Hakim makan barang yang dihadiahkan maka ia telah makan kemurkaan, dan jika menerima suap maka itu akan menariknya kepada kakufuran
Imam Nasa'i : 5571
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا خَلَفٌ يَعْنِي ابْنَ خَلِيفَةَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَالْقَاضِي إِذَا أَكَلَ الْهَدِيَّةَ فَقَدْ أَكَلَ السُّحْتَ وَإِذَا قَبِلَ الرِّشْوَةَ بَلَغَتْ بِهِ الْكُفْرَ وَقَالَ مَسْرُوقٌ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَقَدْ كَفَرَ وَكُفْرُهُ أَنْ لَيْسَ لَهُ صَلَاةٌ
A fen mak ngenikich pwe [Qutaibah] me [Ali bin Hujr] ir me ruemon ra apasa; a erenikich [Khalaf] —weween, Ibn Khalifah —seni [Mansur bin Zadzan] seni [Al Hakam bin Utaibah] seni [Abu Wail] seni [Masruq] a apasa, ‘Ika emon sou kapwung a mongo och mettoch mi kawor ngenikich, iwe, a mongo song, iwe, ika a etiwa eu liwinin liwinimmang, iwe, epwe fori.’ [Masruq] a apasa, ‘Iö a ünümi khamr iwe a fen lükümach, me an lükümach pwe an angangen iotek ese etiwa’.