Hadith Representative
Abdurrahman bin 'Auf menepati janjinya melindungi keluarga Umayyah bin Khalaf sampai kakinya tersabet pedang
Imam Bukhari : 2137حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ
अस्माभिः [अब्दुल-अजीज बिन् अब्दुल्लाहः] उक्तवान्, मम [युसुफ बिन् अल मजिस्युन्] [सालिह बिन् इब्राहिम बिन् अब्दुर्रहमान बिन् औफ] इत्यस्मात् [तस्य पितुः] [तस्य पितामहात्] [तस्य पितामहात्, 'अब्दुर्रहमान बिन् औफ रदलियाल्लाहु 'अन्हु] इत्यनेन उक्तवान् यत् 'मया उमय्याह बिन् खलाफ इत्यस्मै पत्रं प्रेषितम् यत् सः पालनं कर्तुं शक्नोति मम कुटुम्बस्य मक्कायां च सम्पत्तिविषये मम मदीनानगरे तस्य कुटुम्बस्य सम्पत्तिविषये च तस्य पालनं करिष्यामि। यदा मया अर-रहमानस्य नाम उक्तं तदा सः अवदत्- 'अहं अर-रहमानं न जानामि, अज्ञानदिनेषु भवतः नाम लिखतु।' अतः मया मम नाम 'अब्दु 'अम्र' इति लिखितम्। यदा बद्रस्य युद्धं जातम् तदा अहं जनाः सुप्ताः आसन् तदा तस्य रक्षणार्थं पर्वतं प्रति निर्गतवान् । तदा बिलालः तत् दृष्टवान्, ततः सः निर्गतवान् यावत् सः अन्सरस्य सभां न प्राप्नोत्। तदा उमय्यः बिन् खलाफः अवदत् यत् उमय्यः सुरक्षितः चेत् अहं सुरक्षितः न भविष्यामि। अथ तेन सह केचन अंसाराः बहिः आगत्य अस्माकं समीपं गतवन्तः। यदा अहं भीतः आसम् यत् ते अस्मान् प्राप्नुयुः तदा अहं तस्य पुत्रं तेषां प्रति बहिः निष्कासितवान् यत् तेषां व्यस्ततां स्थापयितुं, परन्तु ते तं मारितवन्तः, ते च यावत् अस्मान् न मिलन्ति तावत् प्रत्यागन्तुं न अस्वीकृतवन्तः तस्मिन् समये सः स्थूलः पुरुषः आसीत् । यदा ते अस्मान् मिलितवन्तः तदा अहं तं अवदम् यत् कुञ्चतु, अतः सः कुञ्चितः अभवत्, अहं च तस्य रक्षणार्थं तस्य उपरि मम शरीरं स्थापितवान्। तदा ते - मुसलमाना: मम अधः खड्गान् दर्शयित्वा तं छूरेण मारयितुं प्रयतन्ते स्म यावत् ते तं न मारयन्ति स्म, मम पादः तेषु एकस्य खड्गेन आहतः। अब्दुर्रहमान बिन् औफः च अस्मान् स्वस्य पादस्य पृष्ठभागे खड्गस्य व्रणं दर्शितवान्। अबु अब्दुल्लाहः अवदत्, यूसुफः सालाहं श्रुतवान्, तस्य पिता इब्राहिमः अपि श्रुतवान्।