағандан һуң. Ул ваҡытта Өммө Мистә аяҡ баҫҡанға йәки туҡымаһына ҡапҡанға тайып киткән. Шул ваҡытта ул әйтте; — Ҡайғы Мистах. Мин унан һораным; — Һеҙҙең әйткәндәрегеҙ ни тиклем насар, Бәҙер һуғышында ҡатнашҡан кешеләрҙе тәнҡитләйһегеҙ? Ул әйтә; — Эйе, нимә тигәнен ишетмәнеңме? Мин әйттем; — Нимә тине? шуға күрә ул мине ғәйепләүселәрҙең һүҙҙәрен әйтте. Шул ваҡытта ауырыуым көсәйә барҙы һәм өйөмә ҡайтҡас, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм мине ҡаршы алып сәләм бирҙе. Шунан: «Хәлдәрең нисек?» Мин әйттем; — Атай-әсәйемә барырға рөхсәт итерһеңме? тип әйтте; — Ул ваҡытта икеһенән дә хәбәрҙе раҫларға теләй инем. Ниһайәт, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм миңә рөхсәт бирҙе. Шунан атай-әсәйемә барҙым, әсәйемдән һораным; — Эй, әсәйем, кешеләр нимә тураһында һөйләй? тип яуап бирҙе; «Эй, улым, эштәрең еңел булһын, Аллаһ Тәғәлә, бал булғанда ире асыҡтан-асыҡ яратҡан ҡатынға түгел – икенсе ирҙең ҡатыны – әгәр улар – икенсе ирҙең ҡатындары – ҡатынға ҡарата ғәйепләүҙәрҙе арттырмаһа». тип әйтте; — Аллаһҡа дан, кешеләрҙең һөйләшеүе ошо хаҡтамы? тип әйтте; — Шул уҡ төндә илап ебәрҙем, тик таң менән күҙ йәштәрем бөткәнгә башҡаса аға алманы, йоҡлағанда ла иламаным. Иртәнсәк илап ебәрҙем. Һәм, шул ваҡытта пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ғәли бин Әби Талиб менән Усама бин Зәйетте саҡырып, ҡатындарын айырыу өсөн, әле вәхи төшмәгән саҡта, икеһен дә кәңәшләшергә саҡырҙы. Ғәйшә әйтте; Ә инде Усама бин Зәйеткә килгәндә, ул Аллаһ Рәсүленә ҡатынының был ғәмәлдән алыҫлашыуы хаҡында белгәндәре менән һәм ҡатынының үҙенә булған мөхәббәте тураһында белгәндәре менән күрһәтте. Усама әйтте; — Эй, Аллаһ илсеһе! Улар һинең ҡатындарың, беҙ изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәйбеҙ». Ә Ғәли бин Әби Талипҡа килгәндә, ул әйтте; Аллаһ ғәззә w Ажалла һиңә ҡыйынлыҡ тыуҙырмаҫ, унан башҡа ҡатын-ҡыҙҙар күп әле. Ысынлап та, ҡолоңдан һораһаң, ул һис шикһеҙ намыҫлы булыр», — тине Ғәйшә: «Шунан һуң Рәсүлуллаһ Бәрирәне саҡырып: «Эй Бәрирә! Барира яуап бирҙе; — Һине Хәҡиҡәт менән Ебәреүсе менән ант итәм, Унда артыҡтан да кәм нәмә күрмәйем. Бала сағында ғаиләһендә он көтөп йоҡлап киткән, шунан өйрәтелгән хайуан он ашаған», — тип уйланы. Шунан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм тороп, Ғабдуллаһ бин Үбәй бин Сәлүл исемле кешенән бәхәс һораны. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм минбәрҙә булғанда, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Эй, барлыҡ мосолмандар, кем миңә ғаиләмде рәнйеткән кешенән дәлил бирергә теләй!» Ысынлап та, Аллаһ менән ант итәм, мин ғаиләмдән изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәйем. Улар миңә изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәгән кеше тураһында һөйләгәндәр ине. Ә ҡатынымды бер кем дә осрашмай, әгәр ул минең менән булмаһа». Сәғәт бин Муәҙ әл-Әнсари тигән; — Эй, Аллаһ илсеһе! Мин һиңә унан ярҙам итермен. Әгәр ҙә Бәни Аустарҙан кемдеңдер муйынын ҡырҡһалар, хатта