Hadith Representative
Barang siapa minum khamr, maka shalatnya tidak diterima selama empat puluh hari, dan jika ia mati tanpa taubat, ia masuk neraka
Imam Tirmidzi : 1785حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ الرَّابِعَةَ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ لَمْ يَتُبْ اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَقَاهُ مِنْ نَهْرِ الْخَبَالِ قِيلَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمَا نَهْرُ الْخَبَالِ قَالَ نَهْرٌ مِنْ صَدِيدِ أَهْلِ النَّارِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ نَحْوُ هَذَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
A erenikem [Qutaibah], a erenikem [Jarir bin Abdul Hamid] seni [Atha` bin As Sa`ib] seni [Apdullah bin Umair] seni [seman we] a apasa; [Aptula] a apasa; Iwe, ewe soufos a apasa: ‘Iö a ünümi khamr, Allah esap etiwa an iotek lon ükükün faik rän, ika epwe aier, Allah epwe etiwa an aier. Nge ika epwe fori sefan, iwe Allah esap etiwa an iotek non ukukun faik ran, ika epwe aier, iwe Allah epwe etiwa an aier, nge ika epwe fori sefan, iwe Allah esap chiwen etiwa an iotek non ukukun faik ran, ika epwe aier Allah epwe etiwa an aier. Ika epwe fori sefan fan ew, iwe, Allah esap etiwa an iotek non ukukun faik ran. Iwe mwirin ena, ika epwe aier, Allah esap etiwa an aier, iwe epwe ngeni ew konik seni ewe chanpupu Khabal’. mwirin a eisini, ‘O Abu, ina ewe chanpupu Al Khabal?’ A pölüweni, ‘Iei eu chanpupun pus seni chon hell’. Apu Isa a apasa; Iei alon Hasan. Iwe, a pwal mak, awewe chök, ei hadith seni Abdullah bin Amr me Ibn Abbas seni ewe Soufos.