Hadith Representative
Orang yang muntah dengan sengaja batal puasanya, namun bila tidak sengaja maka tidak batal
Imam Tirmidzi : 653حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ ذَرَعَهُ الْقَيْءُ فَلَيْسَ عَلَيْهِ قَضَاءٌ وَمَنْ اسْتَقَاءَ عَمْدًا فَلْيَقْضِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَثَوْبَانَ وَفَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عِيسَى بْنِ يُونُسَ و قَالَ مُحَمَّدٌ لَا أُرَاهُ مَحْفُوظًا قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَصِحُّ إِسْنَادُهُ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَثَوْبَانَ وَفَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاءَ فَأَفْطَرَ وَإِنَّمَا مَعْنَى هَذَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ صَائِمًا مُتَطَوِّعًا فَقَاءَ فَضَعُفَ فَأَفْطَرَ لِذَلِكَ هَكَذَا رُوِيَ فِي بَعْضِ الْحَدِيثِ مُفَسَّرًا وَالْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الصَّائِمَ إِذَا ذَرَعَهُ الْقَيْءُ فَلَا قَضَاءَ عَلَيْهِ وَإِذَا اسْتَقَاءَ عَمْدًا فَلْيَقْضِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
מען האָט אונדז געזאָגט [עלי בין הוג'ר] האָט אונדז געזאָגט [ישע בן יונוס] פון [חיים בן חסן] פון [מוחמד בין סירין] פון [אבו הוריראַה] אַז דער נביא סאַללאַלללאַהו 'עליהי וואַסאַלאַם האט געזאגט: 'ווער עס בראָך, עס איז ניט מחויב פֿאַר אים צו מאַכן פאַרזיכערן פֿאַר זיין פאַסטן, אָבער פֿאַר אַ תכלית צו מאַכן עס פֿאַר אַ תכלית. זיין שנעל'. —האט דער דערציילער — געזאגט, אין דעם קאפיטל — איז אויך דא א דערציילונג — פענט־ פון אבו דרדא', צאובן און פדלאללה בין 'עבאיד'. אבו יסאַ האט געזאגט, די האַדיטה פון אבו הוראַיראַה איז אַ האַסאַן גהאַריב האַדיטה, מיר טאָן ניט וויסן די האַדיטה פון דער געשיכטע פון הישאַם פון אבן סירין פון אבו הוראַיראַה פון דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם אַחוץ פון דער געשיכטע פון 'איסאַ בין יונוס. מוחמד האט געזאגט, איך מיין אז די חדיטה איז נישט מהפוזש. אבו יסאַ האט געזאגט, דעם האַדיטה איז נערייטיד דורך פילע טשאַנאַלז, אָבער קיינער פון זיי איז עכט. עס איז אויך דערציילט געווארן פון אבו דרדא, צאובן און פאדלאללה בין 'ובאיד' אז דער נביא סאללאלאהו 'עליהי וואסלאם האט אמאל געבראכן און דערנאך צעבראכן זיין תענית, די באדייט פון דעם חדיטה איז אז דער נביא האט אויסגעבראכן בשעתן פאסטן טאטוואו' -סוננה- ער האט זיך געפילט שוואך און דאן האט ער געבראכן אין זיינע תעניתים. די תלמידי חכמים מאַכענען אויך דעם חסידות דורך מאַכן אַ געזעצלעכע מסקנא, אַז אַ מענטש וואָס פאסט און דערנאָך טוט ער, איז ער נישט מחויב צו מאַכן קדשים, אָבער אויב ער טוט בכוונה, איז ער מחויב צו מאַכן קדשים פאַר זיין צום. צווישן די געלערנטע וואָס האַלטן דעם מיינונג זענען סופיאַן אַץ צאורי, סיאַפיי, אַחמד און ישאק.