Hadith Representative
Ka’ab berkata: akhirnya saya ditakdirkan untuk tidak ikut serta ke medan perang
Imam Muslim : 4973حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ مَوْلَى بَنِي أُمَيَّةَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ ثُمَّ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَةَ تَبُوكَ وَهُوَ يُرِيدُ الرُّومَ وَنَصَارَى الْعَرَبِ بِالشَّامِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ كَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ إِلَّا فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ غَيْرَ أَنِّي قَدْ تَخَلَّفْتُ فِي غَزْوَةِ بَدْرٍ وَلَمْ يُعَاتِبْ أَحَدًا تَخَلَّفَ عَنْهُ إِنَّمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ يُرِيدُونَ عِيرَ قُرَيْشٍ حَتَّى جَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ عَدُوِّهِمْ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ وَلَقَدْ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ حِينَ تَوَاثَقْنَا عَلَى الْإِسْلَامِ وَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَشْهَدَ بَدْرٍ وَإِنْ كَانَتْ بَدْرٌ أَذْكَرَ فِي النَّاسِ مِنْهَا وَكَانَ مِنْ خَبَرِي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَنِّي لَمْ أَكُنْ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْهُ فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُ قَبْلَهَا رَاحِلَتَيْنِ قَطُّ حَتَّى جَمَعْتُهُمَا فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرٍّ شَدِيدٍ وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا وَاسْتَقْبَلَ عَدُوًّا كَثِيرًا فَجَلَا لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ غَزْوِهِمْ فَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِمْ الَّذِي يُرِيدُ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَثِيرٌ وَلَا يَجْمَعُهُمْ كِتَابُ حَافِظٍ يُرِيدُ بِذَلِكَ الدِّيوَانَ قَالَ كَعْبٌ فَقَلَّ رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَتَغَيَّبَ يَظُنُّ أَنَّ ذَلِكَ سَيَخْفَى لَهُ مَا لَمْ يَنْزِلْ فِيهِ وَحْيٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَغَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الْغَزْوَةَ حِينَ طَابَتْ الثِّمَارُ وَالظِّلَالُ فَأَنَا إِلَيْهَا أَصْعَرُ فَتَجَهَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَطَفِقْتُ أَغْدُو لِكَيْ أَتَجَهَّزَ مَعَهُمْ فَأَرْجِعُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا وَأَقُولُ فِي نَفْسِي أَنَا قَادِرٌ عَلَى ذَلِكَ إِذَا أَرَدْتُ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى اسْتَمَرَّ بِالنَّاسِ الْجِدُّ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَادِيًا وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَلَمْ أَقْضِ مِنْ جَهَازِي شَيْئًا ثُمَّ غَدَوْتُ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى أَسْرَعُوا وَتَفَارَطَ الْغَزْوُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَرْتَحِلَ فَأُدْرِكَهُمْ فَيَا لَيْتَنِي فَعَلْتُ ثُمَّ لَمْ يُقَدَّرْ ذَلِكَ لِي فَطَفِقْتُ إِذَا خَرَجْتُ فِي النَّاسِ بَعْدَ خُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْزُنُنِي أَنِّي لَا أَرَى لِي أُسْوَةً إِلَّا رَجُلًا مَغْمُوصًا عَلَيْهِ فِي النِّفَاقِ أَوْ رَجُلًا مِمَّنْ عَذَرَ اللَّهُ مِنْ الضُّعَفَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَلَغَ تَبُوكَ فَقَالَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْقَوْمِ بِتَبُوكَ مَا فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَبَسَهُ بُرْدَاهُ وَالنَّظَرُ فِي عِطْفَيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ بِئْسَ مَا قُلْتَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ رَأَى رَجُلًا مُبَيِّضًا يَزُولُ بِهِ السَّرَابُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْ أَبَا خَيْثَمَةَ فَإِذَا هُوَ أَبُو خَيْثَمَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَهُوَ الَّذِي تَصَدَّقَ بِصَاعِ التَّمْرِ حِينَ لَمَزَهُ الْمُنَافِقُونَ فَقَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَوَجَّهَ قَافِلًا مِنْ تَبُوكَ حَضَرَنِي بَثِّي فَطَفِقْتُ أَتَذَكَّرُ الْكَذِبَ وَأَقُولُ بِمَ أَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ غَدًا وَأَسْتَعِينُ عَلَى ذَلِكَ كُلَّ ذِي رَأْيٍ مِنْ أَهْلِي فَلَمَّا قِيلَ لِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَظَلَّ قَادِمًا زَاحَ عَنِّي الْبَاطِلُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْهُ بِشَيْءٍ أَبَدًا فَأَجْمَعْتُ صِدْقَهُ وَصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَادِمًا وَكَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَرَكَعَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَعَلَ ذَلِكَ جَاءَهُ الْمُخَلَّفُونَ فَطَفِقُوا يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ وَيَحْلِفُونَ لَهُ وَكَانُوا بِضْعَةً وَثَمَانِينَ رَجُلًا فَقَبِلَ مِنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَانِيَتَهُمْ وَبَايَعَهُمْ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمْ وَوَكَلَ سَرَائِرَهُمْ إِلَى اللَّهِ حَتَّى جِئْتُ فَلَمَّا سَلَّمْتُ تَبَسَّمَ تَبَسُّمَ الْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ تَعَالَ فَجِئْتُ أَمْشِي حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ لِي مَا خَلَّفَكَ أَلَمْ تَكُنْ قَدْ ابْتَعْتَ ظَهْرَكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ جَلَسْتُ عِنْدَ غَيْرِكَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا لَرَأَيْتُ أَنِّي سَأَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ بِعُذْرٍ وَلَقَدْ أُعْطِيتُ جَدَلًا وَلَكِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ لَئِنْ حَدَّثْتُكَ الْيَوْمَ حَدِيثَ كَذِبٍ تَرْضَى بِهِ عَنِّي لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يُسْخِطَكَ عَلَيَّ وَلَئِنْ حَدَّثْتُكَ حَدِيثَ صِدْقٍ تَجِدُ عَلَيَّ فِيهِ إِنِّي لَأَرْجُو فِيهِ عُقْبَى اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ لِي عُذْرٌ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ صَدَقَ فَقُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ فِيكَ فَقُمْتُ وَثَارَ رِجَالٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَاتَّبَعُونِي فَقَالُوا لِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْنَاكَ أَذْنَبْتَ ذَنْبًا قَبْلَ هَذَا لَقَدْ عَجَزْتَ فِي أَنْ لَا تَكُونَ اعْتَذَرْتَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا اعْتَذَرَ بِهِ إِلَيْهِ الْمُخَلَّفُونَ فَقَدْ كَانَ كَافِيَكَ ذَنْبَكَ اسْتِغْفَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زَالُوا يُؤَنِّبُونَنِي حَتَّى أَرَدْتُ أَنْ أَرْجِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُكَذِّبَ نَفْسِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ هَلْ لَقِيَ هَذَا مَعِي مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَعَمْ لَقِيَهُ مَعَكَ رَجُلَانِ قَالَا مِثْلَ مَا قُلْتَ فَقِيلَ لَهُمَا مِثْلَ مَا قِيلَ لَكَ قَالَ قُلْتُ مَنْ هُمَا قَالُوا مُرَارَةُ بْنُ الرَّبِيعَةَ الْعَامِرِيُّ وَهِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ قَالَ فَذَكَرُوا لِي رَجُلَيْنِ صَالِحَيْنِ قَدْ شَهِدَا بَدْرًا فِيهِمَا أُسْوَةٌ قَالَ فَمَضَيْتُ حِينَ ذَكَرُوهُمَا