Hadith Representative
Pembacaan surat at Taubah pada hari raya dan Nafar Awwal oleh Ali
Imam Darimi : 1835أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي قُرَّةَ هُوَ مُوسَى بْنُ طَارِقٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ رَجَعَ مِنْ عُمْرَةِ الْجِعْرَانَةِ بَعَثَ أَبَا بَكْرٍ عَلَى الْحَجِّ فَأَقْبَلْنَا مَعَهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْعَرْجِ ثُوِّبَ بِالصُّبْحِ فَلَمَّا اسْتَوَى لِيُكَبِّرَ سَمِعَ الرَّغْوَةَ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَوَقَفَ عَنْ التَّكْبِيرِ فَقَالَ هَذِهِ رَغْوَةُ نَاقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجَدْعَاءِ لَقَدْ بَدَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَجِّ فَلَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنُصَلِّيَ مَعَهُ فَإِذَا عَلِيٌّ عَلَيْهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمِيرٌ أَمْ رَسُولٌ قَالَ لَا بَلْ رَسُولٌ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَرَاءَةٌ أَقْرَؤُهَا عَلَى النَّاسِ فِي مَوَاقِفِ الْحَجِّ فَقَدِمْنَا مَكَّةَ فَلَمَّا كَانَ قَبْلَ التَّرْوِيَةِ بِيَوْمٍ قَامَ أَبُو بَكْرٍ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَدَّثَهُمْ عَنْ مَنَاسِكِهِمْ حَتَّى إِذَا فَرَغَ قَامَ عَلِيٌّ فَقَرَأَ عَلَى النَّاسِ بَرَاءَةٌ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ خَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَدَّثَهُمْ عَنْ مَنَاسِكِهِمْ حَتَّى إِذَا فَرَغَ قَامَ عَلِيٌّ فَقَرَأَ عَلَى النَّاسِ بَرَاءَةٌ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ فَأَفَضْنَا فَلَمَّا رَجَعَ أَبُو بَكْرٍ خَطَبَ النَّاسَ فَحَدَّثَهُمْ عَنْ إِفَاضَتِهِمْ وَعَنْ نَحْرِهِمْ وَعَنْ مَنَاسِكِهِمْ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ عَلِيٌّ فَقَرَأَ عَلَى النَّاسِ بَرَاءَةٌ حَتَّى خَتَمَهَا فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّفْرِ الْأَوَّلُ قَامَ أَبُو بَكْرٍ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَدَّثَهُمْ كَيْفَ يَنْفِرُونَ وَكَيْفَ يَرْمُونَ فَعَلَّمَهُمْ مَنَاسِكَهُمْ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ عَلِيٌّ فَقَرَأَ بَرَاءَةٌ عَلَى النَّاسِ حَتَّى خَتَمَهَا
Ба мо [Исҳоқ ибни Иброҳим] хабар дода гуфт: Ба [Абу Қурра, яъне Мӯсо ибни Ториқ] аз [Ибни Ҷурайҷ] хондам, гуфт: ба мо [Абдуллоҳ ибни Усмон ибни Хусайм] аз [Абу Зубайр] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] гуфт, ки Паёмбар (с) ҳангоме ки аз умраи Ҷирона баргашт, Абубакрро барои иморати ҳаҷ фиристод, пас мо ҳамроҳи Абубакр рафтем, то ба назди Ал-арҷ расидем, то ки Абубакр (р) намоз хонд. такбир, садои шутуронро аз пушти худ шунид, то такбирашро бозист, гуфт; «Ин садои шутури Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) бо номи Алҷадоъ аст, зоҳиран Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ҳаҷ карданӣ аст, умедворам, ки Расули Худо (с) бошад, то бо ӯ намоз бихонем». Маълум шуд, ки шахси савори шутур Алӣ аст, Абубакр (р) ба ӯ гуфт; «Ту пешвои Ҳаҷ ҳастӣ ё паёмбар? Ӯ ҷавоб дод; «Не, ҳатто ман як паёмбарам. Расули Худо (с) маро фиристод, то номаи Бароатро биёварам, ки дар чанд истгоҳҳои ҳаҷ дар назди мардум мехонам. Ваќте ба Макка расидем, яъне як рўз пеш аз рўзи Тарвия, яъне њаштуми Зулњиљља, Абубакр (р) бархост ва дар назди мардум хутба хонд, дар бораи ойинњои њаљ сухан гуфт, пас аз хутбаи Абубакр (р) Алї разияллоҳу анњу то ба охир расидани нома бархост ва тавба кард. Пас аз ин боз хамрохи Абубакр (р) ба рох баромадем, дар рузи арафа Абубакр (р) дар назди мардум хутба хонд ва аз ойини хачашон накл кард, пас аз он ки Абубакр (р) хутба дод, Алй бархост ва сураи Бароро то охир хонд. Ваќте иди ќурбон фаро расид, рафтем, чун Абубакр (р) баргашт, бархост ва дар назди мардум хутба хонд ва аз ифадлањ - рафтан, забњ ва расму оинњояшон хабар дод. Пас аз хутба Алӣ бархост ва ҳарфи Ал-Бароъро то охир хонд. Ваќте рўзи нафари аввал, ки дар мављи аввал аз Мино ба Макка бармегашт, фаро расид, Абубакр (р) ба мавъиза дар назди мардум баргашт ва дар бораи он, ки онњо чї гуна бояд ба Макка баргарданд, ва чї тавр онњо љумра партофтанд ва онњоро дар бораи маросимњои њаљи худ таъќиб карданд, пас аз хутба гуфт, пас Алї (р) бархост ва номаи тавбаро дар пеши назари мардум бихонад.