Hadith Representative
Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar
Imam Tirmidzi : 3227حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ هُوَ ابْنُ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ قَال سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ يَقُولُبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ فِيهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَأْتُونِي بِهِ فَخَرَجْنَا تَتَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا قَالَ فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا يَا حَاطِبُ قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ نَسَبٍ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا فَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ قَالَ وَفِيهِ أُنْزِلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ }السُّورَةَقَالَ عَمْرٌو وَقَدْ رَأَيْتُ ابْنَ أَبِي رَافِعٍ وَكَانَ كَاتِبًا لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِيهِ عَنْ عُمَرَ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ نَحْوَ هَذَا وَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ وَقَالُوا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ وَقَدْ رُوِيَ أَيْضًا عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ ذَكَرَ بَعْضُهُمْ فِيهِ فَقَالَ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُجَرِّدَنَّكِ
Dúirt sé linn [Ibn Abu Umar] gur inis sé dúinn [Sufyan] ó ['Amr bin Dinar] ó [Al Hasan bin Muhammad i.e. Al Hanafiyyah] ó ['Ubaidullah bin Abu Rafi'], a dúirt sé; Chuala mé [Ali bin Abu Talib] ag rá; Chuir Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sinn, eadhon mise, Az Zubair, agus Al Miqdad bin Al Aswad. Dúirt sé: 'Téigh go dtí go sroicheann tú áit ar a dtugtar Raudhah Khakh, mar go deimhin tá bean ag iompar litreach, ansin glac uaithi í agus tabhair chugam í'. Ansin chuaigh muid amach agus rith ár gcapaill go dtí gur shroicheamar Raudhah Khah, agus is cosúil go bhfacamar bean, ansin dúirt muid; faigh an litir amach! Ansin dúirt an bhean; Níor thug mé litir liom. Ansin deirimid; an ndearna tú an litir amach i ndáiríre nó ar bhain tú do chuid éadaí díot! a dúirt Ali; ansin thóg an bhean an litir amach as a cuid gruaige fite -bun, bun-. Dúirt Ali; Ansin ghabhamar an bhean chuig Teachtaire Allah sallallaahu 'alaihi wasallam agus tharla sé gur ó Hathib bin Abu Balta'ah chuig na polaiteoirí i Mecca a bhí an litir, chuir sé in iúl dóibh faoi chuid de chúrsaí an Fháidh sallallaahu 'alaihi wasallam. Ansin dúirt sé: 'Cad é seo, a Hathib?' Dúirt Hathib: ná bíodh deifir ort mé a cháineadh, a Theachtaire Allah! Go deimhin, ba dhuine mé a bhí ina chónaí i measc na Quraysh agus ní as a sliocht, agus bhí gaolta ag na daoine a bhí leat ó measc na n-imirceach trína gcosain siad a dteaghlaigh agus a maoin i Mecca. Agus theastaigh uaim, nuair nach raibh aon shliocht agam leo, rud éigin a dhéanamh trína bhféadfaidís mo ghaol a choinneáil, agus ní dhearna mé sin toisc gur neamhchreidmheach mé nó gur fhág mé mo reiligiún nó toisc go raibh mé sásta leis an neamhchreideamh tar éis theacht an Ioslaim. Ansin dúirt an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam: tá an ceart aige. Ansin dúirt Umar bin Al Khathab, go raibh Allah sásta leis; Lig dom muineál an bhréagchráifigh seo a bhaint de, a Theachtaire Allah! Ansin dúirt an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Go deimhin, ghlac sé páirt i gcath Badr, an bhfuil a fhios agat gur féidir gur fhéach Allah ar na Saineolaithe Badr agus gur dúirt sé: 'Déan mar is toil libh, i ndáiríre tá maithiúnas tugtha agam do bhur bpeacaí?'. Dúirt Ali; ansin tháinig an litir seo anuas maidir le Hathib bin Abu Balta'ah: 'A sibhse a chreideann, ná glac mo naimhde agus bhur naimhde mar chairde dílse'. -QS. Almumtanganah 1-, 'Dúirt Amr; Chomh fada agus is eol dom, ba é Ibn Abu Rafi' rúnaí Ali bin Abu Talib. Is hadith hasan sahih é an hadith seo, agus is ó Umar agus Jabir bin Abdullah atá sé, agus ní hamháin gur inis duine amháin an hadith seo ó Sufyan bin 'Uyainah mar seo. Agus dúirt siad leis an eagarfhocal seo: an dtógfaidh tú an litir amach i ndáiríre nó an mbainfidh tú do chuid éadaí díot! Agus tá sé insinte freisin ó [Abu Abdur Rahman As Sulami] ó [Ali] mar an hadith seo, dúirt cuid acu leis: go deimhin eisigh an litir nó bainfimid d’éadaí díot.