Бәни Хазраждан килгән ҡәрҙәштәребеҙҙең дә, әгәр ҙә һеҙ беҙгә бойороҡ бирһәгеҙ, беҙ һеҙҙең бойороҡтарығыҙҙы үтәрбеҙ». Шунда уҡ, Сәғәт бин Үбәҙә - ул Бәни Хәзраждың башлығы була, ул тәҡүә кеше була. Әммә уның барыбер фанатик ҡарашы бар ине - Сәғәт бин Мөғәдкә; «Аллаһ менән ант итәм, һин уны үлтерә алмаясаҡһың һәм үлтерә алмаясаҡһың». Шулай итеп, Өсәйд бин Хөдләйер тороп баҫты һәм ул Сәғәт бин Мөғәҙҙең ейәне, ул Сәғәт бин Үбәҙәгә әйтте; — Һин ялған һөйләйһең, ысынлап та, беҙ уны үлтерәсәкбеҙ, сөнки һин ике йөҙлөләр менән бәхәсләшкән ике йөҙлө кешеһең. Әүс менән Хәзраж балалары араһында хәл ҡыҙа барҙы, шул тиклем улар Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минбәрҙә торғанда бер-береһен үлтерергә теләй башланы. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм уларҙы тынысландырҙы, улар тынып ҡалғансы, ул тынып ҡалғансы. Ул көндө күҙ йәштәрем бөткәнсе илап йөрөнөм, йоҡлағанда подводка ла кеймәнем. Икенсе төндә лә күҙ йәштәрем бөткәнсе илап йөрөнөм, йоҡлағанда подводка ла кеймәнем. Атайым менән әсәйем илауым йөрәгемде ярыр тип уйланы. Айся әйтте; — Шунан икеһе лә эргәмдә ултырҙы, ә мин илауымды дауам иттем. Ул ваҡытта, бер ансар ҡатыны бар ине, минән осрашырға рөхсәт һораны, мин уға рөхсәт иттем. Минең менән бергә ултырып иланы. Беҙ шундай хәлдә булғанда ҡаршыға Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм килде, сәләм бирҙе лә, шунан ултырҙы. Ул әйтте; — Минең эштәрем тураһында уға вәхи индерелмәгәнгә күрә, ул бер ай инде минең эргәмдә ултырмай. Ул әйтте; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм дә шаһитлыҡ итте, ултырғанда сәләм бирҙе. тип әйтте: «Әммә бәғд, эй, Ғәйсе, ысынлап та, был һәм шундай хәбәр миңә килеп етте, ысынлап та, әгәр ҙә һин был эште эшләмәүең арҡаһында унан ҡотолһаң, Аллаһ Әззәүәжалла һине алыҫлаштырһын. Был гонаһты ҡылһағыҙ, Аллаһы Тәғәләнән ғәфү үтенегеҙ һәм Уға тәүбә итегеҙ. Сөнки, гонаһтарын танып, һуңынан тәүбә иткән ҡол, Аллаһ Тәғәлә уның тәүбәһен ҡабул итер». Ғәйшә әйтте; — Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм һүҙен әйтеп бөткәс, күҙ йәштәрем тиҙерәк аҡты, күҙ йәштәрен тоймай башланы. Мин атайыма әйттем; — Аллаһ Илсеһенең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минең турала әйткәндәренә яуап бирегеҙ. Атайым әйтте; — Белмәйем, Валлаһи, өндәшмәйем пәйғәмбәргә саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм. Шунан әсәйемә әйттем; — Аллаһ Илсеһенең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минең турала әйткәндәренә яуап бир!» әсәйем әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләмгә нимә әйтергә белмәйем». Ғәйшә әйтте; Мин әйттем; — Мин йәш ҡыҙ, Ҡөрьәнде лә бик уҡымайым. Валлаһи, мин ысынлап та беләм, һеҙ быны ишеткәнһегеҙ, һеҙ үҙегеҙҙе ышаныслы тойһон һәм ышанһын өсөн. Ә мин һинең менән һөйләшкәндә; — Ысынлап та, мин был ғәмәлдәрҙән алыҫмын һәм мин был ғәмәлдәрҙән алыҫ булғанда Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә барыһын да белә. Тимәк, һин дә ышанмаҫһың. Әгәр ҙә