হাদিছ
Nabi melarang menggunakan khamr sebagai obat
Imam Muslim : 3670حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ وَائِلٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ طَارِقَ بْنَ سُوَيْدٍ الْجُعْفِيَّ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ أَوْ كَرِهَ أَنْ يَصْنَعَهَا فَقَالَ إِنَّمَا أَصْنَعُهَا لِلدَّوَاءِ فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِدَوَاءٍ وَلَكِنَّهُ دَاءٌ
আমাক [মুহাম্মাদ বিন আল মুৎছানা] আৰু [মুহাম্মাদ বিন বাছ্ছিয়াৰ] কৈছে আৰু এইটোৱেই হৈছে লফাজ ইবনে আল মুছান্না, দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছিউবাহ] [চিমাক বিন হাৰ্ব]ৰ পৰা [‘আলকামাহ বিন ৱাইল]ৰ পৰা তেওঁৰ পিতৃ [ৱাইল আল হাদলৰামি]ৰ পৰা কৈছে যে থাৰিক বিন ছুৱাইদ আল জুফীয়ে এবাৰ হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক খমৰৰ বিষয়ে সুধিছিল, গতিকে তেওঁ ইয়াক নিষেধ কৰিছিল বা ইয়াক বনোৱাটো ঘৃণা কৰিছিল’। তাৰ পিছত ক’লে, ‘মই কেৱল ঔষধৰ বাবে বনালোঁ’। গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘খামেৰ ঔষধ নহয়, কিন্তু ই এটা ৰোগ’।