لِي قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلَامِنَا أَيُّهَا الثَّلَاثَةُ مِنْ بَيْنِ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ قَالَ فَاجْتَنَبَنَا النَّاسُ وَقَالَ تَغَيَّرُوا لَنَا حَتَّى تَنَكَّرَتْ لِي فِي نَفْسِيَ الْأَرْضُ فَمَا هِيَ بِالْأَرْضِ الَّتِي أَعْرِفُ فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً فَأَمَّا صَاحِبَايَ فَاسْتَكَانَا وَقَعَدَا فِي بُيُوتِهِمَا يَبْكِيَانِ وَأَمَّا أَنَا فَكُنْتُ أَشَبَّ الْقَوْمِ وَأَجْلَدَهُمْ فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَشْهَدُ الصَّلَاةَ وَأَطُوفُ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ وَآتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي مَجْلِسِهِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَأَقُولُ فِي نَفْسِي هَلْ حَرَّكَ شَفَتَيْهِ بِرَدِّ السَّلَامِ أَمْ لَا ثُمَّ أُصَلِّي قَرِيبًا مِنْهُ وَأُسَارِقُهُ النَّظَرَ فَإِذَا أَقْبَلْتُ عَلَى صَلَاتِي نَظَرَ إِلَيَّ وَإِذَا الْتَفَتُّ نَحْوَهُ أَعْرَضَ عَنِّي حَتَّى إِذَا طَالَ ذَلِكَ عَلَيَّ مِنْ جَفْوَةِ الْمُسْلِمِينَ مَشَيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ جِدَارَ حَائِطِ أَبِي قَتَادَةَ وَهُوَ ابْنُ عَمِّي وَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا رَدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا قَتَادَةَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَنَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَفَاضَتْ عَيْنَايَ وَتَوَلَّيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ الْجِدَارَ فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي فِي سُوقِ الْمَدِينَةِ إِذَا نَبَطِيٌّ مِنْ نَبَطِ أَهْلِ الشَّامِ مِمَّنْ قَدِمَ بِالطَّعَامِ يَبِيعُهُ بِالْمَدِينَةِ يَقُولُ مَنْ يَدُلُّ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَطَفِقَ النَّاسُ يُشِيرُونَ لَهُ إِلَيَّ حَتَّى جَاءَنِي فَدَفَعَ إِلَيَّ كِتَابًا مِنْ مَلِكِ غَسَّانَ وَكُنْتُ كَاتِبًا فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّ صَاحِبَكَ قَدْ جَفَاكَ وَلَمْ يَجْعَلْكَ اللَّهُ بِدَارِ هَوَانٍ وَلَا مَضْيَعَةٍ فَالْحَقْ بِنَا نُوَاسِكَ قَالَ فَقُلْتُ حِينَ قَرَأْتُهَا وَهَذِهِ أَيْضَا مِنْ الْبَلَاءِ فَتَيَامَمْتُ بِهَا التَّنُّورَ ف
Hot mich kesaat [Abu Ath Thahir Ahmad bin Amru bin Abdullah bin Amru bin Sarh] te sklaaw fon te Umayyade hot mich kesaat [Ibnu Wahb] hot mich kesaat [Yunus] fon [Ibnu Shihab] er saat; 'Te Prophet is een mool in te kriiche fon Tabuk kang fer ti romaaner un ti araape woo kriste in Siiria waare, keeche keen.' Ibn Xihab hot kesaat; ‘Ich hon fon [Abdul Rahman bin Abdullah bin Ka’ab bin Malik] fertseelt, tas Apdul Rahman bin Ka’ab bin Malik - Apdul bin Ka’ab waar eene fon Ka’ab sayn soone woo Ka’ab mit kenom hot wii eyer plint waar - hot er kesaat; ‘Ich hon een mool kehëyert [Ka’ab bin Malik] een insëns iwer sich selepst fertseele, wii eyer mit tëm Prophet, in te kriiche fon Tabuk, fersamelt hot’. Kaap bin Malik hot kesaat; 'Ich waar nii hiner kelos kep fer te Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam mit hale in te kriiche woo eyer mit kehal hot, ausser im Tabuk kriich, awer ich waar aach hiner kelos im Badr kriich. Rasulullah hot nii en moslim kritisiert woo net in te Badr kriich mit kehal hot, tas waar wayl Rasulullah un ti moslims - im Badr kriich - tas aanfangs opjektiif waar ploos ti Quraish inkexpërtne woo uf kameele reese waare aan fange, pis Allah ti moslims preagreeviout mit sayn moslims eenich keprung hot