мин һеҙгә берәй нәмәне таныһам, ә Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә минең был эште башҡарыуҙан йыраҡ икәнемде яҡшыраҡ белә икән, һеҙ миңә мотлаҡ ышанырһығыҙ. Валлаһи, ысынлап та, минең менән һеҙҙең арала Әбү Йософ әйткәндәрҙән башҡа һүҙ юҡ; Сабырлыҡ яҡшы һәм Аллаһ ярҙам һорау урыны, һеҙ нимә ғәйепләнгән'. -ҠС. Йософ 18- ' Ғәйшә әйтте; — Шунан позициямды үҙгәрттем, карауатҡа яттым. Ул әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, ул ваҡытта мин ул ғәмәлдән алыҫ икәнемде белдем, һәм Аллаһ Әззәүәжәлла мине шул ғәмәлдән алыҫ булғаным өсөн алыҫ тотасаҡ». Әммә, Аллаһ менән ант итәм, минең хәлдә лә вәхи төшөр тип уйламағайным. Ысынлап та, минең эшем Аллаһы Тәғәлә Әззә үә йәлләнең уҡыған вәхи менән миңә әйткәндән күпкә ваҡ-төйәгерәк. Минең ул ваҡыттағы өмөтөм Пәйғәмбәребеҙҙең төшөндә Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәлланың мине был ғәмәлдән алыҫлаштырыуы күрһәтеләсәгенә өмөтләнергә генә ине». Ғәйшә әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм үҙенең мәжлесенән сыҡманы, Аллаһ Әззәүәжәлла Пәйғәмбәренә вәхи индермәйенсә бер кем дә өйҙән сыҡманы. Тимәк, уның хәле үҙгәрҙе, сөнки үҙгәрештәр ғәҙәттә вәхи килгәндә була, тирҙәре ҡыш булһа ла ҡойолоуын дауам итте. Сөнки уға индерелгән һүҙҙең ауырлығы шул тиклем ауыр булған». Ғәйшә әйтте; — Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи үә сәлләм һөйөнөслө хәбәрҙе алғас, көлдө һәм шул ваҡытта әйткән тәүге һөйләме: «Һөйөнөслө хәбәр, эй, Ғәйсе! Аллаһы Тәғәлә Әззә вә йәллә һеҙҙе был ғәмәлдән алыҫлаштырҙы». Шунан әсәйем миңә; — Уға ҡаршы тор. Мин әйттем; «Аллаһ менән ант итәм, мин уға ҡаршы тормайым һәм Аллаһ Әззә вә йәлләне генә маҡтамайым, Ул минең ни тиклем алыҫ икәнемде аңлатҡан вәхиҙәр индергән». Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә аят индерҙе, уның мәғәнәһе: Ысынлап та, ялған хәбәрҙәр йөрөтөүселәр һеҙҙең төркөмдән, ун аятҡа тиклем -QS. Йыл 1-11-. Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә минең был ғәмәлдән ни тиклем алыҫ булыуымды аңлатҡан бер нисә аят индергән». Ғәйшә әйтте; Әбү Бәкр Мистәгә иғәнә бирә торғайны, сөнки ул уның туғаны, ярлы кеше ине. Ул әйтте; — Аллаһ менән ант итәм, ул Ғәйсәне ғәйепләгәндән һуң, мин уға бер ҡасан да мәңге ярҙам итмәйәсәкмен. Шунан һуң Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә вәхи индерҙе, йәғни; Ә улар - Уның һүҙенә тиклем - Аллаһтың һеҙҙе ғәфү итеүен теләмәйһегеҙме» -QS. Аннур 22-. Хиббан бин Муса әйтте, Абдулла бин Мөбәрәк әйтте: "Был аят иң көтөлгән аят Аллаһы Тәғәлә китабында. Шулай итеп, Әбү Бәкер әйтте: "Аллаһ менән ант итәм, мин бәхетлерәк булыр инем, әгәр Аллаһ мине ғәфү итһә". Ғәйсе әйтте; ғәләйһи үә сәлләм, минең менән булған хәлгә ҡарата: «Һин нимә беләһең, нимә күрҙең, йәки һиңә ниндәй хәбәр килеп етте?» тип яуап бирҙе; — Эй, Аллаһ илсеһе! Мин һәр ваҡыт ишетеү һәм күреүҙе һаҡлайым, яҡшылыҡтан башҡа бер нәмә лә белмәйем». Ғәйшә әйтте; — Зәйнәб минең алдымда гел маҡтанып йөрөүе менән билдәле ҡатыны булһа ла,