Hadith Representative
Orang yang muntah dengan sengaja batal puasanya, namun bila tidak sengaja maka tidak batal
Imam Tirmidzi : 653حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ ذَرَعَهُ الْقَيْءُ فَلَيْسَ عَلَيْهِ قَضَاءٌ وَمَنْ اسْتَقَاءَ عَمْدًا فَلْيَقْضِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَثَوْبَانَ وَفَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عِيسَى بْنِ يُونُسَ و قَالَ مُحَمَّدٌ لَا أُرَاهُ مَحْفُوظًا قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَصِحُّ إِسْنَادُهُ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَثَوْبَانَ وَفَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاءَ فَأَفْطَرَ وَإِنَّمَا مَعْنَى هَذَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ صَائِمًا مُتَطَوِّعًا فَقَاءَ فَضَعُفَ فَأَفْطَرَ لِذَلِكَ هَكَذَا رُوِيَ فِي بَعْضِ الْحَدِيثِ مُفَسَّرًا وَالْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الصَّائِمَ إِذَا ذَرَعَهُ الْقَيْءُ فَلَا قَضَاءَ عَلَيْهِ وَإِذَا اسْتَقَاءَ عَمْدًا فَلْيَقْضِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
A nus è stât contât che [Ali bin Hujr] al à dit [Isa bin Yunus] di [Hsyam bin Hasan] di [Mohammad bin Sirin] di [Abu Hurairah] che il Profete al à dit: ‘Cui che al vomite, nol è obligât par lui di compensâ il so obligât par lui di compensâ il so digiun’. -il naradôr- al à dit, in chest cjapitul -e je ancje une narazion -pente- di Abu Darda’, Tsauban e Fadlalah bin ‘Ubaid. Abu ‘Isa al à dit, il hadith di Abu Hurairah al è un hadith hasan gharib, no cognossin il hadith de storie di Hisham di Ibn Sirin di Abu Hurairah dal Profete Sallam gjavant de storie di ‘Isa bin Yunus. Mohammed al à dit, no crôt che chest hadith al sedi mahfuzh. Abu ‘Isa al à dit che chest hadith al è stât contât traviers di tancj canâi, ma nissun di lôr al è autentic. Al è stât ancje contât di Abu Darda, Tsauban e Fadlalah bin Ubaid che il Profete al à vomitât une volte e daspò al à rot il digiun. Il significât di chest hadith al è che il Profete al vomità intant che al digiunave tathawwu’ - sunnah - al si sintè debil e daspò al rompè il so digiun, il significât di chest hadith al è come menzonât in altris narazions e lis lôr interpretazions. I studiôs a aplichin ancje chest hadith tirant une conclusion legâl, che une persone che e digiune e daspò e vomite, alore e no je obleade a fâ qhadla', ma se e vomite di proposit, alore e je obleade a fâ qhadla' pal so digiun. Tra i studiôs che a àn cheste opinion a son Sufyan Ats Tsauri, Siafi’i, Ahmad e Ishaq.