tsayt. In tee tsayt hon ich mit Rasulullah mit kehal in te nacht fon Aqabah, wii mer ferxproch hate te Islam se ferxteen. In mayn mënung, teel nëme im Badr Kriich is net ferklaychbar mit teel nëme in te nacht fon Akaba, opwool te Badr Kriich mee pekhant is pay te meyerxte layt. Uf te kexichte woo ich net mit Rasulullah im Tabuk kriich mit kehal hon, sin tiise; ‘Ich waar kans oone hilf un nimant hat mee frayheet wii ich, wii ich net in te Tabuk kriich mit kehal hon. Torich Allah, friier hon ich tswaay reete tiere kans fer ti ferxiitne khëmpfe foer kextëlt. Awer in tiise Tabuk kriich, hon ich tswaay reete tiere foer kextëlt. Am ën, is te Rasulullah in te kriiche fon Tabuk kang, wii tas weter aarich hays waar. Es khan kesaat wëre tas eyer een aarich lang rees kemacht hot un waar fol mit riskante tinge un hot een kroos numer fon faynte mit kemacht. Tan hot te Prophet fer ti moslims aus keleet was se mit tëm mache teete. Tës weeche, hot eyer ti moslims kexikt fer kenuuch kriichs mitel foer perayte. In tee tsayt, hon fiile moslims te Prophet sallallaahu ‘alaihi wasallam mit kenom, oone tas se torich een xrift fon aanxtrëngung fer se khëmpfe kexikt kep waare. Ka'ab hot kesaat; ‘Es waar een man woo sich net ketsaycht hot wayl eyer wolt aus tëm kriich plaype. Er hot ferxtan tas sayn net-kefoerlichkheet net fon te Raych Saal pekhant weyer - soo lang wii khee ophelung iwer iim fon Allah Azza Wa Jalla runer khom is -. Rasulullah is in Tabuk kriich kang, wii ti frucht ernte soo tsufriite waar tas ich mayn acht fon te ernte wëch hale must. Rasulullah un ti muslime woo mit kehal hon, waare sich am fërtich mache un ich sin klaych mit tëne kang fer ti protuktsioon se suuche. Tan, sin ich hëm kang oone yeete tings se kriin. Ich hon mich selepst kesaat; ‘Ich khan yeete taach ti protukte foer perayte. Ich sin imer in een xpits puuch tswixich yaa un nee, pis ti layt mee fërtich sin’. Rasulullah is mit te moslims fat kang, wën ich khee protukte foer perayte hat. Am ën sin ich fat kang, tan sin ich hëm kang oone etwas foer perayte. Ich waar imer in soo en tswayfel, op ich teet in te kriiche teel nëme ore net, pis ti muslime trupe sich ferxwun hate un te kriich xon am xpringe waar. Tan Ich wolt in te kriichs plats rin keen - awer tas waar ploos en wunx - un am ën waar ich pextimt net in te kriichs plats rin keen. Noo tëm te Prophet sallallaahu ‘alaihi wasallam uf te Tabuk kriichs plats kang is, hot en traurichkheet kefiil aankefang mich um se hale. Wii ich raus kang sin in ti umkeechente kemaynte, hon ich kemërkt tas es nimant waar woo ich trefe khënt, ausser layt woo hypokritix waare ore xwach layt woo fon Allah Azza Wa Jalla ti pensioon kep waare. In te tswixe tsayt, hot te Rasulullah mich net erinert pis eyer in Tabuk khom is. Tan, wii eyer tswixich sayn froynte kehokt hot, hot eyer uf mool kefroot; ‘Warom is Kaap bin Malik nët mit uns khom? ’ Een froynt fon Banu Salimah hot keantwort; ‘Oh Messenger fon Allah, es siit aus tas Ka’ab bin Malik sich mee mit sich selepst khimere tuut wii mit tëm khampf? ’ Wën te froynt sayn wërter keheert hot, hot Muadz bin Jabal kesaat; ‘Hey froynt, was fer xlëcht tings host tuu kesaat! Mit Allah, O Messenger fon Allah, ich wees tas Ka’ab bin Malik en kuute persoon is’. Tan hot te Rasulullah sich ruich kehal. Wii eyer soo ruich waar, hot eyer uf mool een man kesiin woo een