Hadith Representative
Menyembelih
Imam Tirmidzi : 811حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَوَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَةَ فَقَالَ هَذِهِ عَرَفَةُ وَهَذَا هُوَ الْمَوْقِفُ وَعَرَفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌ ثُمَّ أَفَاضَ حِينَ غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَجَعَلَ يُشِيرُ بِيَدِهِ عَلَى هِينَتِهِ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَلْتَفِتُ إِلَيْهِمْ وَيَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ السَّكِينَةَ ثُمَّ أَتَى جَمْعًا فَصَلَّى بِهِمْ الصَّلَاتَيْنِ جَمِيعًا فَلَمَّا أَصْبَحَ أَتَى قُزَحَ فَوَقَفَ عَلَيْهِ وَقَالَ هَذَا قُزَحُ وَهُوَ الْمَوْقِفُ وَجَمْعٌ كُلُّهَا مَوْقِفٌ ثُمَّ أَفَاضَ حَتَّى انْتَهَى إِلَى وَادِي مُحَسِّرٍ فَقَرَعَ نَاقَتَهُ فَخَبَّتْ حَتَّى جَاوَزَ الْوَادِيَ فَوَقَفَ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ ثُمَّ أَتَى الْجَمْرَةَ فَرَمَاهَا ثُمَّ أَتَى الْمَنْحَرَ فَقَالَ هَذَا الْمَنْحَرُ وَمِنًى كُلُّهَا مَنْحَرٌ وَاسْتَفْتَتْهُ جَارِيَةٌ شَابَّةٌ مِنْ خَثْعَمٍ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ قَدْ أَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ أَفَيُجْزِئُ أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ قَالَ حُجِّي عَنْ أَبِيكِ قَالَ وَلَوَى عُنُقَ الْفَضْلِ فَقَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ لَوَيْتَ عُنُقَ ابْنِ عَمِّكَ قَالَ رَأَيْتُ شَابًّا وَشَابَّةً فَلَمْ آمَنْ الشَّيْطَانَ عَلَيْهِمَا ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَفَضْتُ قَبْلَ أَنْ أَحْلِقَ قَالَ احْلِقْ أَوْ قَصِّرْ وَلَا حَرَجَ قَالَ وَجَاءَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ قَالَ ارْمِ وَلَا حَرَجَ قَالَ ثُمَّ أَتَى الْبَيْتَ فَطَافَ بِهِ ثُمَّ أَتَى زَمْزَمَ فَقَالَ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَوْلَا أَنْ يَغْلِبَكُمْ النَّاسُ عَنْهُ لَنَزَعْتُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَلِيٍّ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشٍ وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الثَّوْرِيِّ مِثْلَ هَذَا وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ رَأَوْا أَنْ يُجْمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِعَرَفَةَ فِي وَقْتِ الظُّهْرِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ فِي رَحْلِهِ وَلَمْ يَشْهَدْ الصَّلَاةَ مَعَ الْإِمَامِ إِنْ شَاءَ جَمَعَ هُوَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ مِثْلَ مَا صَنَعَ الْإِمَامُ قَالَ وَزَيْدُ بْنُ عَلِيٍّ هُوَ ابْنُ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَام
سانوں دسیا اے [محمد بن بسیار]، دسیا اے [ابو احمد از زبیری] نے دسیا اے [سفیان] توں [عبد الرحمن بن الحارث بن عیسی بن ابو ربیعہ] توں [زید بن علی] توں [اس دے والد] توں [عبیداللہ بن ابو رفیع] توں [عبی اللہ] توں [ابوالی بن] آکھیا اے؛ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم عرفات وچ تے آپ نے فرمایا؛ 'یہ عرفات اے تے ایہ وقوف دا مقام اے۔ سارا عرفات وقوف دی تھاں اے. فیر غروب آفتاب دے نال ہی اوہ اسامہ بن زید نوں اٹھایا تے اپنے ہتھ توں اپنی معمول دی حالت وچ رہنے دا اشارہ کردے ہوئے روانہ ہوئے گئے۔ جد کہ لوک سجے تے کھبے ٹردے نے۔ اوہناں ول مُڑ کے آکھیا: اے لوکاں! ہولی ہولی کرو'۔ فیر اوہ جماع -عرفہ- وچ پہنچے، فیر دو نمازاں وچ انہاں دے نال شامل ہوئے۔ صبح اوہ قوزہ آئے، فیر اوتھے وقوف کردے ہوئے کہیا؛ 'ایہہ قوزہ اے۔ ایہہ تھاں وقوف دی تھاں اے تے جماع سب وقوف دی تھاں اے. فیر وادی محصر دے لئی روانہ ہوئے کے اس نے اپنے اونٹھ نوں تیز کیتا، جدوں تک کہ اس دا اونٹھ اس وقت تک جاری رہیا جدوں تک کہ اوہ وادی توں گزر نہ گیا۔ اوہ رک گیا تے الفضل نوں اک سواری دتی۔ پھیر اوہ جمرہ آ کے اس نوں سٹّ دتا۔ فیر ذبح گاہ تے گیا تے آکھیا؛ 'ایہہ تاں ذبح دی تھاں اے تے مینا ساری ذبح دی تھاں'۔ اس ویلے کھتسعام دی اک جوان عورت نے کجھ پچھیا؛ 'میرے والد بڈھے ہو چکے نیں، پر اوہناں نوں حج کرن دا پابند کیتا گیا اے۔ کی میں اوہدے لئی حج کروا سکدا واں؟ ' اس نے جواب دتا: 'اپنے والد دے لئی حج کرو'۔ -علی بن ابوطالب- فرمایا؛ 'اس نے الفضل دی گردن موڑ دتی۔ العباس نے پچھیا؛ 'اے رسول اللہ آپنے مامے دے بیٹے دا سر کیوں موڑیا اے؟ ' اس نے جواب دتا: 'میں اک نوجوان آدمی تے اک جوان عورت نوں ویکھیا، اس لیی میں شیطان توں محفوظ محسوس نئیں کیتا - جہڑا کہ اوہناں دوناں وچ سی۔' اچانک اک بندہ آیا تے آکھیا؛ 'اے رسول اللہ کی میں مونڈنے توں پہلے طواف ایفادلہ کیتا سی؟ ' اس نے جواب دتا: 'ہن اس نوں شیو کرو یا چھوٹا کرو - تے اس نال کوئی فرق نئیں پیندا'۔ -علی بن ابوطالب- فرمایا؛ 'پھر اک ہور آیا تے پچھیا؛ 'اے اللہ دے رسول، کی میں -جمرہ- سٹن توں پہلاں ذبح کیتا اے؟ ' اس نے جواب دتا: 'ایہنوں سُٹ دیو - ہن - ایہ ٹھیک اے''۔ -علی بن ابوطالب- فرمایا؛ 'فیر کعبہ جا کے طواف کیتا، فیر زمزم دے آب دے پاس گیا، کہندے ہوئے؛ 'اے بنو عبد المطلب، جے میں لوکاں دے اندر آؤن توں ڈردا نہ ہندا - کیونکہ اوہناں نوں مناسک دے سمجھیا جاندا سی - تاں میں اوہناں نوں پانی دے دندا - جویں کہ تسیں کیتا اے -'۔ -ابو عیسیٰ ترمذی- کہیا؛ 'سب توں زیادہ بامعنی حدیث جابر توں منوی ہوئی اے۔ ابو عیسی نے کہیا؛ علی دی حدیث حسن مستند حدیث اے، سانوں علی دی حدیث دا علم نئيں اے سوائے اس راستے توں گزرنے دے۔ عبدالرحمن بن الحارث بن عیسی دی حدیث توں. اک توں زیادہ افراد نے اسنوں اتس تسوری توں نقل کیتا اے جداں حدیث مذکورہ بالا اے۔ علماء دے ذریعہ عمل کیتا جاندا اے، انہاں سب دے رائے اے کہ کسی دے لئی عرفات نوں ظہور دے وقت ظہور تے عصر کرنا جائز اے۔ کجھ ودوان کہندے ہن؛ 'جے کوئی بندہ اپنے گڈی وچ اکلا نماز پڑھدا اے، امام دے نال نماز وچ شامل ہوئے بغیر، فیر اوہ امام نال شامل ہو سکدا اے۔ زید بن علی ابن حسین بن علی بن ابوطالب نیں'.