ayse helm aan ketsoo hot un woo xweyer waar se erkhëne. Tan hot te Rasul kesaat: ‘Tuu must Abu Khaitsamah sin? ’ Es hot sich raus kexproch tas tiise persoon wërklich Abu Khaitsamah Al Ansari waar, een froynt woo een mool een sha’ fon data kep hot, wii eyer fon te hëkser kexpot kep waar. Kaap bin Malik hot kesaat; 'Wii ich kehëyert hon tas te Prophet sich foer perayte teet fer fon te kriiche fon Tabuk tsurik khome, hon ich mich mit traurichkheet kefëlt. Tan, hon ich aan kefang entxultichunge se fine fer se liie. Ich hon mich selepst kesaat; ‘Was fer uersach khan mich fon te wuut fom Prophet rëte? ’ Fer tas um se hale, hon ich hilef fon mayn familye ferlangt woo mich aanreete kepe khënt. Wën yemant mich kesaat hot tas te Prophet sallallaahu ‘alaihi wasallam xon neekst in te xtat Mediina aan khom waar, is ti uersach fer ti lëye fon mayn khop ferxwun. Am ën hon ich kemërkt tas ich te Prophet sallallaahu ‘alaihi wasallam kans nët lëye khënt. Tës weeche, must ich tëm ti woerheet saan. Niks lang tëm noo, is te Rasulullah in ti xtat Medina aan khom. Soo wii es kewoonlich is, is eyer richt in ti moskee kang - wii sayn tratitsioon waar, yeete mool woo eyer fon en rees noo en rechioon khom is - fer kepeete mache. Noo tëm te Sunnat kepeet kemacht kep waar, hot te Rasulullah klaych mit sayn froynte kexproch. Noo tëm, sin phaar froynte khom woo net tsayt hate fer mit hale in te kriiche mit te muslime un hon ferxiitne uersache fer iim iwertseet torich xwore. Es kept kexprooch tas es mee wii achtsich layt waare woo net in te kriiche mit kehal hon. Es kept aus kexproch tas te Prophet ti frayheet fon tëne woo net in te kriiche mit kehal hon, aan kenom hot, hot tëne ti troyheet ferxproch, hot fertsayung fer tii ferlangt, un hot tas was se in sayn hërtse ferxtekelt hate, fer Allah iwer keprung hot. Phaar momënte tëm noo, sin ich khom fer te Rasulullah se siin. Noo tas ich tëm kefroot hon, hot eyer kexraayt wii tas lache fon een wuutich persoon. Tan hot er kesaat; 'Khome hiir! ’ Tan, sin ich tichter pay tëm kang, pis ich richtich foer tëm kehokt hon. Noo tëm hot te Prophet kefroot: ‘Warom khomst tuu net mit uns in te kriiche, O Kaab? Host tuu net ferxproch tayn khërper un seel fer te Islam ap kepe? ’ Ich hon keantwort; ‘Oh Messenger fon Allah, torich Allah, wën ich ticht pay yemant anere wii tich sitse teet, teet ich sicher sin tas ich fray fon sayn wuut wëre, weeche ti uersache un argumënte woo ich foer kexlaa hon. Awer, torich Allah, ich wees tas yets ich aych uersache kepe woo fol mit liie sin tas tëyer net wuutich wërt, te Sicher waar es Allah woo tich mit mich ferxpot hot. Wën ich aych, o Messenger fon Allah, mayn richtiche un eerliche uersache foer xtele, un tan tuut tëyer mich fer tiise uersache xpoote, tan tuun ich tas mit frooheet aan nëme. Los Allah mich mit mayn eerliche wërter xtroof. Mit Allah, es kept khee alter woo mich um hale tuut fer in te kriiche teel nëme. Torich Allah, waar ich kans oone hilef in tee tsayt, opwool ich en kans limiteyert keleechenheet hat fer mit te khampf mit te moslims se xafe. Wën mer tiise eerliche konfesëns heere, hot te Messenger fon Allah kesaat: ‘Tiise persoon hot eerlich un richtich kexproch. Tës wëche, xteen pis Allah aych en ëntxlus këpt’. Am ën, sin ich uf kextii un hon mich fon sayn sayt kewanert. Niks lang tëm noo, sin phaar layt fon Bani Salimah mich noo kang un hon kesaat; ‘O Ka’ab, torich Allah, friier hon mer net kekhënt tas tuu en feeler/sin kemacht host. Tuu host wërklich net ti uersache fer te Messenger fon Allah aus keleet wii ti uersache woo anere froynte foer kexlaa hon woo net in kriich kang sin. In woerheet, es is ploos te Messenger fon Allah sayn istighfar fer aych woo ayre sinte aus lënkt’. Kaap bin Malik hot noo tëm kesaat; ‘Torich Allah, tii tuun mich imer insulteere pis ich tsurik tsum Prophet keen wil un tan tuun ich mich selepst lëye’. Kaap bin Malik hot kesaat; ‘Is es noch yemant woo foer em Prophet khom is wii ich? ’ Tas folek fon Bani Salima hot keantwort; 'Yaa. Es këpt noch tswaay layt wii tuu. Ti tswaay layt hon fer te Messenger fon Allah kesaat was tuu kesaat host un te Messenger fon Allah hot se keantwort wii er tich keantwort hot’. Kaap bin Malik hot kesaat; ‘Tan hon ich kefroot; ‘Weer sin tiise tswaay layt, froynte? ’ Tii, ti Bani Salimah, hon keantwort; 'Ti tswaay persoone sin Murarah, te Rabi'ah Al Amin un Hilal, te Ummayah Al Waqifi'. Kaap bin Malik hot kesaat; ‘Tan hon se tswaay kerechte froynte kenënt woo in te kriiche fon Badr mit kehal hon un tii al waare weyert fer kuute payxpiile sin. Nochter, sin ich fat kang wii se tiise tswaay layt fer mich erinert hon’. Kaap bin Malik hot kesaat; 'Een phaar taache tëm noo, hot te Rasulullah ti moslims ferpoot mit uns tray se xpreche woo net in te Tabuk kriich mit kehal hon. Tsayt tan hon ti moslims aankefang sich ap lënke un sayn atituute iwer uns tray ënere, pis ti Eyert sich fer uns fray kexpiirt hot. Es siit aus tas tiise ëyert is net ti ëyert woo ich foer heyer keleept hon un tas hot xon fënf nachte ketauert’. Tswaay fon mayn froynte woo net an te Tabuk kriich mit kehal hon, sin yets traurich in sayn haus am prile, wën ich en xroo un xroo yung man sin. Ich tuun mich wayter normaal aan xtele un tuun ti taachliche aktiwiteete wii imer mache. Ich hon noch mool tas haus ferlos, sin in ti moskee kang fer mit anere moslims in te fersamlunge keen, un sin um te marke rom kang, opwool nimant mit mich xpreche wolt. Torich een taach, hon ich mich ticht pay te Rasulullah kewanert un hon em kefroot wii eyer in sayn sitse waar noo em kepeet. Ich hon mich kefroot; ‘Wilt te Prophet sayn lipe xmayse fer ti pesuuch antworte ore net? Tan hon ich ticht am Messenger fon Allah kepeet, un hon ti aue plike uf tëm kextool. Wii ich mich foer kextëlt hon fer se peete, hot eyer mich aan kekukt. Un wii ich mich tsu tëm kewanert hon, hot eyer sayn aue fon mich wëch ketuun.’ Noo lang tsayt fon te muslimixe keselxaft isoliert kep waar, sin ich pis an te xtroos kang, pis ich an te xpits fon Abu Qatadah sayn kaate khom sin. Abu Qatadah is te soon fon mayn ënkel - mayn khosine - un tee is ti persoon woo ich liipe. Wii ich tat khom sin, hon ich tëm kefroot. Noch Ich, torich Allah, hot eyer mayn pesuuch kans net keantwort. Am ën hon ich te koraaj kriit fer tëm frooe; ‘O Abu Qatadah, ich xwore tich im naame fon Allah, weest tuu net tas ich wërklich Allah un sayn Messenger liipe? ’ Es hot sich raus kexproch tas Abu Qatadah ploos xwach waar. Tan hon ich mayn wërter noch mool kesaat, torich xwore wii tas eyerxte mool. Awer tee is ruich keplip. Tan hon ich noch mool kesaat was ich kesaat hon un tee hot keantwort; ‘In woerheet, Allah un sayn Messenger wise tas pëser’. Wii ich sayn wërter heere, hon ich mayn aue uf kefëlt un ich sin tsurik noo hayt kang, wii ich am kaate rom kang sin. Wii ich in te Mediina marke kang sin, hot en man fom lant fon Siiria woo in te xtat Mediina es ese ferkhaaft hot, mich kefroot; ‘Weer khan mich tsayche woo Ka’ab bin Malik is? ’ Tan hon ti layt mich ketsaycht pis te man mich khom is un hot mich en priif fom kheenich Ghassan keprung. Wayl ich leese un xraywe khan, ferxteen ich aach te inhalt fom priif. Es kept aus tas te inhalt fon tëm priif soo is; ‘Meyer hon kehëyert tas tayn froynt - woo te Messenger fon Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam petayt - tich fon te puplitseyert keselxaft isoliert hot, wën tayn Hër selepst tich net soo ferloer hot. Tës weeche, khomt mit uns, meyer tuun tich sicher helfe’. Noo tëm ich te priif keleest hon, hon ich kesaat; ‘Eigentlich, tiise priif is aach een katastroof fer mich’. Tan hon ich tas in te ofën kexmis un ferprënt pis tas fërtich waar. Noo fiertseechente taache fon alte ekskomunikatsioon, is es raus kang tas Kot sayn ophelung net runer khom waar. Torich en taach, is en xraywer fom Prophet khom un hot en pexeet keprung; ‘O Ka’ab, woerxaynlich hot te Messenger fon Allah kexikt tas tëyer ayre fraae aus hale solt’. Ich frooe; ‘Sol ich mich xliise orer was? ’ Te xrayper hot keantwort; ‘Tuu prauchst tich nët xliise. Awer, ploos tas aus hale un tich net ticht pay tëm hale.’ Tan hon ich fer mayn fraa kesaat; ‘O sis, tuu solst ëyerst hëm khome fer tayn eltre un pay tëne plaype pis Allah en klaare ëntxlus iwer tiise sache këpt’. Kaap bin Malik hot kesaat; 'Klaych tëm noo, is Hilal bin Umayyah sayn fraa tsum Messenger fon Allah kang un hot kefroot; ‘Oh Messenger fon Allah, Hilal bin Umayyah is alt un xwach un hot khee tiiner. Tës weeche, los mich mich mit tëm khimere’. Rasulullah hot keantwort: ‘Nee. Es is pëser wëns tuu net eyerst mit tëm pist un tee sol net fer een tsayt ticht pay tich sin’. Hilal sayn fraa is fest keplip un hot kesaat; ‘Torich Allah, O Messenger fon Allah, yets hot eyer khee entusiasmus fer tas leewe mee. Tee hot imer keprilt, wayl eyer hot tiise propleem pis yets mit kemacht.’ Kaap bin Malik hot kesaat; ‘Etliche layt fon mayn familye hon kesaat; ‘Tuu solst ëyerst te Messenger fon Allah ferlange fer ti erlaupnis iwer tiise sache fon tayn fraa. Wayl te Rasulullah selepst hat ti erlaupnis kep fer Hilal bin Umayyah fer sayn man uf phase. Kaap bin Malik hot kesaat; ‘Ich tuun net erlaupnis ferlange fon tëm Prophet, sallallaahu ‘alaihi wasallam, iwer tiise sache fon mayn fraa. Wayl, awer, ich teet net wise was te Rasulullah teet saan wën ich tëm ti erlaupnis ferlange teet, wii ich noch yung waar.’ Kaap bin Malik hot kesaat; ‘Es hot sich raus kexproch tas tas xon tswaay nachte ketauert hot, soo tas es 50 nachte waar fer uns aankefang fon wii ti moslims ferpoot waare mit uns se xpreche. Kaap bin Malik hot kesaat; ‘Tan, hon ich tas moynts kepeet in te 50 nacht am ën fom haus kemacht. Wii ich in kepeet kehokt hon, waar ich fol mit traurichkheet un traurichkheet. Es is wii Tiise kroos ëyert xpiirt sich xmal fer mich. Ploos uf mool hon ich yemant keheert xraaye xraaye iwer te horisont; ‘O Kaap bin Malik, froo tich! ’ Soo, sin ich runer kefal un hon keklaapt tas ich fray fon mayn propleem waar. Kaap bin Malik hot kesaat; ‘Tan hot te Prophet fer ti muslime aan kesaat tas es ën kang is .